Minimalisme: niets te verliezen.

Allereerst: ik heb natuurlijk genoeg ‘te verliezen’. Mijn kinderen, de man, mijn gevoel voor humor… Maar volgens Stoïcijns idee probeer ik me te realiseren dat zij, net zo goed als ik (en wie niet) menselijk en zodoende sterfelijk zijn. Er is niets mis met zulke contemplatie, het zorgt dat je ze waardeert omdat ze er zijn zo lang we er allemaal zijn, dat je je minder van kleinigheden aantrekt en dat je je van sterfelijkheid bewust bent.

Maar daar gaat het niet over. Ik bedoel niets te verliezen op materieel gebied.

Ik zorg ervoor dat mijn afhankelijkheden beperkt zijn. Van warme douches tot televisie kijken en van nieuwe kleding tot luxe etenswaren: niet om mezelf dingen te ontzeggen maar ik voel me vaak beter zonder.

Zonder slot

Ik doe de deur nooit op slot. Nooit? Wel, als we naar Nederland gaan, maar dan zet ik een raam zo wijd open voor de katten dat iemand met een BMI van 36 nog naar binnen kan. Ik denk dat je je met een schroevendraaier in een paar seconden toegang verschaft tot onze residentie, dus waarom moeite doen.

Waarom? Niets te jatten. Weinig criminaliteit. Als ze alles overhoop gooien is dat een goede reden weer eens op te ruimen. Dat ‘ze dan aan je spullen zitten’, dat is dan maar zo. Ik kan me er druk om maken als het gebeurt, of niet. Het verleden is toch niet te veranderen.

Het is in 36 jaar nog nooit gebeurd dat ik iets veranderde aan de loop der dingen door vooraf te stressen of achteraf te miepen. Ik denk ook niet dat het nog gaat gebeuren.

25BjwV3

Kaput.

Ik maak me niet druk over dingen die kapot kunnen gaan. Ik had een grote Nikon camera van mijn ouders gekregen, maar ik vind het vreselijk onhandig. Als ik hem meeneem, ben ik alleen maar bezorgd dat er iets mee gebeurt. Ik geef hem terug want hij maakt het leven alleen maar ingewikkelder.

Bij aankoop van dingen let ik erop dat ze te repareren zijn of eigenlijk niet kapot kunnen. Veel koffiezetapparaten en stofzuigers kan je niet eens open maken zonder ze te ruïneren. Dat is gewoon crimineel van zo’n fabrikant: rotzooi maken die je niet kan repareren. En geen verantwoording nemen voor het afval dat het oplevert, dat wordt natuurlijk op ‘de belastingbetaler’ (mensen, bedoelen ze daarmee) afgewenteld. En wel, op moeder Aarde vooral.

En als je minder hebt, gaat er minder kapot. Duh.

Bij blijven.

Ik ken mensen die dingen kopen omdat andere mensen die dingen kopen. Serieus! Hier ook, opeens rijden overal van die stofzuigers in de tuinen dat blijken grasmaaiers te zijn die natuurlijk na vijf jaar en masse de geest geven….

Kon iedereen voorheen prima de weg op in een bescheiden autootje, tegenwoordig moet iedereen minstens een SUV omdat iedereen een SUV heeft.

Ik heb die behoefte niet. Ik heb geen idee hoe je tegenwoordig een tv aan de praat moet krijgen. Ik zie soms rollende ogen bij mensen als ik vraag wat iets is ;) Alles moet binnen een paar jaar een upgrade, wegens ‘kan echt niet meer’. Want?

Mensen krijgen door de strot geduwd dat alles wat nieuw is, beter is. Fvck traditie, verhalen, gebruikssporen, creativiteit, handwerk en zelf wat doen. Ze geloven het nog ook.

En zo blijft iedereen succesvol rondrennen in het hamsterwieltje, ondertussen klagend over het feit dat ze nog dertig jaar door moeten beunen, terwijl ze als ze hun gewone landlijn, oude tv en handmaaier hadden gehouden a la het jaar 1999, ze 30.000 euro extra op zak hadden gehad. Met een bescheiden uitgavenpatroon is dat gauw drie a vier jaar eerder ontsnappen!

Niets te verliezen.

Het lijkt me onpraktisch en traumatisch voor de kinderen als het huis in de brand zou vliegen. (vliegen?) Voor mijzelf… niet zo. Ik heb een SD-kaart met foto’s die ik graag zou redden, maar verder denk ik niet dat ik iets zou missen. Het zijn maar spullen, toch?

Onze trouwringen kostten een tientje (misschien nog in D-mark) en de man is de zijne vier jaar geleden verloren in de tuin. We hebben er alleen maar stomme grapjes over gemaakt.

Mijn persoonlijke bezittingen -op mijn fiets en winteruitrusting na- passen in een handbagagekoffer. Hoe cool is dat. (ik moet eens kijken of deze bewering klopt)

Lekker goedkoop.

Wat mensen al niet verzekeren. Huisdieren, trouwringen, verzamelingen, het interieur voor 120.000 euro… Het niet nodig hebben is wat mij betreft de beste verzekering tegen onheil want het meeste onheil is niet zo groot als je niets van waarde hebt om van wakker te liggen.

We hebben de ruimte die we hier hebben, ook niet nodig. Ik heb ook weinig binding met het huis waar we nu wonen ondanks dat ik me er thuis voel. Sinds we zijn geëmigreerd, denk ik dat ik me op veel plekken thuis kan voelen. Ik vind het juist erg fijn om niet aan een bepaalde plek verbonden te zijn.

Lekker makkelijk.

De garage opruimen. De tegels hogedrukspuiten. De buitenkeuken wassen. Het tuinmeubilair afsoppen. Het kleed uitkloppen. De boekenkast sorteren. De sprei op het bed leggen. De kamerplanten water geven. De kristallen hanglamp stoffen. De badkamer grondig poetsen. De kledingkasten opruimen. De tablet ter reparatie opsturen. Het espresso-apparaat reinigen. De juiste tas bij mijn outfit kiezen. Sieraden matchen met schoenen. Een hutkoffer kopen voor al mijn kleding omdat ik twee weken naar Corfu ga waar ik eigenlijk alleen een bikini draag. Beleggen en stressen bij elke neerwaartse beursbeweging. Kleding strijken. Facebook checken. Vijfentwintig jaargangen van een tijdschrift op volgorde leggen. De televisie instellen met 500 zenders. De smartphone upgraden. De glazen salontafel poetsen. Buxushaagjes knippen. Een nieuw batterijtje in een horloge laten zetten. Zilver poetsen. Gordijnen laten stomen. Het interieur aanpassen naar het seizoen. Nieuwe trendkleur op de muur verven. Spullen shoppen waarvan je niet wist dat je ze nodig had. Collecties afstoffen. Het marmeren aanrechtblad verzorgen.

Ha-ha-ha.

Of je gaat in de zon zitten met boek en bier.

Er zijn zo veel dingen die je niet hoeft te doen of te hebben.

Lang leve die vrijheid.

1ff94eb4fc4c9c9bf68d15d0cd516f2f

 

Advertenties

Advies aan je jongere zelf.

Oh vroeger. Als ik mezelf van tien of twintig jaar geleden advies zou kunnen geven, wat zou ik dan zeggen? Wat had ik willen weten waar ik uiteindelijk zelf achter moest komen?

Ik heb geen idee of ik naar mezelf zou luisteren, ik ben best eigenwijs. Ik zou me rot schrikken als ik mezelf zag zonder raar geverfd haar en piercings, met vier kinderen om me heen, babbelend over de voordelen van gefermenteerd voedsel ofzo.

Daarom probeer ik deze dingen maar een beetje aan mijn kinderen mee te geven. Dingen die ze uiteindelijk ook zelf uit moeten vinden omdat ze eveneens vreselijk eigenwijs zijn ;)

  • Als je werkelijk geen idee hebt wat je moet gaan studeren, laat je dan niet dwingen iets te kiezen maar kies ervoor om de tijd te nemen om erachter te komen wat je echt wil
  • Wees lief voor mensen maar begrijp dat je niet meer kan doen dan je doet, ook al verwachten anderen dat wel
  • Luister minder naar dat stemmetje in je hoofd en meer naar jezelf
  • Realiseer je dat je je onzekerheid niet kan verstoppen achter spullen, kleding, make up of andere dingen
  • Geef je geld niet uit aan onzin
  • Het overgrote deel van wat je denkt nodig te hebben, wil hebben of hebt is nutteloos. Je leven was heerlijk toen je bezit bestond uit wat boeken, een rugzak met kleding, veertig cd’s en een sepultura-vlag
  • Denk niet dat het leven makkelijker is met meer geld, het leven is makkelijker met minder uitgaven. Hoe minder, hoe beter
  • Besef dat je de liefde van de liefde van je leven waard bent
  • Leer van je fouten
  • Neem je leven niet voor lief en stop met denken dat het ‘later’ beter en makkelijker zal zijn
  • Achteraf hebben de moeilijke periodes in je leven een prachtig randje of maken ze wie je nu bent. Wat wijzer, milder en rustiger
  • Doe geen dingen om geaccepteerd te worden door mensen door wie je helemaal niet geaccepteerd wil worden
  • Verhuis naar Noorwegen zodra je het plan kan uitvoeren en laat je niet tegenhouden door familie die roept dat het niets wordt of door bezittingen en verplichtingen
  • Ga er niet vanuit dat ‘men’ het weet. Zoek dingen uit, stel vragen, twijfel. Zeker als je kinderen krijgt
  • Koop niet dat grote kindvriendelijke huis in die nette buurt omdat ‘men’ dat van je verwacht. Je hoort daar niet
  • Probeer mensen niet te veranderen want zo lang er geen bodempje ligt, kan je zaden zaaien tot je een ons weegt maar het is zinloos. Ook al zie je dat iemand zijn eigen graf graaft
  • Zeur niet over kleine dingen. Ook niet over grote dingen. Zeur gewoon niet
  • Besef dat voor de dingen die jij van een ander pikt, die ander dat ook van jou doet
  • Besef dat het enige dat je kan controleren, je eigen gedachten zijn. Niet de loop der dingen, niet de daden of gedachten van andere mensen
  • Je hebt stilte nodig om op te laden
  • Accepteer dat je gewoon niet zo van andere mensen houdt, behalve van je eigen clan. Een groep einzelgängers is ook een gezelschap
  • Je waarde wordt niet afgemeten aan je zogenaamde productiviteit
  • Je hoeft je niet te verantwoorden
  • Als mensen peop praten, zit er peop in hun hoofd. Dat is sneu maar daar hoef je je niets van aan te trekken
  • Probeer niet elke keer iets met linzen te maken. Je lust ze gewoon echt niet
  • Neem op 10 april 2018 een andere fles wijn want het exemplaar waar je lieve man zojuist restjes uit andere flessen heeft ingegooid bevat voor de helft appelazijn. Æsj!

Heb jij wijze adviezen voor een twintigjarige versie van jezelf?

Alles minimalistisch: niet hechten aan bezit

dandelion-445228_1280Het is interessant te zien hoe veel dingen ik blijk te kunnen missen zonder ooit het gevoel te hebben af te zien of daadwerkelijk minder te hebben. In tegendeel! Ik vind het heerlijk relaxed om niet aan spullen gehecht te zijn.

Elke keer dat ik groots opruimde, konden er meer dingen weg.
Toen we hierheen verhuisden, had ik voor elk kind een grote doos met ‘herinneringen’. Plakboeken, knutselwerkjes, tekeningen, eerste pakjes… Die vier dozen werden een doos. En die ene doos zit nu in een houten krat en wat ordners.
(De eerste kleertjes van de kinderen gebruiken ze nu voor hun knuffelbeesten en ik vind het zo schattig om Kijn, de lievelingsknuffel van de jongen, te zien met zijn eerste broek en het eerste shirtje van zijn zus.)

Van 84 naar 35 kledingstukken

Toen ik voor het eerst mijn kledingkast echt goed opruimde, hield ik 84 kledingstukken over. Nu heb ik er 35, voor het hele jaar en inclusief slippers en sjaal in een klimaat waarin je meer nodig hebt dan in NL.

En de rest…

Toen ik de dvd’s opruimde deed ik eerst die exemplaren die we nooit (meer) zouden kijken weg. Later realiseerde ik me dat ik behalve Dracula en Hot Shots (de comedy) nog nooit een film vaker dan een keer had willen kijken en hield alleen een paar lievelingsfilms van de man, die ie ook nooit meer kijkt ;)

Toen ik eerst dingen uit de keuken weg deed, deed ik weg wat ik echt niet gebruikte. Inmiddels vind ik leuk om te zien hoe weinig ik nodig heb om toch nog heerlijk eten te kunnen maken.

In het begin vond ik het lastig om fotolijsten weg te doen met trouwfoto’s die ik zelf had ingelijst. Ja, dat is mal. Tegenwoordig kunnen de foto’s me gestolen worden, hoewel ik niet denk dat er iemand op zit te wachten. Ik bewaar er een paar, meer omdat ze omdat ze ooit gemaakt zijn dan omdat ik niet zonder kan.

Wat is bezit?

Ik las een verhaal over iemand die lang geleden een heel dure kristallen kan had waar hij erg blij mee was. Een kostbaar bezit. Hij had tegen zichzelf gezegd dat de kan al gebroken was en dat hij moest leven alsof dat zo was. Toen de kan uiteindelijk brak, gaf hij geen fluit. In zijn hoofd was de kan immers jaren geleden al kapot gegaan.

Spullen (maar ook mensen en dieren) zijn per definitie vergankelijk. Het kan in een oogwenk niet meer van jou zijn door diefstal, echtscheiding, brand of onhandigheid. En sowieso, wat is ‘bezit’ behalve een juridische constructie of een gedachte in je hoofd?
Is het zo belangrijk? Over een jaar of vijftig ben ik toch hartstikke dood en maakt niemand zich druk over wat ik ooit het mijne heb genoemd.

Waarom zou ik me er dan druk om maken en me hechten aan nutteloze dingen? Er zijn leukere en betere dingen te doen.

Het is niet zo dat ik nergens om geef. Integendeel. Maar hechting veroorzaakt uiteindelijk lijden en hechten aan spullen is iets waar je zelf voor kiest.

Denkt iemand ooit: Het is maar goed dat ik zo veel spullen heb verzameld. Het is maar goed dat ik me altijd zo druk heb gemaakt om die familiejuwelen in mijn huis. Het is maar goed dat ik tegen mijn kinderen heb geschreeuwd omdat ze een duur glas braken. Gelukkig heb ik een enorme verzameling spullen die ik constant moet organiseren, verzekeren en beschermen tegen blikken van buitenaf.

Je kan ook van de dingen genieten zonder eraan gehecht te zijn. Misschien zelfs juist meer, omdat je niet de angst om het te verliezen altijd met je meedraagt.

Minimalisme in een kwartiertje

kitchen-2165756_1280De rommel kwam je huis niet in een dag, dus is het ook niet weg in een dag, een week of zelfs een jaar maar dat geeft niets.

Met elke dag een kwartiertje aandacht aan je huis, je omgeving of jezelf bereik je ook veel, en vooral rust in je hoofd.

Een boel manieren om je leven eenvoudiger / opgeruimder / aangenamer te maken:

  1. Ruim je rommellade op.  Neem een beslissing over elk ding en gebruik die la niet meer voor spullen waarvan je niet weet wat je ermee moet.
  2. Open je mail en meld je af van elke nieuwsbrief die je tegenkomt
  3. Doe niets, behalve zitten en uit het raam kijken zonder dingen te beoordelen behalve als er iemand op straat een hartaanval krijgt ofzo natuurlijk
  4. Trek wat kleren uit je kast die je toch niet draagt en gooi ze in een zak voor het Leger des Heils
  5. Zoek je sokken uit en gooi niet gedragen exemplaren weg. Tenzij ze je ze onlangs gekocht hebt natuurlijk :D
  6. Ruim je lade met bestek op. Doe alle overbodige citroenpletstokjes, spatels en wijnflesaccessoires weg.
  7. Ruim de hal op: een jas en twee paar schoenen per persoon daar is genoeg en het is een stuk fijner binnenkomen als je jas niet vanzelf weer van het haakje springt wegens ‘vol’.
  8. Pak een doos of tas, maak een rondje door je huis en vul die met dingen voor de kringloop
  9. Luister een ‘guided meditation’
  10. Maak een plank met verlopen etenswaar in je keuken leeg van dingen die je toch niet gaat eten (als in: zou je het vanavond willen eten? morgen? nee? wel, dan kan het weg)
  11. Maak bedden op
  12. Maak je keukenblad leeg. Past het niet in de kastjes?
  13. Verwijder dan ongebruikte, of weinig gebruikte apparatuur uit je keukenkastjes en verhuis het naar kringloop of opslag uit het zicht als je het toch wil houden
  14. Schoon social media lijsten op: zet de meldingen van mensen uit of ontvriend ze. Volg mensen wiens berichtjes je aan het denken zetten, blij maken of iets leren.
  15. Maak een maaltijd met iets uit je voorraad.
  16. Verwijder social media apps van je telefoon en zet meldingen uit van de rest
  17. Schrijf een aardig briefje of kaartje en post het in plaats van te appuh
  18. Gooi je afval weg, scheid wat je kan scheiden en zet het klaar om weg te brengen (en doe dat zo snel mogelijk)
  19. Zet biebboeken, herbruikbare boodschappentassen, statiegeldflessen en te verzenden pakjes klaar om mee te nemen in plaats van eraan te denken dat het moet.
  20. Haal je auto leeg: alles wat er niet in hoort, gooi je in een krat om uit te zoeken (en doe dat)
  21. Verwijder alle verlopen, niet geliefde, gek ruikende en ongebruikte cosmetica uit je badkamerkastjes
  22. Pak een grote mand en verzamel daarin alle spullen die niet op hun plek liggen. (aah, instant-opgeruimdheid!) Beoordeel ze op hun nut en doe ze weg of leg ze weg waar ze horen
  23. Doe duplicaten weg van spullen. Nagelknippers, scharen, zeven, bezems: alles waar je er meer dan een van hebt, zonder dat dat nodig is.
  24. Geef je kind een minimalistische garderobe en kijk of je daarmee uitkomt. Leg wat je niet denkt te gebruiken een paar weken op een hoge plank.
  25. Ruim je salontafel leeg
  26. Doe speelgoed weg waar niet mee wordt gespeeld
  27. Haal je tas leeg en houd er alleen in wat je nodig hebt
  28. Maak een wandeling
  29. Schrap niet-urgente dingen van je to do list
  30. Maak je prikbord leeg van overbodig papier en hang er alleen nuttige of mooie dingen. Maak een foto van dingen die je niet als papier hoeft te hebben, zet datums die je moet onthouden in je telefoon of kalender

Alles minimalistisch: januari

janauriIk houd van januari. Na de overdaad, verplichtingen en drukte van december is januari stilte. Sneeuw, met een beetje geluk. Halverwege al drie kwartier daglicht erbij ten opzichte van amper vier weken eerder.

Elk jaar lees ik over de ‘meest deprimerende dag’ ergens eind januari. Dat begrijp ik  niet. De winter duurt dan nog lang, maar de dagen zijn al aanzienlijk langer. De zon krachtiger. De eerste tekenen van de lente nog maar een paar weken weg. De drukte van december ligt achter je, een heel jaar met hopelijk fijne dingen nog voor je. Het is de tijd om nieuwe plannen te maken voor de lente en de zomer. Buiten lijkt de natuur nog te slapen maar onder de grond komt al van alles tot leven.

En zijn je voornemens niets geworden, probeer het dan in de komende weken  nog eens opnieuw en denk dan niet ‘ik mag NIET meer snoepen’, maar ‘ik ga zo goed mogelijk voor mezelf zorgen als ik kan omdat ik het verdien’. Zoiets.

Januari is een perfecte tijd om rommel van het vorig jaar los te laten. In je huis, je kasten en in je leven.Je kan niets nieuws aanpakken als je handen vol zijn met de rommel van gisteren. Je kan beginnen met mediteren: niet geforceerd aan ‘niets’ denken maar oefenen om je eeuwig babbelende brein de mond te laten houden.

Maak je kasten leeg van overbodige spullen. Oud eten uit de koelkast om ruimte te maken voor verse groenten en fruit, ongebruikte kleding naar de inzameling, ongebruikte en ongeliefde spullen naar de kringloop. Daarna fijn een poetsbeurt wat veel makkelijker is als je niet om 5000 extra dingen hoeft heen te poetsen. Aaah. Zen.

Ik zit aan de keukentafel, de kinderen zitten gezellig naast me te tekenen. Het huis is schoon en opgeruimd, de laatste sporen van kerst zijn ook weer weg. De zon schijnt fel naar binnen , rechts van de brug op het water is het mistig en dat ziet er met nog een flinke laag sneeuw schitterend uit. Straks maken we een frisse wandeling. Ik ♥ januari.