Gezonde kindervelletjes.

Gevoelige kinderhuidjes: dat kan best lastig zijn. Ik was al nooit een groot wasmiddel- en wasverzachtergebruiker maar toen onze jongen geboren werd en de kraamverzorgster er in een week een pak wasmiddel doorheen draaide waar ik twee jaar mee had willen doen kwam ik erachter dat er iets niet goed ging. Zijn huid was onrustig, ondanks dat we hem weinig in bad deden en ik hem borstvoeding gaf. Toen hij een week of zes was, ging het echt mis, hij kreeg vreselijk last van eczeem, vooral in zijn knieholtes en armen.

Het gebruik van probiotica in de laatste weken van de zwangerschap, doet de kans op ontwikkeling van eczeem bij kinderen ernstig verminderen.

Best slim. Ik had een huisarts die vreselijk zware ijzerpillen wilde voorschrijven, plus een laxeermiddel. Uiteindelijk heb ik zelf lichte ijzerpillen op internet gekocht en had vlak voor de bevalling een keurig hb. Een compleet geruïneerde darmflora is bijna een recept voor een huilbaby, omdat een baby geboren wordt met steriele darmpjes, maar bij de bevalling zijn eerste bacteriën -van mama- binnenkrijgt.

Je kan met een kind met eczeem naar de huisarts gaan voor hormoonzalf maar ik vermijd contact met mensen met dit beroep waar ik maar kan omdat ik denk dat ik het vaak beter weet als het gaat om zulke zaken.

Met succes, uiteindelijk.

Wat ik deed:

  • ik waste al zijn kleding en beddengoed met warm water. alles.
  • hij ging nog een keer per week in bad met amandelolie en keltisch zeezout
  • ik gebruikte (biologisch) katoenen beddengoed
  • ik smeerde melk (mijne) op de plekken
  • ik smeerde locobase-zalf. ik kreeg het van mijn moeder, achteraf bleken sommige ingrediënten twijfelachtig. het hielp wel heel goed

De andere kinderen hebben bijna allemaal een gevoelige huid. Niet zo erg als de jongen, maar ik vermijd chemische shit ook als de pest.

  • ik was hun kleding met mild wasmiddel van Sonett
  • ze gaan maar eens per week in bad
  • ze hebben alleen af en toe (mild, biologisch) sop in bad, ik voeg altijd een scheutje olie met vitamine e en epsomzout toe aan het water
  • ze hebben katoenen of linnen beddengoed en katoenen pyjama’s
  • als hun huid onrustig is, smeer ik de plek in met zelfgemaakte calendulazalf met bijenwas en olijfolie. je kan deze zalf ook kopen
  • smeer geen vaseline. het is een aardolie-product en doet helemaal niets voor de huid, behalve hem afdekken (zie daar de reden van labelloverslaving)

Verder zijn we absoluut niet ‘hygiënisch’ want van al dat gepoets, gesmeer, gedettol en ge-robijntje wordt een mens ook maar een kwietje. (elke dag schoon ondergoed en zo nu en dan ons handen wassen. niet te veel met water knoeien, zeker niet in de winter. zoiets)

Hier kan je een uitstekend artikel lezen over het belang van goede bacteriën op de huid.

Zoals de reclame zegt: het grootste deel van je weerstand wordt in je buik bepaald. Vooral door die kilo bacteriën die daar dag en nacht oorlog voert met elkaar. Je wil dat de goede de overhand hebben en daarom is het zaak om de goede te faciliteren. Desinfecteren en elimineren van de bacteriën op je huid is niet alleen nutteloos, het is ook schadelijk. De bacteriën in je hele lijf staan met elkaar in verbinding. Je kan niet het ene uitroeien en verwachten dat het andere floreert.

Goede bacteriën in je darmen zijn essentieel voor een gezonde huid. Groenten, gefermenteerde groenten, zo min mogelijk granen, geen suiker, zelfgemaakte bouillon, roomboter, geen voorverpakte fabriekstroep, vis, water, kruidenthee: helpt allemaal. mcdrek, knorr, unilever, optimel, bolletje, kellogs: doe maar niet.

We zijn veel buiten en ik zal mijn kinderen eerder een modderplas induwen dan ze eruit trekken. Vies is goed ;) Ik ben dan ook groot ‘fan’ van de hygiënehypothese  Ook al blaat de wasmiddelindustrie via haar ‘Cleanright’ stichting (en alle aftakkingen ervan waarin ze *kuch* ‘objectief’ advies verspreiden) dat het niet bewezen is en daarom niet waar, lijkt het me niet meer dan logisch.

De hygiënehypothese is een mogelijke verklaring voor de forse toename in prevalentie van onder meer eczeem, astma en allergieën in de geïndustrialiseerde wereld. Gesimplificeerd stelt de hypothese dat door de betere hygiëne en de eliminatie van kinderziekten het menselijk afweersysteem minder hard hoeft te werken, en hierdoor op hol slaat[1].

Hoewel een grotere hygiëne en de toename van deze aandoeningen in de tijd samenvallen, is er vooralsnog geen overtuigend bewijs dat de hygiënehypothese definitief bevestigt of definitief ontkracht.

Tegenwoordig wordt in de medische literatuur niet alleen allergische ziekten gerelateerd aan de hygiënehypothesen maar ook andere immuunziekten zoals auto-immuunziekten en jeugdleukemie (Smith[2]).

Zeer recent is er een onderzoek geweest dat het verband tussen de hygiënehypothese en allergie cq auto-immuunziekten belicht (Okada[3]).

bron: wikipedia

Dus nee, ik weet ook De Oplossing niet voor een kind met eczeem. Hoewel de jongen het ergste geval was, viel het al met al nog mee en heb ik anders dan wasmiddel nooit een bron kunnen ontdekken. Dit is hoe wij het hebben aangepakt. Met succes. En ik hoop dat iemand anders er iets aan heeft.

Advertenties

Alles minimalistisch: kinderspullen

Op verzoek :)

Een enorme berg speelgoed is geen garantie voor lief spelende kinderen. In tegendeel: hoe meer van die meuk, hoe meer gedoe in mijn beleving.
Meer ruzie over dingen, meer op te ruimen, meer herrie, meer lelijk plastic en als mensen zien dat je kinderen -ogenschijnlijk- graag met lelijk plastic spelen zet dat de deur wijd open voor meer dan dat en voor je het weet lijkt je huis op een filiaal van de Action.

Niet dat ik iets tegen de Action heb, zeker niet tegen het knutselpapier, schetsblokken en tekenboeken maar alle dingen plastic mogen ze houden.

Minder is meer maar helemaal niets is ook niks.

Kindermeubels

Een van de banken van de eettafel doet dienst als tafel voor de kinderen. Als ze met zijn vieren daar zitten, sjouwen ze de andere bank er ook wel eens bij. Ze vinden niets leuker dan papier tot poeder verknippen en tekenen. Potloden, stiften, puntenslijper, lijmstift en tekenboeken liggen er dus altijd.

Duplo

De kleinsten spelen heel veel met Duplo, dus daar hebben we een mand van. Fietje wenste zich Duplo met bedjes en een prinses, net als op de barnehage. Die vond ik op finn.no maar we zijn zes weken en honderd excuses verder dus ik ben benieuwd of het nog komt.

De houten blokken zijn tijdelijk opgeborgen want daar spelen ze nu niet mee.
Speelgoed met te veel onderdelen die moeten worden uitgezocht vind ik vervelend, voor je het weet zit je tien minuten lego, blokken en duplo te sorteren. Eén soort ‘bouwspeelgoed’ binnen bereik is genoeg, willen ze iets anders dan kunnen ze het vragen.

Boeken

Boeken hebben we ook. Ik houd van de boeken van Christofoor en daarvan is ook een aantal eeuwige favorieten die we al zesduizend keer hebben gelezen maar momenteel lees ik Harry Potter met de oudste en elke avond in Muldvarpen (Het Molletje) voor de kleine meisjes. Op hun kamer hebben ze ook nog wat boeken staan.

Als een boek niet gelezen wordt, breng ik het naar de kringloop. Als de kast vol is ruim ik wat boeken op, in plaats van een kast erbij te kopen.

Speelgoed op kamers

De kinderen hebben op hun kamers nog wat spulletjes. De oudste heeft Littlest Petshop poppetjes, Lego Elves en Friends en Zoobles en is gek op ‘dingetjes’. En knuffeldieren.
De kleinste meisjes hebben ook veel knuffels, een bescheiden bak met lego, koffertje, tasje en plastic ‘hokjes’ met plastic poezen.

De jongen heeft Lego maar speelt vooral met de minecraftpoppetjes ervan. Oh ja, hij heeft ook veel knuffels. Al onze kinderen hebben Heel Veel Knuffels. Maar ze spelen er heel veel mee. Ik zorg alleen dat er zo min mogelijk meer bij komt.

Knutselspullen enzo.

In de keuken hebben we nog wat knutselspullen: twee houten kratjes met verf, plakoogjes (de man heeft er eens 3000 gekocht op ali-nogwat en nu hebben we altijd stenen met oogjes, denneappels met oogjes, schelpen met oogjes en alles met oogjes slingeren), een lijmpistool, smeltkralen en restjes wol.

Puzzels en spellen.

Ook nog! Catan Junior, gewone Catan, een paar puzzels en nog wat spellen. Zo nu en dan brengen we een spel of puzzel die niet gebruikt wordt weg en kopen we een ‘nieuwe’ bij de kringloop voor 2 euro. Bij elkaar zijn het zo’n 15 dingen, een boekenkastplank vol. Ook daarbij zorg ik dat de hoeveelheid niet meer wordt dan wat op die plank past.

Bij elkaar kostte van het dit….

Naar dit vier minuten. Ja, ik heb het getimed.

 

 

 

 

 

 

 

Ordenen

Weinig speelgoed is makkelijk te ordenen en op te ruimen voor de kinderen. Als er een enorme speelgoedsoep ligt, zie ik er al bijna geen gat meer in, laat staan de kinderen. Maar ook al ligt alles over de vloer, dan nog is het in een paar minuten weer opgeruimd, dat zorgt ervoor dat ik de rommel redelijk goed kan verdragen ;)

Spullen die terug naar boven moeten (tasjes, poppen, knuffels, tijdschriften) gaan in de loop van de dag in een grote mand onderaan de trap. Als ze naar bed gaan nemen we de mand mee en legt iedereen zijn spulletjes zelf weer terug op de goede plek. Werkt perfect.

Onbetaald.

The price we pay for money is paid in liberty”. – Robert Louis Stevenson

“Money often costs too much”. – Ralph Waldo Emerson

“The price of anything is the amount of life you exchange for it.” – Henry David Thoreau

Ik heb geen betaalde baan. 

Ik heb tijd om mijn eigen brood te bakken.
Ik breng mijn kinderen naar de bus en ben er als ze thuiskomen.
Ik maak mijn eigen huis schoon.
Ik kook graag gezond en lekker eten.
Ik typ flauwe blogjes voor mijn eigen plezier.
Ik heb een leven waarvan ik eigenlijk geen vakantie hoef.

Boeeeh!

Ik heb een betaalde baan.

Ik bak brood voor andere mensen. Voor geld.
Ik breng andersmans kinderen naar de bus en vang ze op na schooltijd . Voor geld.
Ik poets mensen hun huizen. Voor geld.
Ik kook gezonde en lekkere maaltijden voor anderen. Voor geld.
Ik typ flauwe blogjes vol advertenties. Voor geld.
Ik ga op vakantie om bij te komen van alle stress van alledag. Voor veel geld.

Goed zo! *applaus!*

 

Duurzame kinderrugzakken

5740-denim-front-605_1485356830Schooltassen zijn hier belangrijk en van die ‘goedkope’ gevalletjes zal je hier niet op een kinderrugje zien zitten.

In de barnehage begint het met een klein rugzakje, maar wel een goede, verstelbare, waterdichte en ergonomische.

Er is ruimte voor een drinkfles, niste (lunchpakket) en een setje droge kleding want ook in de barnehage wordt er på tur gegaan en met de oudere kinderen (3 tot 6) worden er flinke wandelingen gemaakt, ook in de stromende regen.

Rugzak voor de basisschool in Noorwegen

x117-purple-mindy-front-375_1484827313.jpeg.pagespeed.ic.LhR96_o9AV

In het jaar dat een kindje zes wordt, gaat het in augustus naar de grunnskole. En dan moet er dus een nieuwe rugzak komen. Het meest populaire merk is Beckmann, de meeste kinderen hebben een rugzak van dit merk. (ook in Nederland te koop)

Ze zijn praktisch onverslijtbaar. Na twee jaar zag de rugzak van de oudste er nog als nieuw uit.
Zelfs die van de jongen was na 2,5 jaar mishandelen nog als nieuw, maar wel te klein.

Een ander nadeel vond ik dat de rugzakken van Beckmann voor klas 3 en 4 allemaal printjes en kleuren hebben die ze in klas 5 weer en masse kinderachtig vinden. In hogere klassen is de bekende rugzak Kånken van Fjällräven erg populair.

Duurzame meegroeiende rugzak

Ik kocht voor de jongen een ‘neutrale’ rugzak van Satch. (van Ergobag) Deze is gemaakt van 100% gerecylede petflessen (29 flesjes van een halve liter, om precies te zijn). Zonder printjes en vrolijke kleurtjes.

In de ‘rug’ zit een aluminium steun die je kan uittrekken, zodat de rugzak optimaal zit bij een kind van 140 tot 180 centimeter.

Ook is de rugzak waterdicht en zoals gebruikelijk voorzien van de nodige

sat-sin-001-802-phantom-vl
nieuwe rugzak van de jongen

reflectiematerialen. De compartimenten zijn zo ingedeeld dat boeken zo ergonomisch mogelijk ingepakt kunnen worden. Er zitten vakken in voor mobiel, buspas, laptop en andere kleine dingen. Hij valt niet om.

De tas wordt gemaakt in Vietnam, maar onder strikt toezicht op arbeidsvoorwaarden.

Hij is er blij mee, en ik ook. Hij heeft tot aan de 10e klas (of 180 centimeter lengte) een mooie, veilige, ergonomische rugzak die hij niet snel zat zal zijn. Bovendien kan deze goed gebruikt worden voor dagjes weg, kamperen met de padvinders en vakanties. Zelfs de man kan hem gebruiken zonder voor gek te lopen.

Het is zo fijn om zulke aanschaffen een keer te doen, en dan heel lang niet meer!

Alles minimalistisch? Kinderkleren.

Oh jee, het volk moet zo zachtjesaan nieuwe kleren.

Voor kinderen vind ik een minimale garderobe ongelofelijk handig. Het scheelt me stapels met spullen om te organiseren en ze kunnen zichzelf makkelijk aankleden omdat alles dat in hun kast is, ook hun lievelingskleding is. Drie van de vier kiezen zelf hun kleding uit. Ik weet redelijk goed wat er in hun kasten ligt en derhalve wat ze nodig hebben.

Kleding bewaren doe ik niet meer, van drie jaar op de plank wordt het niet beter, het is de vraag of de volgende het aan wil en het idee van een minimale garderobe is dat ze hun kleding ook daadwerkelijk dragen, dus breng ik goed gebruikt textiel naar de kringloop voor een laatste ronde, als het daar nog goed genoeg voor is.

De oudste draagt in de winter standaard twee leggings, een wollen ondertrui, een shirt en een jurk, of nog een shirt en een rok. Naarmate het warmer wordt, verdwijnen er lagen maar de jurk of het shirt met de rok blijven. Hoewel ze een uitgesproken smaak heeft (lichtelijk excentriek) draagt ze makkelijk een week de zelfde jurk als ik er niets van zeg.

De jongen draagt altijd een spijkerbroek, shirt en trui. Zoals alle jongens denk ik. Hij heeft genoeg voor week.

De Fiet is gek op jurken, hoe deftiger / hysterischer hoe beter. Met een legging eronder en als het vriest dat het kraakt met een extra vestje. Vier dagen in de week draagt ze echter haar ‘barnehagekleding’, vooral tweedehands vondsten in wol en soms fleece.

De baby (haha) vindt jurken vreselijk. Heeft een soortgelijke barnehagegarderobe en drie leggings, vier truitjes, een wollen broek, twee warme wollen vesten en een vermoedelijk inmiddels te kleine, nagenoeg ongedragen jurk in haar kast.

De barnehagekleren zijn voor de koudere maanden, op mildere dagen en vanaf ongeveer april kunnen ze hun ‘gewone’ kleren aan naar de barnehage en zijn wol en fleece te warm. De barnehagekleding dragen ze ook vaak thuis.

En inmiddels ‘moeten’ ze allemaal nieuwe kleren, want minimaal kan je ook overdrijven. Een paar leggings, ondergoed, pyjama, tunieken: zulks. Maar moeten betekent niet dat ik het nu moet gaan shoppuh, maar dat ik heb bedacht wat ze echt nodig hebben de komende tijd bij elkaar sprokkel.

Mijn strategie (haha, ik doe maar wat) voor nieuwe kleding:

  • Tweedehands: Voor dure dingen als ski- en regenpakken en winterlaarzen houd ik finn.no in de gaten.
  • Aanbiedingen. Ik houd aanbiedingen in de winkels in de gaten voor specifieke dingen als bovengenoemd spul, thermoleggings, wollen ondergoed, mutsen en handschoenen. In mei kost het het minder dan de helft en in vijf maanden groeien ze geen vijf maten meer; dat is wel vooruit te kopen.
  • Noodgevallen: Voor zeer acute gevallen gaan we naar de winkel. Zo was onlangs de print van de jongen zijn minecraftshirt eraf gegaan in de was. Hij was zo verdrietig en had toch shirts nodig voor de zomer, dus kochten we een nieuwe. Dat doen we dan ook wel weer.
  • Functies in kleding combineren. Dunne wollen onderlaag-kleding is prima als pyjama, net als trainingsbroeken. Jurken met een niet al te zomerse print kunnen worden gedragen over een longsleeve en legging, wat hun draagseizoen met zes maanden verlengt. Met 1 simpel strak rokje kunnen shirts op leggings worden gedragen. (dit idee: klik) 
  • Kringlopen: Ik koop bij de kringloop wat ik denk nodig te hebben op korte termijn, als ik het kan vinden. Bij de zeer goed gesorteerde hangen steeds meer H&M’etjes voor de nieuwprijs, bij de ander is het een kwestie van ‘geluk’ iets goeds te vinden.
  • Geen kleding ‘wegmoffelen‘ Echte zomerkleding (of over een half jaar de winterkleding) ligt op een plank bovenin hun kast, maar ik leg niets uit het zicht of in dozen. Ik vergeet dan simpelweg dat het er is. Ik ben niet zo georganiseerd en houd het het liefst zo simpel mogelijk: zo min mogelijk kleding die zo goed mogelijk kan worden gecombineerd
  • Wachten tot de nood aan de man is: In plaats van aan het begin van de zomer verzinnen dat ze vier nieuwe broeken en vijf shirts en zes jurken nodig hebben, koop ik het als we het nodig hebben. Want:
    – wat je nodig hebt is zo gebonden aan het land waar je woont, waar je dat jaar op vakantie gaat, de kwaliteit van de zomer, de vlekkerigheid van je kind en hun immer veranderende voorkeuren.
    – je hebt minder nodig dan je denkt, zeker als je de was bijhoudt. het is in een uurtje gewassen en in een paar uur gedroogd.

Wat zijn jouw briljante oplossingen voor zo min mogelijk kleding?