Concerten en iets klassiekigs.

Omdat de man een enorm gratis aquarium kon ophalen, moest de cd-kast op de schop.  Verf gekocht. Muren geverfd. En en en.

Maar daar wilde ik het niet over hebben. Omdat ik met cd’s liep te schuiven kwam ik de briljante plaat van Zbigniew Preisner tegen: Requiem for a Friend. Ik hoorde het toen ik 17 was en bij mijn moeder in de auto zat. Ik heb het onthouden, maanden gezocht naar de cd en uiteindelijk gevonden. Het is zo belachelijk mooi.

Ik hoorde het op radio vier, dat is misschien een geruststelling ;)

Maar daar wilde ik het ook niet over hebben. Concerten! Dat.

Het is even geleden dat we fervent festival- en concertbezoekers waren. Ik zou graag vaker bandjes willen kijken maar de kinderen. Vorig jaar hebben we ze meegesleept naar hun eerste metalfestival, iets dat we dit jaar wellicht weer doen.

Het is altijd leuk, een bandje kijken, bier drinken en tegen oude bekenden schreeuwen. Niet dat we die hier heel hard gaan tegenkomen….

Er zijn een paar optredens die me altijd bij blijven en wel horen tot de betere herinneringen in mijn leven.

(ik weet dat geen hond deze linkjes gaat klikken, maar ik heb veel plezier in het opzoeken en luisteren van deze clips)

VNV Nation. Briljante band. Als ik van een band cd’s mocht houden was het deze. Ik heb ze geregeld gezien en het lag aan de hoeveelheid alcohol in de zanger of het leuk of briljant was. In het jaar dat ik een opleiding deed in Middelburg, had ik hun cd in de auto. Een heel jaar lang.

Het optreden op Mera Luna in 2005 was geweldig. Het was warm geweest en vervolgens vreselijk gaan regenen.
Iedereen bleef stug staan,  springen en uit zijn dak gaan. Ronan had een goede dag, Chrome was net uit en de sfeer was geweldig.

 

Corvus Corax is een bandje dat middeleeuwse muziek speelt op een vreselijk aanstekelijke, dansbare manier. Niet dat je mij zal zien dansen, dat doe ik hoogstens van binnen.

Op Wave Gotik Treffen, een enorm gothic festival in Leipzig speelden ze ’s nachts en het werd steeds drukker. Iedereen die suf terugkwam van een van de optredens in de stad en zijn tent in wilde rollen werd magisch naar de plek waar ze speelden toegetrokken om nogmaals uit z’n dak te gaan.
Het was geweldig. Ze speelden toen op een piepklein podiumpje maar deze clip geeft misschien een idee van deze briljante band.

In het pre-internet tijdperk: In 1996 -ik was 14- zag ik Sepultura, een van de laatste optredens in de originele bezetting met Max, in Ahoy. De favoriete band uit mijn jeugd. Helaas moest ik van mijn vader om half 11 weer buiten staan en ik durfde hier niet aan te tornen. Nou ja, ik heb in elk geval een stuk ervan kunnen zien, en het was geweldig.

Feindflug

Voor iedereen die Rammstein poppenmuziek vind, is er Feindflug. Een van de beste optredens ooit zagen we op bovengenoemd festival.

Tengger Cavalry

Deze band met wortels in Mongolië was een grote verrassing op het festival dat we met de kinderen bezochten in Borre, tegenwoordig Horten in de buurt van Oslo.

Ze combineren traditionele Mongoolse keelzang en instrumenten met metal. En dat klinkt best briljant. Het was ook nog eens het eerste optreden dat de kinderen bewust meemaakten, of waren gedwongen mee te maken, wegens goed voor de opvoeding.

Ook leuk: Cold Meat Industry – bandjes kijken met de man. Dat is op cd al irritant of slaapverwekkend: denk aan radio die naast zijn frequentie staat met een monotone -pchowwwwww- eronder.

Live is het niet anders, maar dan zit er op het podium een mannetje achter een muziekapparaat die doet alsof ie heel druk bezig is met aan knopjes draaien, niemand weet waarom. Op de achtergrond spelen rare semi-kunstzinnige filmbeelden.

Alex Agnew (de grappige man) heeft een stukje over dit soort mensen gepraat. Dat is wel leuk.

Advertenties