Opgelicht?

Stel: je bestelt iets op marktplaats -of duplo op finn.no in dit geval-, betaalt direct en vervolgens gebeurt er niets. Dat is vervelend.

Na twee weken informeer je en was de verkoper ziek geweest. Een week later had ze het net verstuurd want ze was nog meer ziek. Nog twee weken later zei ze dat het wel eens langer kon duren, maar dat het verstuurd was. Weer drie weken later zei ze dat ze had geïnformeerd in de winkel waar het was verstuurd en dat ze zich het pakje herinnerden: het was van de  transportwagen gevallen en onder een kast terecht gekomen en een week geleden alsnog meegegaan.

Dat je denkt: dat geld zie ik nooit meer terug in de vorm van lelijke plastic blokjes en meubeltjes.
Ons Fietje doet niet anders dan met een soort duplo-poppenhuis spelen op de barnehage, en wilde zo graag zoiets voor thuis. Nou, vooruit.

Vroegah zou ik best kwaad geweest zijn. Wellicht zou ik overtreding van de regels melden. Me druk maken om het geld dat ik kwijt was. Melden hoe vervelend ik vond dat ik zo lang moest wachten.

Nu ben ik niet zo van het me druk maken, ik doe het zelden. Boos worden doe ik evenmin gauw en geef mensen meestal het voordeel van de twijfel. (vast slecht geslapen, niet gezien, vergeten) Maar als iemand me willens en wetens geld afhandig maakt, vind ik dat niet leuk.

Maar zen als ik ben ;) bedacht ik een paar dingen die ik onlangs leerde:

  • ik kan er niets aan veranderen of het pakje wel of niet is verstuurd: of ik me druk maak of niet verandert niets aan of het nog komt of niet
  • regelbreuk melden is nogal grof geschut dus ik doe het niet, ook niet na zes weken. ze had het bovendien zonder sporing verzonden dus is het mijn woord tegen het hare
  • als ze me heeft opgelicht heeft ze het geld harder nodig dan ik en zie ik het maar als een gift
  • we wachten gewoon af
  • misschien is het de waarheid en waarom zou het eigenlijk niet zo zijn
  • als het niet komt is het een goede les in me niet druk maken over dingen die ik toch niet kan veranderen. geen goedkope les, maar mensen betalen makkelijk  250 euro (incl. slappe koffie / thee) voor een cursus om tot zulk besef te komen dus het was een koopje, eigenlijk

Vandaag lag er dan ein-de-lijk een briefje voor Fietje in de bus. Met een glimlach van oor tot oor zat ze op de achterbank om de doos bij het postkantoor op te halen. Thuisgekomen zetten we het huis en de prinsessenkasteeltjes in elkaar, waarna ze heerlijk ging zitten spelen.
Met de kartonnen doos waar het in had gezeten.

Tja.

Het was erg fijn om me niet druk of boos te maken in de twee maanden die het duurde van mijn betaling tot aan de ontvangst van het pakje.
Het had niets veranderd aan het feit dat het pakje vandaag alsnog in de bus lag.

Ik zou wel een vet hart hebben gekregen van me opfokken en vermoedelijk andere mensen verveeld met mijn gezeur, die er bovendien ook niets aan konden veranderen.

Totaal #firstworldproblems dit ook, ik weet het.

Advertenties

Beledigd.

Ik krijg soms het idee dat mensen steeds sneller beledigd zijn. Of misschien hebben we gewoon meer mogelijkheden om die beledigdheid te uiten. En waardoor zijn we allemaal beledigd? Wel, heel nuttige dingen:

  • Een politicus die iets stoms zei (hetgeen sommigen in constante staat van beledigdheid doet verkeren)
  • De Hema die speelgoed aanprijst als ‘speciaal voor meisjes’ boeoheee!
  • De Hema die hoofddoekjes verkoopt
  • De juf op school die een opmerking maakt over *kuch* ‘mondige’ ouders
  • Iemand die een opmerking maakt over ons voorkomen

Allemaal volstrekt nutteloze dingen om je druk om te maken en toch doen we het vaak. Een negatieve opmerking kan honderd positieve zo omver blazen. Onnodig, zeggen oude filosofen.

We zouden ongevoelig moeten zijn voor kritiek, maar ook voor lof ende prijs. Het een bestaat niet zonder het ander, uiteindelijk. Het een kan ook zo omslaan in het ander. En wat heb je eraan om daar je geluk van af te laten hangen. Van likes, vind ik leuks en waardering van mensen die er niet toe doen.

Inmiddels een flinke tijd geleden zei iemand iets lulligs over de man. Mijn vader was hartstikke beledigd, maar ons boeide het weinig: als je je er niets van aantrekt en erom lacht, kan je de belediging dan zien als ‘afgeleverd bij de geadresseerde’, of kaatst deze net zo hard terug naar de afzender?

Een (overigens heel lieve) collega zei eens dat ik veel buik had voor een slank vrouwke. Ik vond het niet leuk om te horen maar hij had een punt. Bier en diens neiging op mijn buik te plakken en hyperlordose (een heel erg holle rug) deden mijn figuur weinig goeds.

Dingen Die Gebeuren, kan je in drie categorieën verdelen.

  • Dingen waar je geen invloed op hebt. Het weer, dingen die anderen zeggen en doen, dingen die de Hema verkoopt, de prijs van de tulpen en de koers van aandelen, wat de buurvrouw over de lengte van je rok zegt. Zinloos om daar wakker van te liggen.
  • Dingen waar je beperkte invloed op hebt zoals je gezondheid, wat anderen van je vinden. Van elke avond McDonalds heb je eerder een nare ziekte dan van groenten en vis maar dat laatste is geen garantie voor gezond leven tot je 95e. Een hork zijn maakt je minder geliefd dan streven een positief en liefdevol persoon te zijn maar dat laatste voorkomt niet dat mensen alsnog kwaad over je spreken.
  • Dingen waar je wel invloed op hebt. Je eigen gedachten en je acties in de toekomst.

Beledigingen en minder fraaie dingen die mensen over je zeggen, zijn zaken waar je geen invloed op hebt. Beledigingen of sterke kritiek die als zodanig kan worden opgevat kan je ook onderverdelen.

  • De ‘belediger’ heeft een punt. Zoals: ja, minder bier drinken zou inderdaad een optie zijn. Ware het niet dat ik bier toen te lekker vond om niet te drinken ;)
  • De ‘belediger’ is jaloers. Een vriendin met een Zeer Drukke Baan had het over ‘huismoekes’ om een aantal vriendinnen aan te duiden. Ik ben -gelukkig voor mij- intens blij met mijn leven en denk niet dat men nood heeft aan het plakken van minderwaardige klinkende titels als men compleet gelukkig is met het eigen leven.
  • De belediger is niet helemaal juust. Dat kan natuurlijk ook. Mensen die constant kwaadspreken, hebben nu eenmaal niet alles op een rijtje. Om je druk te maken over een belediging van zo iemand, is zo zonde van je tijd.

Want weet je?

Als mensen je beledigen, is dat meestal niet omdat ze jou pijn willen doen maar omdat ze hun eigen pijn proberen te verdoven of vergeten of zoiets. Omdat ze zelf onzeker zijn en denken dat ze tof zijn door grappen te maken of geruchten te verspreiden over anderen. Omdat ze zelf ook wel weten dat ze niet de perfecte ouder zijn, of waren.

Als we beledigd worden, hebben we meestal meer last van onze gevoelens ten opzichte van die belediging, dan van de belediging zelf.

De meeste mensen die onredelijke kritiek uiten of ons beledigen, zijn doorgaans mensen wiens waarden we niet delen. Ze vinden totaal andere dingen belangrijk in het leven. Kan een Wallstreet-bankier een permacultuurboer beledigen? Kan Trump de Dalai Lama een veeg uit de pan geven? Kan iemand met ‘status’ een caissière beledigen met haar baan, of beledigt ze dan vooral haar eigen persoonlijkheid? Kan iemand met een heel ander leven dan jij een oordeel vellen over jouw keuzes zonder ze te hebben gemaakt?

Je hebt de keuze om je iets aan te trekken van een belediging. Je kan:

  1. Wit en rood wegtrekken van woede, boos worden, je moeder bellen om te horen dat het best meevalt, drie dagen lang klagen tegen vrienden over het gruwelijke onrecht, erover piekeren, het van je af proberen te schrijven en je hart uitstorten bij je kanarie of
  2. Geen fuck geven, aan een bloem ruiken (en blij zijn dat je het leven kan ervaren met hersens en empathie)

Optie 1 is uiteraard te verkiezen boven optie 2. Veel leuker voor iedereen ;)

Die dingen zijn niet belangrijk. Ze zijn je energie niet waard en nu kan je prima beredeneren waarom niet. Het is totaal nutteloos te blijven hangen in zulke emoties.

Je niets aan leren trekken van zulke dingen kost tijd en oefening, maar maakt je leven absoluut beter.

P.s. ik ben begonnen een boek te schrijven vol bla, over leven van een inkomen. of een half inkomen, als je niet met zijn tweetjes bent. Of een vijfde inkomen, als je niet met zijn vijven bent. Natuurlijk niet om mensen aan te moedigen te stoppen met werken -ik zou niet durven- maar om een handleiding te geven hoe je heel veel over kan houden, zonder nare dingen te doen als douchewater opvangen voor je moestuin of bonen eten.

Je zou je hypotheek kunnen aflossen, kunnen sparen voor een reis, een huis, of wat voor dingseboms dan ook. Voor vrijheid! Echte vrijheid, die niet stopt bij eens in de vier jaar een hokje inkleuren. Of gewoon spaargeld hebben dat straks in rook opgaat bij hyperinflatie. Maar dan heb ik je in elk geval vet veel tips gegeven hoe je van niets iets maakt.

Wat denken jullie, is dat iets dat je zou willen lezen?