Alles minimalistisch: schoenen

94776_VIVOBAREFOOT_JING_JING_Ladies_Wild_Hide_Blac_3Al een tijd wilde ik barefoot schoenen maar oei, wat vind ik die dingen lelijk!

Ik ben niet echt ijdel, zo lang ik kleren aan heb die ik leuk vind, wat eyeliner en wenkbrauwen heb opgetekend en mijn haar als twee gordijntjes langs mijn hoofd hangt, vind ik het best maar ik ga niet op van die degelijke schoenen lopen, zeker niet die bekende met die vijf (duh) tenen.

Maar gelukkig zijn er Vivo Barefoot Jing Jing. Die vallen behoorlijk mee, hoewel de man me een maand heeft lopen uitlachen om m’n ‘fletjes’.

Mijn laarzen met hakken draag zelden meer; het is gewoon heel erg niet handig in een land waar alleen winkelcentra platte vloeren hebben en de rest van het terrein op- of afloopt. Het is vooral mijn fantasie-zelf die op hakken loopt. Het staat vooral onbeholpen, op je hakken van een heuvel af stuntelen.

Waarom barefoot schoenen?

Wegens een heel diep orthopedische schoenen-trauma, deze zijn alles wat die schoenen niet zijn. Behalve lelijk ;)

Het is beter voor de spieren in je voeten en je benen. Die worden meer gebruikt, dus sterker. Je voet voelt het terrein waar je op loopt, de zenuwen in je voet geven meer informatie door aan je hersenen dan wanneer je ze in grote kisten stopt met een zool van een centimeter dik en hierdoor beweegt je hele lichaam natuurlijker. Je voelt je meer verbonden met de ondergrond waarop je loopt en dat is met name op een natuurlijke ondergrond erg aangenaam.

94776_VIVOBAREFOOT_JING_JING_Ladies_Wild_Hide_Blac_1

Hoe lopen barefoot schoenen?

Ik heb alleen deze, maar ik vind ze heerlijk lopen. Je voelt veel door de dunne zool, maar dat is het hele idee :)

Ik loop het liefst in de berm, dat loopt lekkerder dan op asfalt. Maar ook op de weg vind ik ze aangenaam, ik draag ze bijna altijd, behalve als het echt hard regent of in de winter met sneeuw.

Rennen op barefoot schoenen?

Daarvoor moet je niet bij mij zijn, ik ren hoogstens een keer achter een kind aan dat te hard met een fietsje de berg af dreigt te gaan. Het lijkt me op gewoon asfalt niet lekker voor je voeten maar er is veel over te lezen van enthousiastelingen.

Hoe vallen Vivo Barefoot Jing Jing?

Klein. Ik kijk vaak op amazon voor recensies, en daar was men bijna unaniem in het advies een maat groter te nemen. Ik heb altijd 39, bestelde 40 en dat past perfect.

Ze zijn ook nog eens opvouwbaar, dus ook ideaal voor in je tas als je wel op hakken loopt maar dat niet denkt de hele tijd vol te kunnen houden.

Gaan ze lang mee?

Ik kocht ze in februari en droeg ze toen binnen. Sinds begin april draag ik ze ook buiten. Ik loop heel veel. Er is nog geen slijtage te zien.

Hoe duur zijn ze?

900 NOK, normaal gesproken. Ik heb gewacht tot ze in de aanbieding waren en met 10% korting van de webshop wegens inschrijven (en direct afmelden) voor de nieuwsbrief, waren ze 65 euro inclusief verzenden. Wachten loont dus.

Dus?

Het zijn fijne schoenen :)

Advertenties

Acht items minimalistische zomergarderobe

De komende dagen loopt de temperatuur hier op naar 30 graden. Waaat trek je dan aan? Niet al te veel natuurlijk. Maar ‘niet al te veel’ betekent niet ‘kort’ en ‘luchtig’ betekent niet enorme hoeveelheden onbedekt vleesch. Althans, ik voel me daar niet prettig bij en frisser voelt het ook niet. Korte rokjes beperkt ik tot dagen dat er een dikke legging onder kan.

De zomer is wel heerlijk eenvoudig als het gaan om kleding: acht dingen is meer dan genoeg.

Ik heb geen typische zomerkleding, alles wat ik nu draag kan ik ook in koudere tijden aan, met vest en legging. Jeej, veelzijdigheid is goed. Wat betreft gebruik van de kledingstukken dan, want van veel afwisseling kan je me niet betichten ;)

 

Mijn hoogzomergarderobe bestaat uit:

  • Een lange zwarte linnen rok. Ik kocht die hier en het is absoluut mijn favoriete rok. Er zit een heerlijk brede zachte elastieken band aan de bovenkant die nooit knelt. Verdeelt ook je silhouet niet in twee stukken. Enige nadeel is dat ik hem op alle vier de naden bij het elastiek al minstens twee keer heb moeten repareren.
  • Twee wikkelrokken (deze) Ideaal, want past altijd. De stof (rayon) is zacht en oogt natuurlijk. Ondanks de enorme lap stof, voelt de rok niet zwaar of warm.
  • Een wijder shirt met v-hals  voor echt hete dagen
  • Een shirtje van Wardruna (in eco-CO2gecompenseerd rechtdraaiend katoen)
  • Een shirt van de kringloop met een schedel met hoge hoed
  • Een dun vest
  • Vivo barefoot flats. Ik kocht ze in februari, toen kon ik ze alleen binnen dragen. Nu draag ik ze altijd, al dan niet met dunne pantydingen eronder.vivoZe zijn zo fijn! Ze zijn soepel, klein op te vouwen, lopen heerlijk. Het idee van barefoot schoenen is dat je voet kan bewegen zoals ie van nature beweegt en dat gaat in veel moderne stugge schoenen niet. En nee, ik geloof niet in orthopedisch verantwoorde (kinder)schoenen en dat elke voet ‘gecorrigeerd’ moet worden. Ik kocht ze een maat groter zoals geadviseerd en dat past perfect.
    Ze passen overal bij. Ik wilde ze al langer en in februari waren ze opeens 300 kr. afgeprijsd. Met een kortingscode wegens het aanmelden op de nieuwsbrief waren ze geen 900 maar nog 500 kr.

Oh ja, ik heb stiekem nog een grijze pantalon-broek (van de kringloop), maar die draag ik alleen als ik ga fietsen.

 

En nu ga ik een duik nemen in zee. 28 graden, potverdriedubbeltjes!

De nutteloosheid van mode.

Het is eindelijk lente (zomer) en oh, dat is echt fijn na een lange winter. Ein-de-lijk die eeuwige leggings, wollen longsleeves, dikke truien en gevoerde laarzen aan de kant. En tijd voor een nieuwe garderobe.

Nee. Duh.

Update je garderobe met deze lente-items!
Met deze trends is jouw stranddag een succes!
Tien must-haves voor de zomer!

Zeggeze.

Wie? De mensen die achter hun laptopjes in hun echt niet zo ‘fashionable’ kleding betaalde content voor websites en tijdschriften zitten te typen op mooie zomerdagen.

In mijn ogen zagen mensen er tot de jaren zestig redelijk acceptabel uit. De brillen waren eens wat groter of kleiner, rokken langer of korter maar het was allemaal goed aan te zien. Trends veranderden niet elk jaar. In elk geval niet voor ‘de gewone man’.

Vroeger was kleding bedoeld om je warm en comfortabel te houden en er netjes uit te zien, als het even kon. En nu? Kleding moet een statement maken. Uitdrukken wie je bent. Je unieke stijl representeren.

Alleen doet dat het niet, want bijna iedereen ziet er alsnog hetzelfde uit: gekleed in fast fashion van de Zara’s, H&M’s en Forever21’s van deze wereld. En die verzinnen elke week iets anders raars.

Schoenen met puntneuzen en hakken waarin je teenafwijkingen krijgt. Harembroeken voor mensen boven de twintig. Plateauzolen waarop mensen lopen alsof ze twee broden aan hun voeten hebben. Neonkleurige teksten. Wijde broeken tot boven je enkels en wijde korte truitjes waardoor het mooiste figuur nog getransformeerd wordt tot legomannetje. Plastic kleding. Retestrakke broeken. Nee toch maar weer bootcut, skinn kan echt niet meer. Oh nu weer wel.  Broeken die slijtplekken hebben als je ze koopt. (?) Broeken die al versleten zijn als je ze koopt (??). Broeken die al gaten hebben als je ze koopt. (???) Serieus, hebben die vermoeide uitgebuite meisjes en moeders in Bangladesh voor een dollar per dag een lading prachtige spijkerbroeken zitten naaien, gaan ze vervolgens in een bak met stenen en kettingen om ze weer kapot te maken want dat is de westerlingen verteld wat ze moeten dragen om erbij te horen. Wat een idioterie.

Is het ooit opgevallen dat mensen die ‘stijlicoon’ genoemd worden vaak dezelfde kleding dragen en zich geen ene hol van trends aantrekken? Hoe komt dat.

Natuurlijk zijn die trends er niet omdat trends zo leuk of waar zijn, maar omdat die industrie geld wil verdienen aan mensen die er als een kip zonder kop achteraan rennen. En dat lukt aardig.

Hoewel ik er graag naar mijn eigen normen okee uitzie, vind ik het volgen van trends echt nutteloos. Het enige dat het toevoegt is schaamte bij het zien van foto’s van tien jaar geleden en moeten mompelen: ‘maar dat was toen mode’

Op een bordeaurode gothic-jurk zou ik alles wat ik 20 jaar geleden droeg, nu nog steeds kunnen dragen omdat mijn kledingkast altijd uit dezelfde dingen bestaat: leggings, broeken met rechte of iets uitlopende pijpen, gewone shirts, gewone overhemden, lange rokken, rechte kortere rokken.

Dus als je  wil besparen op kleding (en gênante momenten achteraf), bedenk dan wat je zelf mooi vind. Schaf wat fijne basiskleding aan die overal bij past. En of dat nu een grijze pantalon is of een lange rok met paarse tule en oranje gevilte vlindertjes, maakt niet uit.

Kies dingen die niet in de mode zijn, tenzij JIJ 100% zeker weet dat je het over een paar jaar nog steeds wil dragen. Kies dingen die passen bij je figuur. Waarbij je niet je buik hoeft in te houden. Wat je niet uit wil gooien voor een joggingbroek als je weer thuis bent.

Stoppen met het kopen van trends bespaart je geld, het syndroom van een kast vol kleren maar niets om aan te trekken, het is beter voor het milieu, het scheelt je elk seizoen je kledingkast te moeten updaten, het is beter voor een relaxte ochtend als je je niet druk hoeft te maken over je outfit en het is beter voor je zelfbeeld als je zelf kan beslissen wat je aan trekt in plaats van Tommy, Donna en Donatella.

Minimalistische kinderkleding-oplossing

Aan de was doen heb ik op zich geen hekel. Het moet toch gebeuren, dus mopperen helpt niet. Die instelling kan ik prima volhouden, tot het spul weer terug de kasten in moet. Dat vind ik zo’n stom karwei!

Dus verzon ik iets dat het makkelijker maakt.

20180508_104505

De kleintjes deelden een kast, de andere twee hadden een kast op hun eigen kamer.
De man heeft de grote kledingkast uit de kamer van de jongen gebruikt om een muur mee te maken zodat DL2 ook een eigen kamer heeft.

Het kamertje van DL2 is zo leuk geworden. Het meeste is gratis opgehaald of voor een paar centen van de kringloop en dat maakt het nog leuker ;) Ze voelt zichzelf heel wat aan d’r bureautje met d’r spulletjes.

(Ze klaagde dat ze niet zo veel spullen had als het grote verzamelzus maar hoewel het in een klein doosje past, lijkt het uitgesteld toch heel wat.) En het is ook niet dat ze rottig uitzicht heeft, ofzo….

20180508_104519

Minimalistische kinderkleding oplossing :)

Degenen die de meeste was produceren, zijn de jongen en de kleine meisjes. Dus na wat schuiven, wat wegdoen (de kleinste past volgend jaar echt niet meer in haar winterlaarsjes, sneeuwpak en nu al krappe wollen truitjes) had ik het voor elkaar: de spullen van de drie vuillakjes bij elkaar in één kast, inclusief beddengoed, skipakken, zomerjassen, regenpakken en winterlaarzen (en alles op de groei) bij elkaar. En zelfs nog een beetje ruimte over.

De hoeveelheid kleding is voor ons genoeg. Niet te veel, niet te weinig. Er hoeft van mij geen afgemeten ‘minimaal’ aantal kledingstukken te liggen, dat vind ik zo nutteloos want het ligt volkomen aan hun klunzigheid, zindelijkheid (bij de jongste), vergeetachtigheid (bij de jongen) hobby’s, weer en persoonlijke voorkeuren hoeveel ze nodig hebben.

20180508_104434
links de winter- en regenpakken, extra beddengoed, winterlaarzen, mutsen, sjaals en handschoenen. Rechts de kleding van de jongen, en de bunads van de meisjes. Bunad is traditionele Noorse kleding

Dus nu is was opbergen in elk geval iets minder werk. En dat is goed. Meer tijd over voor het schrijven van flauwe blogjes over de inrichting van je klerenkast!

 

Minder wassen en minder kunststof voor een beter milieu.

Vorige week had ik een stuk getypt over wassen en weer verwijderd. Ik dacht: meutig gedoe, over wassen. Dat weten we inmiddels wel. Maar toch voelde ik na het lezen van dit artikel een enorme behoefte om het artikel toch te publiceren. Nergens meer te vinden! Dan maar overnieuw.

Plastics in het milieu: is niet goed.

Plastics zijn een groot probleem voor het milieu. Omdat ze niet vergaan maar in heel veel minuscule kleine stukjes uit elkaar vallen en alle levende organismen binnendringen.

Plankton krijgt microvezels binnen en dringt op die manier binnen in de voedselketen. Deze minuscule vezels zijn teruggevonden tot in het bloed van ijsberen en in monsters kraanwater zit het al in meer dan 75% van de gevallen. (niet dat dat een reden is om fleswater te drinken!)

Bronnen van vervuiling door microvezels

Er zijn een paar grote bronnen van microvezelvervuilling. Autobanden, kunstgras en kleding. (sowieso: kunstgras? welke idioot koopt dat?).

Het is toch ironisch dat hoe ‘schoner’ we zijn, des te meer we onze omgeving vervuilen. En uiteindelijk onszelf om zeep helpen. Het lichaam kan de microplastics niet verwerken zoals het voedsel verwerkt en de microplastics komen ook bij mensen in de bloedbaan en via de placenta heen zelfs in hun ongeboren kinderen terecht. Wat de effecten op lange termijn zijn weten we niet. Fraai zal het niet wezen.

Meer dan 60% van onze kleding bevat kunstmatige, aardolie gebaseerde vezels. Zelfs wol bevat niet zelden een deel kunstvezels. Deze vezels raken los in de was en komen in het afvalwater. Zuiveringsinstallaties kunnen deze vezels niet allemaal eruit filteren.
Niet elk stuk textiel is even erg. Die fleecedeken of joggingbroek die zo pluist als je hem uitklopt: oei. Dat truitje van goede kwaliteit met 20% polyester: niet zo erg.

Een ander probleem is de frequentie waarmee we kleding wassen. De achterlijke opvattingen over wat schoon is, hebben we natuurlijk niet zelf verzonnen. Dat hebben de mensen bij Kimberly Clarck, Unilever, Johson & Johnson, Ajax voor ons gedaan. Thanx voor het belachelijke idee dat iets na drie maanden in de kast nog steeds naar chemische lentekokosbloesem moet ruiken! Synthetische kleding ruikt ook veel sneller onfris dan bijvoorbeeld wol of katoen, wat het ook nodig maakt om het vaker te wassen.

Soms word je er moedeloos van. Toch? En hoe heb je al enkel persoon invloed op zo’n immens probleem? Wel, niet. Maar er zijn wel dingen die zelf kan doen, naast mensen bewust maken van dit probleem. Want het is een gigantisch probleem. En dat moeten we met zijn allen aanpakken, toch? Niets doen is ook geen optie.

Vorige week haalde ik een stuk half vergaan plastic bij de garage van de eigenaar van ons huis weg. Daar kwamen zo veel stukjes plastic uit, dat krijg ik in geen tien levens door de afvoer gespoeld. Zucht. Teringzooi.

Goed. Wat tips, voor wie de moed erin houdt:

  • Gebruik een guppy friend. Dat is een waszak van -ironie- polyamide. Ik gebruik die nu bijna een jaar voor die paar synthetische dingen die we nog hebben. Alles wordt er prima schoon in.
  • Koop geen glitterspul. Kleine (en grote) meisjes kunnen prima zonder. Jongens ook.
  • Let op het label. Koop geen kleding gemaakt van kunstvezels. Ja, de spoeling wordt dunner maar er zijn genoeg (online) winkels die kleding in wol, linnen, katoen, hennep op bamboe verkopen zonder een draadje acryl of iets erin.
  • Was kleding zo min mogelijk en zo zacht mogelijk. En synthetisch spul in die Guppy Friend, dus!
  • Zoek alternatieven. Er zijn vaatdoeken die composteerbaar zijn. Schuursponsjes van biologisch afbreekbaar materiaal of van rvs.
  • Gebruik een natuurlijk wasmiddel, bijvoorbeeld van Sonett.
  • Realiseer je dat het tij alleen kan worden gekeerd als we met zijn allen hier aan werken. Als iedereen stopt met het kopen van synthetische materialen en kleding die we niet nodig hebben of die na drie keer wassen uit elkaar pleurt, ligt het over een half jaar niet meer in de winkel
  • Zie het als een fijne manier om de kledingkasten te minimaliseren ;)
  • Besef dat het ene kledingstuk het andere niet is. Een trui van mezelf was ik na vier of vijf draagbeurten, een shirtje van de kleinste kan na een uur al in de was. Een dik fleecevest dat ze dragen op de barnehage was ik zelden, maar een half-synthetische joggingbroek van de jongen wekelijks. Als je kleding wil vervangen, vervang dan wat je het meeste wast. Een pluizige fleecedeken vervuilt veel meer dan dat kwalitatief goede truitje.
  • Koop biologische cosmetica: gewone tandpasta en scrubs onder andere, kunnen kleine korrels plastic bevatten. (als polyethyleen,
    polypropyleen of polyethyleentereftalaat op de verpakking)
  • Maak cosmetica zelf.
  • Raap rondslingerend plastic op. Je voelt er niets van als mensen dat vreemd vinden, maar vermoedelijk vinden ze er 1) niets van of 2) je een goed voorbeeld
  • Besef dat iets veranderen (geen kunststof kleding, actief plastic verminderen in je leven) even vreemd voelt maar na een tijdje ook een gewoonte geworden is. Doe niet moeilijk over ‘je kan ook niets meer kopen’. Dat valt echt wel mee.

 

Wintervakantie in Noorwegen: wat mee te nemen?

We gaan naar verkansie en daar is het koud. Geen -20 meer, maar fris genoeg. Toch is dat geen reden om heel veel mee te nemen. We gaan een week maar dat verschilt niet veel met wat ik meeneem als we 3 of 21 dagen zouden gaan. Want wasmachines, of handwas.

Wat betreft ‘persoonlijke spullen’ neem ik het volgende mee:

  • Heel warme legging (deze… zo ideaal!)
  • Een gewone legging
  • Twee merinowollen truitjes (als onder- of middenlaag)
  • Lange dunne trui (bovenlaag)
  • Tuniek (met daaronder een merinowollen truitje)

En verder:

  • Ondergoed
  • Dunne wollen sokken
  • Dikke wollen sokken
  • Ballerina’s (voor binnen)
  • Sorel sneeuwlaarzen
  • 3-in-1 jas
  • Gevoerde winterbroek / skibroek
  • Handschoenen
  • Muts met fleecevoering

Helemaal onverzorgd gaan we niet, dus neem ik ook mee:

  • Mascara, wenkbrauwpotlood, lippenstift
  • Scheermes
  • Sop

    En verder:

  • Kettlebell
  • Telefoon, om foto’s te maken
  • Laptop
  • E-reader

Dat is het. Ah, zo heerlijk om weinig mee te nemen :)

Lekker eenvoudig: lente.

20180210_114627.jpgAllereerst moet ik vertellen hoe veel ik van de winter houd. Echt. Dat doe ik. Wakker worden in een winterwonderland, alles bedekt met een verse laag sneeuw met de perfecte consistentie voor sneeuwpoppen: zo fijn!
Sneeuw scheppen doe ik voor de lol en volgende week gaan we op vakantie naar Vrådal, waar de sneeuw naar verluidt twee meter hoog ligt opgestapeld.

Vandaag begon druilerig maar het klaarde op tegen tienen. Het werd een mooie stralende koude winterdag maar net niet koud genoeg want met +1 graden smelt de sneeuw toch echt.

20180212_083047.jpg
het begin van een prachtige dag!

Natuurlijk willen we naar buiten! Sneeuwpoppen maken. Sneeuwengelen. Sneeuwballen gooien. Genieten van de zon. Maar de sneeuw verandert boven de nul graden in sneeuw-die-eigenlijk-water-is.
Zodra je het aanraakt, verandert het van sneeuw in blubberig water. En al die warme winterpakken en -jassen en -schoenen, die zuigen zich er helemaal vol mee. Net als alle wantjes, sjaaltjes en mutsjes van vier lieve kindertjes.

En daar begint het voor mij soms een beetje te voelen als Danaïdenwerk. (Die moesten volgens de Griekse mythologie voor straf een bodemloos vat vol scheppen)

‘Nee mama nee, niet pak aan doen!’ zei het kleintje.
Okee, dan doe je alleen je jas maar aan want je bent dik genoeg aangekleed met twee broeken, twee truitjes en dikke wollen sokken.
En dan twee tellen later valt het peutertje met d’r gezicht voorover in een plas water waar heel geniepig een spekgladde laag ijs onder lag. Terwijl ze de auto in moest naar de barnehage.

Ja, droger, luchtontvochtiger en schoenendroger worden intensief gebruikt deze dagen :)

En dan verlang ik opeens naar de lente en zelfs een beetje naar de zomer. Omdat het zo heerlijk eenvoudig is als iedereen  alleen een jurk of broek en shirt hoeft te dragen (en ondergoed, duh).
Als iedereen gewoon naar buiten kan lopen zonder eerst in pakken gehesen te worden en zonder een queeste naar twee min of meer dezelfde handschoenen.
Als het boven de kachel niet constant vol hangt met druipende pakken.
Als de schoenendroger niet halve dagen bezig is om de binnenkant van schoenen en handschoenen droog te blazen.
Als de hal niet de helft van de tijd vol ligt plasjes gesmolten sneeuw.
Als daardoor je sokken niet drie keer per dag zeiknat zijn.

20180212_131658.jpg

20180212_163222.jpg

20180212_162529.jpg

 

20180212_131138.jpg

20180212_163200.jpg

Zo lang de temperatuur niet goed onder nul is maar er een beetje omheen hangt, gebruiken we de waterdichte pakken! En stoken we de kachel nog maar eens op, om zes keer per dag buitenspelen en in de sludd te zitten te faciliteren.

Voor we het weten, is het weer lente. Toch?