Alles minimalistisch: digitaal opruimen.

Toen we ons huis in Nederland verkochten, hadden we uiteraard ook geen internet meer. We hebben eerst nog vijf weken op campings verbleven, sommige hadden wifi maar de meeste niet. Daarna verbleven we drie weken in een huisje nabij de Zweedse grens. De dichtstbijzijnde internetverbinding was 40 minuten rijden, bij de toeristinformatie van Trysil.

We gebruikten zeer spaarzaam ’s mans mobiele telefoon als hotspot en daarmee hadden we heel langzaam internet dat we gebruikten om een baan en een huis te zoeken.

Heb ik internet toen gemist? Nah. Niet echt. We keken films en oude afleveringen van Top Gear op de laptop en Vikings op tv en verder niets. We lazen boeken op de e-reader, gingen wandelen, zwemmen en zaten buiten in de zon.

Toen we daarna ergens verbleven waar gewoon wifi was, was dat fijn maar uiteindelijk voegde het niet veel toe. Eigenlijk.

De laatste tijd heb ik veel online activiteiten beëindigd. Ik deed er al niet veel mee, maar het Big Brother van google, facebook en instagram stond me tegen, net als het feitelijk zo nutteloze ervan. Ik las dat facebook software gebruikt die de stofjes op de lens van een camera kan analyseren en op basis daarvan mensen kan ‘verbinden’. Dat is toch rare shit!

Een paar maanden geleden verwijderde ik mijn facebook account en onlangs deed ik hetzelfde met mijn instagram account.
Ik verwijderde pinterest van mijn telefoon. Delete mijn google account. Nu kan ik snik-boeh geen apps meer downloaden in de google play-winkel maar aangezien ik mijn smartphone toch alleen gebruik voor whatapp en een incidentele foto is dat ‘good riddance‘.
Een tijdje gebruikte ik bloglovin maar merkte dat ik 90% van de blogs die me leuk leken om te volgen, toch niet las. Chrome gebruik ik niet meer wegens google en alleen als ik elders niet kan vinden wat ik zoek gebruik ik deze al te bekende zoekmachine.

Ik deed er al niet veel mee maar het niet meer gebruiken voelt nog beter.

Mis ik iets? Nee. Ik lees heel veel, wandel veel, maak lekker eten, schep sneeuw (tot vervelens toe ;) ) , voer houtblokken aan de kachel en doe dingen op de langzame maar gratis manier.

Als je eerlijk bent, hoe vaak heb je dan echt plezier of nut van de dingen die je leest en hoe vaak is het nutteloos browsen,retweeten, liken, scrollen en swipen of gewoon digitaal hoarden van pins, tweets, links en likes? Hoe vaak vind je de ‘inspiratie’ die je denkt te zoeken?

Advertenties

Alles minimalistisch: foto’s

Foto’s minimaliseren

Ik heb nog maar een paar papieren foto’s over, na de nodige ‘minimaliseer-rondes’ Dat zijn foto’s die veel voor me betekenen. De rest van de foto’s is digitaal geworden, of was het al. Zes jaar geleden heb ik veel oude foto’s ingescand, en originelen weggegooid. Dat scheelde een rij met dikke albums, die ik nooit inkeek.

Een paar jaar later ruimde ik de gescande foto’s op:  dat er op enig moment een foto is gemaakt, hoeft niet te betekenen dat je het altijd bij je moet houden. Het buurjongetje dat ik al 21 jaar niet meer heb gezien: ook digitaal hoeft hij geen ruimte in te nemen.

Foto-explosie

Tot 2007 was de hoeveelheid foto’s zeer beheersbaar: een paar onzinfoto’s eruit en er bleef een mooie verzameling van leuke momenten en fijne vakanties over.

Dat we weinig foto’s hebben van die periode, komt ook omdat we eerder veel kwijt zijn geraakt. Gescrashte computer, kapot opslagmedium: opeens bleken ze er niet meer te zijn. Ik mis ze ook niet. Ik heb een paar leuke plaatjes van die tijd en dat is genoeg.

Maar toen kwam het eerste kind, in 2008. En daar maakten we heel veel foto’s van. Van die in 2009 ook. En die in 2013. En in 2015. Wat. een. boel. foto’s.

Ik vind ze ook bijna allemaal leuk, maar langzaam maar zeker lukt het me om de collectie een terug terug te dringen. De nutteloze foto’s eruit, dubbele (zesdubbele) foto’s weg en de mooiste uit de serie bewaren.

Veel omgevingsfoto’s overleefden de schoonmaak ook niet: ik kan op elk moment naar buiten lopen en het landschap ervaren. Dat het nooit hetzelfde is, is juist wat het interessant maakt. Soms is het leuk om vast te leggen maar niet lang daarna voegt die foto van een mooie lucht weinig meer toe, vind ik.

Software om dubbele foto’s te verwijderen

Met Fast Duplicate File Finder heb ik mijn foto’s gescand en ontdaan van dubbele exemplaren. Je kan ook instellen dat hij nagenoeg dezelfde foto’s filtert: het percentage waarin ze mogen afwijken kan je ook kiezen. Het scheelde een heleboel overbodige plaatjes en ruimte!

Van series foto’s hield ik alleen de leukste. Ja, ze zijn allemaal leuk, maar wat is het nut van 15 leuke maar nagenoeg identieke foto’s?

De foto’s staan, niet opgeruimd, op de computer van de man. Ze staan op mijn computer. Ze staan op een extern opslagmedium waarop ik de foto’s sorteer. Als ik klaar ben met sorteren, wil ik dat alleen de oooh en aaaah en ‘weet je nog’-momenten erop hebben staan en dan komt er een back-up van op mijn computer.

Foto’s selecteren op zijn Marie Kondo’s: bepalen welke je wil houden (in plaats van te kijken wat weg mag)

Sorteren doe ik door elke keer in verkenner een scherm vol foto’s te selecteren en vervolgens de foto’s die ik wil houden, te deselecteren. De rest doe ik met *delete* eenvoudig weg.
Als ik per foto moet bestemmen of ik hem weg wil gooien of wil houden, kost dat te veel tijd en hoofdbrekens. De mooiste eruit vissen vind ik veel makkelijker.

Foto’s sorteren ha-ha-ha

Ze staan gesorteerd in mapjes op jaar. De foto’s heb ik de naam van dat jaar gegeven. Het apart dateren van foto’s vind ik te veel werk. Net als erbij schrijven waar het precies was. Die ene keer dat ik de datum wil weten, kijk ik wel bij ‘eigenschappen’.

Het is werk in uitvoering maar de mappen met jaren die ik gedaan heb, maken het de moeite absoluut waard.

Ik vind dat de foto’s mooier zijn als ze ‘alleen’ zijn. Als er geen ‘ruis’ omheen is in de vorm van nog zeven soortgelijke foto’s, wazige kiekjes of plaatjes waarbij je drie keer moet kijken wat het is. Als ik een mapje met foto’s open en ik zie alleen goed gelukte plaatjes met mooie momenten.

Geen nieuwe ‘rommel’ toevoegen

Het is leuk om tegenwoordig zo veel vast te kunnen leggen maar naast dat je constant met een apparaat voor je hoofd loopt, levert het ook een enorme hoeveelheid digitale ‘rommel’ op. Enige terughoudendheid in hetgeen ik vast wil leggen, is geboden.

Ik ♥ foto’s. Daarom dun ik ze rigoureus uit. De foto’s die ik maak, schoon ik geregeld op, en nogmaals voordat ik ze op mijn computer zet. Als ik ze op de computer zet, haal ik ze van mijn telefoon of geheugenkaart af.

Ik heb liever dat ik per ongeluk een keer een leuke foto weggooi dan dat ik uit angst één foto te missen zo veel digitale rommel kweek dat ik er nooit meer naar kijk omdat het simpelweg te veel lijkt te worden om ooit te kunnen sorteren.

De man en ik hebben op onze laptop een map met foto’s als wisselend achtergrondbeeld en het is zo leuk om die mooie plaatjes voorbij te zien komen. Ook kan je een map met foto’s instellen als screensaver. Dat is het leuke van een beperkte collectie leuke plaatjes: ze zijn allemaal leuk om te bekijken, dus doe je dat ook. Voor je lol.

Alles minimalistisch: e-reader

kindleSinds 2012 heb ik een e-reader. Met de Sony die ik had was constant iets aan de hand en toen mijn lieve man hem vorig jaar een uurtje in de zon liet liggen deed hij definitief niets meer.

Wel flauw, want zo warm en fel was die zon niet; misschien was het toeval dat ie buiten zijn garantie voor de vierde keer de geest gaf, nu definitief.

Ik kocht een kindle en ah en oh, wat is het een fijn ding. Ik kan er alles op lezen en bestel graag boeken op amazon. Nu is amazon amazon; een groot bedrijf dat werknemers uitbuit en kleine boekwinkeltjes opeet. Maar hier zijn geen kleine boekwinkeltjes, alleen een paar grote met boeken die ik niet wil lezen. Dus.

Gratis boeken en goedkope e-books

Op amazon zijn enorm veel gratis en goedkope boeken te downloaden. De werken van reeds lang geleden overleden filosofen die heden ten dage nog altijd actueel zijn voor 99 cent. Gratis of bijna gratis boeken over de meest uiteenlopende onderwerpen.

Geen e-reader nodig voor het lezen van e-books

Je kan overigens ook de boeken downloaden en lezen met de gratis kindle-app: gewoon in je browser op je computer of laptop of op een tablet ofzo. Je hebt alleen een account nodig bij amazon en een hieraan gekoppelde creditcard.

Hier kan je e-books downloaden. Rechts kan je sorteren op prijs laag – hoog.

Het is ideaal met lezen in bed: geen dikke pillen vasthouden en met een boek op je hoofd in slaap vallen of wakker worden. En *jeej* het scheelt planken vol boeken en een huis vol boekenkasten. Minder dode bomen.

Boeken bewaren. Hamsteren. Hoarden. Zonder Billy’s!

Het komt toch zelden voor dat ik een boek voor de tweede of derde keer wil lezen. Dat is tot heden alleen het geval met Im Stahlgewittern van Ernst Jünger en Im Westen nichts Neues van E.M. Remarque. De Boekendief. En Buddhism for Mothers en Simplicity Parenting.

Daar heb ik geen vier boekenkasten voor nodig. Maar op een kindle of andere e-reader kan je meer boeken kwijt dan je in tien jaar zal lezen (iedereen behalve Tineke!), dus dat is ideaal voor de bewaarderige boekenworm.

Soms koop ik een boek bij de kringloop. Als ik het uit heb, breng ik het terug of geef het door aan een kennis. Soms is het vasthouden van een Echt Boek ook heel fijn. Maar over het algemeen geef ik toch de voorkeur aan mijn ‘computerboekje’, zoals de kinderen het noemen.

Ik ga lees weer verder. Doei.