Minimaliseer alle dingen! (cd’s)

cd-2588173_1280Alles minimaliseren deed ik in januari maar we zijn natuurlijk nooit klaar.

Het is bijvoorbeeld niet zo dat de spullen van de man me in de weg staan maar als ie zegt dat het weg mag dan zou ik vanavond nog fluitend dozen voor de kringloop in de auto gaan zetten.
En dat met natte sneeuw die al dagen met 20 meter per seconde voorbij vliegt, raast, wervelt en fluit.

Bij wijze van spreken. Morgenochtend kan ook.

Feit: De cd’s stonden in een flinke ladenkast waar vroeger alle kleding en spullen van DL 1 en DL 2 in zaten.
Feit: De man haalde een gratis, enorm aquarium op en die kon alleen op de plek van de cd-kast.
Feit: Vervolgens stond het huis het hele weekend op zijn kop. Figuurlijk.

Vrijdag haalde ik de cd’s uit de kast en sorteerde ze. (Veel te strikt, volgens de man.) Ik hield wat we nog wel eens draaien, wat ik nu best zou willen luisteren en de dingen waarvan ik weet dat de man ze graag hoort.

Tientallen verzamelaars, Grim & Evil Black Metal, obscure metal, zeur-EBM en klaaggothic ging op de NEE-stapel die groeide en groeide. Aaah, heerlijk.

Alles past precies in vier smalle witte rekken.

Oh en ah en zen volgens mij. Veel te rigoureus, volgens de man, die al wel een paar keer heeft opgemerkt hoe lekker leeg en licht het was maar vast gaat zeggen dat twee cd-kasten meer echt geen verschil maakt in leeg- en lichtigheid. ‘Wel!’ luidt mijn ijzersterke tegenargument ;)

Dat het zo lekker licht is kan ook te maken hebben met het feit dat hij dit weekend de muren van de woonkamer twee keer heeft geschilderd met spierwitte latex, zodat ze niet langer viesgrauwgrijsgevlekt zijn.

Hoewel ik zelf de cd’s vermoedelijk jaren geleden zou hebben gedigitaliseerd en verkringloopt kan ik ook wel genieten van het opzetten van een cd en die luisteren op een goede speler, want dat maakt absoluut een groot verschil.

Ik ben blijer met wat we wel hebben nu de meuk er tussenuit is en hebt meer zin om een cd op te zetten als ik alleen fijne albums zie dan wanneer ik me bij de helft afvraag waarom we het in vredesnaam hebben en altijd uitkom bij dezelfde paar cd’s.

(voor iedereen die de man nu zielig vind: als ie alles wat ik afkeurde weer terug zet, kan me dat eigenlijk ook weinig schelen)

Advertenties

Opruim-flow

Een na-de-kerst opruiming werd een complete minimaliseer-ronde. Zoiets als de eerste keer dat ik het huis opruimde, de tweede keer, die keer nadat ik Marie Kondo las en nu dus. Ja, intensief!

Ik ben niet constant bezig, ik geniet van de rust en de dingen die ik doe (of laat)

Toch; het hebben van weinig zitvlees en weer waarbij de natte sneeuw horizontaal over zee gevlogen komt met het geluid van een stoomtrein, zorgt ervoor dat ik wat meer in en om het huis deed.

Mijn lievelingsding: opruimen ;) Oh, de dingen die ik deed:

  • Het balkon schrobben met een bezem zonder steel. Nee, dat is niet praktisch maar ik moest wat!
    De planken zijn weer vrij van resten vogelvoer, vogelpoep, blaadjes en andere dritt die er in de loop van de herfst en winter was komen te liggen. Voor als het straks weer lekker weer is. Het vogelvoer heb ik in bomen gehangen.
  • Het hok beneden in het appartement van mijn ouders opruimen. Daar was in de tijd dat we het opknapten van alles in gegooid en het leek gruwelijk maar na een half uurtje was het piekfijn.
  • Mijn garderobe uitzoeken en een flink deel naar naar de kringloop / container brengen. Weg met het zwarte, de truien met capuchon, de versleten broeken en afgedragen rokjes. Ik doe nu kleuren en jurken en voel me goed joh.
  • Om het huis ruimen. Boomstammen, een tot vier keer toe omgewaaide garagetent die nu in zes stukken naast het huis ligt, een oude verzakte trampoline…. alles dat er niet thuis hoorde: weg.
  • De kleding van de kinderen uitzoeken. Sommige dingen worden gewoon niet gedragen, ook al zijn ze prima. Een trui in de verkeerde kleur, met een vervelende rits, een afzakkende broek…  dan kan het maar beter van iemand anders worden.
  • Keukenspullen alleen houden als ik ze echt nodig heb en minstens een paar keer per week gebruik.
    Niet alles voldeed aan die eis. Het bleken dingen die ik prima kon missen: de fluitketel voor die ene kop thee in een half jaar, de soeplepel die niet in de la past en zelden soep lepelt, glazen bakjes waarvan de deksels waren afgebroken (grr), het dienblad waarop ik net zo veel kan dragen als in mijn handen, die grote pan die ik zelden nooit gebruik, de slowjuicer omdat ik vier keer achter elkaar misselijk werd van het sap.
  • De voorraad opmaken. Dat wordt nog lastig want net nu ik 25 kilo grove havermout bestelde, willen de drie die het wel graag aten, het niet meer.
    Met dit soort dingen is de besparing van een bulkbestelling gelijk teniet gedaan. Hopelijk gaan ze het weer waarderen!
  • De bezem door doe-het-zelf ingrediënten halen. Het is leuk om veel zelf te kunnen maken, maar ik gebruik nog maar weinig producten en heb dus ook veel ingrediënten niet meer nodig. Ik kan het bewaren tot ik een ons weeg maar de wetenschap dat ik de dingen niet nodig heb, is fijner dan het in huis hebben van de spullen. En als ik eens iets nodig heb dan *vloekt in de kerk* koop ik het misschien wel. In de winkel!
  • Het speeltentje van de kinderen verkopen. Ik vond het zo’n leuk ding! En de kinderen ook. Ongeveer een dag. Ze waren hem eerder zat dan ik. Dat was een miskoop. Wijze les: koop geen leuke dingen voor je kinderen. Met een stompzinnige knuffel van de kringloop die ze zelf moeten betalen, hebben ze drie weken lol en mijn leuke cadeau voor urenlang kinderpret was na een dag uit de gratie.
  • Overbodige dingen wegdoen. Gewoon, daarom. Een bakje, een deken, een beker, een sjaal, een bloempot, een boodschappentas… tal van kleine dingen die hun functie verloren hadden. Als ik ze tegen kwam, gingen ze direct in de doos voor de kringloop. Ha det!
  • Boeken lezen. En doorgeven.
  • De salontafel opruimen. Maar dat was geen succes. We misten hem al gauw. En eigenlijk vind ik hem ook wel fijn: je ziet er niets op, de kinderen zitten eraan te tekenen op hun krukjes, hij is groot genoeg voor een frustrerende puzzel van 1000 stukjes en we eten er op vrijdag pizza aan
  • De bakken voor afvalscheiding wegdoen. De man komt nu vier keer per week langs de vuilstort. Een bakje met glas en blik of wat textiel weggooien is zo gedaan. Papier-, rest- en groenafval gooi ik elke dag weg omdat ik daar elke dag langs kom.
  • Het magneetbord wegdoen. Omdat we een koelkast hebben die magnetisch is.
  • Foto’s opruimen. Ze staan op een externe schijf, de computer van de man en voor een deel op die van mij. Ik bewaarde die paar die me echt raken, de rest ging weg.
  • Ik besloot geen maaltijden meer in te vriezen. Dat doe ik meestal omdat ik ergens te veel van heb. Die dingen veranderen in onherkenbare blokjes op de bodem van de vriezer en nemen bakjes en vriezerruimte in beslag.
    Ik neem me voor om dingen niet meer in te vriezen maar gewoon te eten, eten, eten tot het op is. Dat maakt te veel ergens van inslaan ook veel minder aantrekkelijk

Het ruimt weer heerlijk op. Het scheelt in dingen die ik te doen heb, dingen om me druk (haha) om te maken en het maakt me blij om met nog minder dingen dingen te doen.
Ik heb een aantal dingen kunnen verkopen, wat iets extra’s oplevert. Het geeft rust in mijn hoofd dat de dingen weg zijn.

En het belangrijkste: het maakt me er weer sterk van bewust dat ik niets meer nodig heb dan ik al heb. Fatsoenlijk eten, een boek, internet, een paar fijne kledingstukken. En natuurlijk de kindjes, de beste man die ik me zou kunnen wensen, een warm bed, een dak boven mijn hoofd met de lusten maar niet de lasten.

Waarom me druk maken om meer?

Nee, ik zou het ook niet weten.

Misschien omdat er gewoon niets meer is om me druk om te maken.

Less is more, enzo