Alles minimalistisch: baby-uitzet.

baby-821625_1280Nee, ik ben niet zwanger en ik ben het ook absoluut niet meer van plan. Ik kijk met ‘oh’ en ‘ah’ naar schattige pasgeborenen bij anderen en ben heel blij dat m’n kinderen zelf lopen en eten.

Baby’s en hun behoeften: het is een heikel punt. Als je niet het ‘beste van het beste’ koopt ben je volgens sommigen al snel een ontaarde ouder. Onzin natuurlijk.

Voor onze eerste had ik veel te veel spullen. Ik kende niemand met kinderen en ging ervan uit dat de informatie die ik kreeg, klopte. Maar he, dat is bijna 11 jaar geleden. Gelukkig zijn we wijzer geworden.

Dat een baby vooral armen om hem heen en een tiet in zijn mond nodig heeft, lijkt me nogal wiedes. Maar verder…. hm….

Voeding.

Borstvoeding is natuurlijk het allerbeste maar soms gaat het niet. Onze eerste wilde echt niet aan de (mijn) borst. Wat is handig?

  • Een kolf. Sowieso handig om stuwing weg te kolven en een voorraadje melk in de vriezer te hebben, mocht je onverhoopt een tijdje niet zelf kunnen voeden. Melk kan je gewoon invriezen in glazen potten: tot driekwart vol doen, het deksel er los op, invriezen, deksel vastdraaien.
  • Een lactatiekundige. Opstartproblemen? Pijn? Weigeringen? Te langzaam drinken? Een verloskundige, verpleegkundige of kraamverzorgende heeft niet de kennis van een lactatiekundige. De eerste dagen zijn zo belangrijk, roep direct om hulp als het niet lekker gaat. Een consult kan je ook als kraamcadeau vragen.
  • Glazen flessen. BPA-vrije plastic flessen bevatten een andere ‘BP’ die zo mogelijk slechter is dan BPA: laat je niet luren. Glas en RVS zijn veilig. Een is voldoende, twee is praktisch, meer is niet nodig.

Bewegen.

Baby’s hebben hun voorkeuren, de mijne is absoluut een ergonomische drager. Deze zijn vaak vanaf dag een te gebruiken, tot een jaar of langer. Ze hebben geen modderbanden, ze worden niet gejat, je hebt er geen praktische gezinsauto voor nodig, ze nemen geen ruimte in, het kind zit veilig bij je en krijgt minder prikkels, je rijdt er geen mensen mee voor de enkels en een goede drager kost een tiende van een uitgebreide kinderwagen. (Een babybjørn aka babybungel is geen goeie!)

Toch wilde onze oudste echt niet gedragen worden en ik was destijds heel blij met onze fijne kinderwagen. Ook met de laatste heb ik flink wat kilometers afgelegd haar in de kinderwagen.
Ik zou zeggen: laat je niet opjutten door verhalen over baby’s die in een kinderwagen precies op de hoogte liggen van de hoogste concentratie uitlaatgassen’ enzo. Laat je sowieso niet opjutten. Niet door de Kekmamamama’s en ook niet door de Kombuchabrouwende-draagdoekmama’s.

Slapen.

Wat consultatiebureaus ook zeggen, ik vind dat de meest veilige plek voor een baby naast de moeder of vader is. Hetzij in een cosleeper of los ledikantje, hetzij erbij in bed. De voordelen:

  • Iedereen krijgt genoeg slaap
  • De baby hoeft niet te krijsen om gehoord te worden bij honger, maar alleen aan te koppelen
  • Je merkt het direct als je baby zich niet lekker voelt
  • Er is geen ouder die (mits gezond en niet onder invloed) op zijn eigen kind gaat liggen, de dekens eroverheen trekt of per ongeluk uit bed trapt. Echt niet.
  • Het is heel veilig voor de baby en goed voor de band tussen ouder en kind

Hier een paar (logische) voordelen en voorzorgsmaatregelen. Ik legde ze pas pasgeborenen altijd in het midden, uit de buurt van kussens met een deken tot aan hun middel, niet hoger.

De laatste twee sliepen met negen maanden op een lage matras op de vloer. In hun kamer stond alleen een (babyproof) kast met hun kleding en de deur open maken konden ze nog niet.

Er kwam bij allemaal een moment dat ze probeerden uit hun ledikant te klimmen. Dat heb ik maar niet afgewacht.

Schapenvacht.

Bij schapenvel.nl kocht ik een biologische schapenvacht. Ik vind ze zo ideaal!

De overgang van warme mama of papa naar een koud bedje is groot en maakt het slapende engeltje makkelijk weer wakker. Neej! Een schapenvachtje in het bedje maakt de overgang veel minder groot. Ook ideaal als ze op de grond liggen, in de auto over de maxicosi, in de kinderstoel als een zitverkleiner, in de kinderwagen als het koud is buiten of gewoon, bijna altijd.

Stoeltje.

De allerlelijkste kinderstoel is de meest praktische (antilop van ikea). Elke kringloop heeft er een stapel van staan. Als je interieur je lief is koop je dat natuurlijk niet maar ik vind ‘m ideaal, zeker als ze met vast voedsel aan de slag gaan.

Doekjes.

Hydrofieldoeken en spuugdoekjes. Als handdoek, als onderlegger bij het verschonen (wat je echt niet op een commode hoeft te doen), als spuugdoekje, als dweil bij een lekkende tiet en later om je ramen streeploos mee schoon te poetsen.

Wolletjes.

Een zomerbaby houdt misschien meer van hennep, of katoen maar wol is zo ideaal. Het wordt veel minder snel vies dan katoen. Het neemt meer vocht op, zonder nat te voelen. Het neutraliseert geuren. Het is snel droog. Het reguleert lichaamswarmte.

De kleinste had twee rompers en twee maillots die ze 90% van tijd droeg. Mocht je in Noorwegen komen; het merk Janus is fantastisch en betaalbaar en bij Sparkjøp hebben ze een Ecolabel-lijn voor fijne prijzen. Lillelam is prijziger maar prachtig, zacht, vormvast en nagenoeg onverslijtbaar.

Voor over de wolletjes had ze een jasje van wolfleece.

In Nederland zijn er ook genoeg fijne winkels, maar let erop dat de (merino)wol is gemaakt van wol zonder mulesing.

Verschonen.

Het lijkt wel raketwetenschap. De commode moet minstens 60 cm diep zijn, 105 cm hoog, in de lades bovenaan moeten de luiers, er moet een kussen op met een wasbare hoes…
Zo lang je de baby vasthoudt (soms draaien ze uit reflex) en een doekje onder ze legt kan je ze overal verschonen. Daar komen pasgeboren moeders snel genoeg achter want een baby wacht niet tot ie in de buurt van een commode is.

Ik beweer niet dat het onpraktisch is, maar een ikea ‘hemnes’ ladenkast van marktplaats doet het net goed als een ‘echte’ commode van de babywinkel.

Badderen.

Onze kinderen vonden het allemaal heerlijk om mee te gaan in bad of douche. Voor snelle wasbeurten gebruikten we een emmer en later de gootsteen.

Het is zo totaal nutteloos om een plastic badje en badstandaard te kopen, het vol te moeten maken met emmers water, je een hernia te tillen om het te legen en het unieke en heerlijke moment te missen van een baby die zich weer even in de baarmoeder waant tegen je aan.

En nee, ook dat is niet gevaarlijk zo lang je het hoofdje boven water houdt!

Autostoeltje.

Oh, de hysterie om die dingen. Het mag niet tweedehands, stel dat het in een ongeluk is geweest! Serieus?

Wat denk je, dat mensen denken: ‘weet je wat, mijn kind is weliswaar invalide geraakt door een auto-ongeluk in dit stoeltje maar dat wil niet zeggen dat ik er niet nog twee tientjes aan kan verdienen op marktplaats!’

Ten eerste kan je het gewoon checken: je voelt of ziet het als het schuim kapot is. Ten tweede: zie boven. Ten derde: zo lang het stoeltje van recente datum is, is er geen reden waarom je het niet tweedehands zou kopen.

Al heb je geen auto dan nog kan het handig zijn om een maxicosi te hebben voor onverwachte ritten.

Olietjes en wassen.

Een beetje kokosolie en zeezout in bad is fijn voor het velletje van de baby. Een babyhuid is zo dun en behalve dat ze zich tot aan hun nek onderschijten worden ze niet vies dus waarom zou je ze wassen? Eens in de week vond ik meer dan genoeg. Meer is niet goed voor de huid. Lavera heeft een fijne, heel neutrale babylijn.

Zwitsal kan lekker ruiken, maar google de ingredienten en vraag ze wat ‘parfum’ precies inhoudt. Baby’s ruiken van zichzelf al lekker.

Sudocreme is ook echt… troep. Wederom, google. Een babybip is blij met kokosolie en frisse lucht en wat aardappelzetmeel bij ernstige uitslag. Dat laatste wordt ontraden door de luierfabriek: je moet het uiteraard niet laten aangroeien maar het werkt prima bij uitslag.

Dekbed.

Hier liggen baby’s gewoon onder een dekbedje, met kussens langs de spijlen (en slapen ze in de kinderwagen buiten bij -10).
Naar mijn idee is een dekbed prima als je goed ventileert en de baby niet warm kleedt. Van kou worden ze wakker en gaan ze huilen, van warmte worden ze suf.

Tas

Nee, niet alle babydingen passen in een Chanel clutch, maar dat gezeul met een hutkoffer vol babygerelateerde parafernalia is ook niet nodig. Als we langer op pad gingen nam ik een reserve-outfit, wat luiers en doekjes mee. Meer niet! Want niet nodig.

Nabijheid.

Een baby in een kamer een verdieping hoger, ik vond het geen fijn idee. Het kind van de buren op onze babyfoon evenmin. We legden ze in de kinderwagenbak die eerste maanden en namen ze pas mee naar boven als wij naar bed gingen. Dan heb je ook geen wiegedoodmatjes nodig. Of babyfoons. Of camera’s. Of wat voor BS dan ook.

En ehm….

Voedingskussens, navelbandjes, luiertassen, babyspeentjes, magnetronsterilisators, babyluieremmers, babyspeelgoedjes, babyspeelkleden, babygyms, babyschoenen, babysmokings, babyjurkjes, babyfoons, babycamera’s, babyspeelgoed, babygeluidactiviteitscentra, babygarderobes, commodes, ledikantjes, babykamers, boxen, boxkleden, boxmobiels, activitycenters, babykamerinrichting, babykasten en babyverschoonmatjes heb je echt niet nodig.

Waarmee ik niet zeg dat een speentje, box of voedingskussen niet eens handig kan zijn, maar nodig is het niet.

Wijze raad….

Is goedkoop.

Wacht met kopen tot je het nodig hebt, als je alle was hebt gedaan. Tegenwoordig kan je dingen binnen een dag in huis hebben via internet. Een winkel is zelden ver weg. Schroom niet om op een lokale verkooppagina te vragen om iets dat je nodig hebt, veel mensen kopen alles nieuw en zijn daarna blij om iets weg te kunnen geven of voor weinig te verkopen.

Bedenk zelf wat je denkt nodig te hebben. Ga ervan uit dat je het niet nodig hebt.
Als je een romper kan wassen en drogen terwijl ze andere gedragen wordt, heb je er maar twee nodig.

Vertrouw op je gevoel. Als je je beter voelt met je baby in je armen in je bed dan in een iso kiva komo gecertificeerd wiegje: doen! (en andersom net zo goed!) Als je flesvoeding geeft, kijk dan of de baby honger heeft en niet naar de klok of een door je strot geduwd schema.

 

Advertenties

Nog makkelijker huishouden met kinderen

Huishouden: ik heb er geen hekel aan omdat ik liever in een fris huis woon dan in een hondenhok. Ik merk elke keer dat dingen laten versloffen een veel vervelender en tijdrovender taak betekent dan bijhouden. Maar dat kan soms vervelend worden en de oorzaak is vaak te veel keuze aan speelgoed, kleding, etenswaren en andere spullen.

Mijn tips voor nog eenvoudiger huishouden:

  • Ruim zo min mogelijk op van je kinderen. Alles wat ze achter hun kont laten slingeren gooi ik in een zak bovenaan de keldertrap. Eens in de paar dagen breng ik die naar beneden en leeg de inhoud in een grote mand. Eens in de paar weken roep ik dat ze de zooi moeten opruimen en wat niet opgeruimd is, gaat in de zak voor de kringloop.
    Dat is zo veel makkelijker dan elke keer zeggen dat ze hun lego / knuffelbeest / schoenen / wat dan ook moeten opruimen. Zo zien ze wat ze laten slingeren en ik heb er minimaal werk en ergernis van.
  • Geef ze alleen water te drinken. Ah, zielig. Maar het is gezonder, goedkoper en makkelijker dan elke dag zes glaasjes p.p. afwassen wanneer ze melk, sap, chocolademelk en limonade drinken.
  • Was dingen binnenste buiten. Ik kan zes biljoen keer zeggen dat ze hun was netjes moeten aanleveren maar dat doen ze niet dus ik doe het ook niet.
    Ik herinner me van vroeger dat ik ook het nut niet zag, vooral omdat ik niet degene was die de was deed. Tegenwoordig was ik alles gewoon binnenstebuiten, droog het binnenstebuiten en vouw het binnenstebuiten weer op. Veel kleding blijft er beter bij en het scheelt mij een boel sokken en kleding omvouwen. Als de jongen met zijn shirt binnenstebuiten naar school vertrekt is dat niet mijn probleem. (maar voor hij dat kan doen wordt hij aan de ontbijttafel uitgelachen door drie zussen, dus het gebeurt niet)
  • Maak eten klaar aan het aanrecht. Elke keer alles op tafel zetten is een boel gedoe, maakt extra rommel en kost tijd om op te ruimen. Als ik in de keuken brood smeer of het eten alvast opschep weet ik ook zeker dat ze genoeg groenten op hun bord hebben. Het scheelt ook gesnaai.
  • Laat kinderen een paar simpele recepten maken. Hier zijn ze gek op bakken en ik… niet zo. Als er vriendjes zijn en ze willen iets maken, verwijs ik ze naar bonentaart (een favoriet, gek genoeg), glutenvrije chocoladetaart (wees gerust, er is niets gezonds aan) of cupcakes. Ze maken het bijna met hun ogen dicht.
  • Leg alleen kleding die ze mogen pakken binnen handbereik. Onze Fiet van vijf trekt het liefst 50 keer per dag iets anders aan en trekt daarbij ook de rest van haar kleren overhoop. Een stapeltje met wat leggings, shirtjes en sokken geeft haar zelfstandigheid en mij minder gedoe.
  • Berg schoenen op. Het zijn van die Assepoesters ook hier. Overal waar ze komen, liggen schoenen en dan moet ik weer zeggen dat ze die op. moeten. ruimen. Zo irritant. Dus mogen ze een (1) paar schoenen voor de dag. Wie meer schoenen laat slingeren verliest Minecraft punten: drie eraf is geen Minecraft. Werkt als een toverspreuk.
  • Heb een vaste dag voor opruimen en poetsen en laat ze de dag ervoor dat zelf doen. Zondagavond zeg ik dat ze op moeten ruimen wat ze willen houden, anders gooi ik het de dag erna weg als ik hun kamers schoonmaak. Werkt vaak prima.
  • Zorg voor genoeg bergruimte. Ik vind het vervelend om schoenen op een rekje recht te moeten zetten of dingen te moeten sorteren. In de gang hebben we een enorme ladenkast voor schoenen, frisbees, sjaals, mutsen en wanten en in deze paar maanden snorkels, zwembrillen, slippers en zwembandjes. Iedereen heeft twee laden, waar we alles in dumpen.
  • Heb minder spullen. Want minder spullen is minder opruimen en minder sorteren. Meer leven, en zulke dingen. Het oude liedje.
  • Doe simpele dingen met ze. Ze vinden het geweldig om te helpen met brood bakken, groenten snijden, dingen bakken, plantjes zaaien, om post te halen, ramen te poetsen en koffie te zetten. Dus waarom daar geen gebruik van maken en er ‘quality time’ *barf* van maken. Ze leren ervan en hebben daarna je hoofd wel weer genoeg gezien en gaan hun eigen weg. Win win win.
  • Beperk keuzes. In plaats van jam, honing, hagelslag en chocopasta hebben we hier gewoon geen zoet beleg door de week. Dat scheelt gezeur erom. In het weekend mogen ze jam als ze wafels bakken. Soms hebben we aanmaaklimonadespul, maar dat krijgen ze bij hoge uitzondering. Snoep hebben we in principe niet, net als koek, mueslirepen en andere onzin. Met het heerlijke weer nu hebben we helemaal geen speelgoed beneden, alleen tekenspullen. Het wordt toch niet gebruikt.

 

17 mei dus.

Wel, 17 mai. Het weer was prachtig. Gisteren was het dat ook maar als je in een bunad (traditionele klederdracht), waar ettelijke meters wol in verwerkt zitten rond moet lopen is 18 graden aangenamer dan 28. Hier kan je verschillende bunader zien, elke streek heeft weer zo zijn eigen stijl. Bijna iedereen is gekleed in zoiets of op zijn minst nette kleding.

’s Ochtends werden we gewekt door drie saluutschetenschoten (damn, Verschrikkelijke Ikke!) die werden afgeschoten bij de kerk, wat de opening is van de feestelijke dag.

Rond negen uur moesten de kinderen op school zijn, om vanaf daar naar het centrum te lopen in de optocht. Eerst een praatje en toespraakjes van leerlingen. Vorig jaar iets in de zin van anti-discriminatie, dit jaar over plastic in zee en rond school, afval opruimen en zodoende de aarde van iedereen voor iedereen leefbaar houden. Mooi :) Daarna het hijsen van de vlag en Ja, vi elsker dette landet.

De eerste optocht was om 11 uur klaar, de barnehageoptocht begon om 12 uur. Wij gingen naar huis en de grootsten naar hun school waar ze ijs, wafels en taart konden kopen en spelletjes konden doen voor 10 of 20 kronen. Ik stuurde ze heen met 70 kronen p.p. Ze hadden het leuk.

Daarna moest er weer een optocht worden gelopen. De kleinste lag inmiddels op bed (dat was hoognodig) en die wil je niet wakker maken (levensgevaar), dus vertrok de man met 3 van de 4 kinderen.

Ik genoot van de rust met een kop thee en Preisner en verder niets. Dat was zalig, hoewel deze optocht wel leuk was en ik ook wel had meegewild.
De oudsten liepen mee met de speiders, de padvinders. Ze wonnen de prijs voor leukste groep in de optocht, want ze hadden een draagbaar kampvuur en een boot op wielen. De jongen had zich in een russebuss uitgenodigd en meegedaan aan een scheerschuimgevecht. DL2 wil later russ worden. Oh oh oh.

En nu zijn we best een beetje moe van een lange maar prachtige dag. De oudsten gaan morgen naar het kunstmuseum in Kristiansand, dus die hebben ook weer een rotdag ;) De kleintjes zijn thuis. Ik heb ernstig behoefte aan een lange wandeling, met zonder kinderen :D

Minimalistische kinderkleding-oplossing

Aan de was doen heb ik op zich geen hekel. Het moet toch gebeuren, dus mopperen helpt niet. Die instelling kan ik prima volhouden, tot het spul weer terug de kasten in moet. Dat vind ik zo’n stom karwei!

Dus verzon ik iets dat het makkelijker maakt.

20180508_104505

De kleintjes deelden een kast, de andere twee hadden een kast op hun eigen kamer.
De man heeft de grote kledingkast uit de kamer van de jongen gebruikt om een muur mee te maken zodat DL2 ook een eigen kamer heeft.

Het kamertje van DL2 is zo leuk geworden. Het meeste is gratis opgehaald of voor een paar centen van de kringloop en dat maakt het nog leuker ;) Ze voelt zichzelf heel wat aan d’r bureautje met d’r spulletjes.

(Ze klaagde dat ze niet zo veel spullen had als het grote verzamelzus maar hoewel het in een klein doosje past, lijkt het uitgesteld toch heel wat.) En het is ook niet dat ze rottig uitzicht heeft, ofzo….

20180508_104519

Minimalistische kinderkleding oplossing :)

Degenen die de meeste was produceren, zijn de jongen en de kleine meisjes. Dus na wat schuiven, wat wegdoen (de kleinste past volgend jaar echt niet meer in haar winterlaarsjes, sneeuwpak en nu al krappe wollen truitjes) had ik het voor elkaar: de spullen van de drie vuillakjes bij elkaar in één kast, inclusief beddengoed, skipakken, zomerjassen, regenpakken en winterlaarzen (en alles op de groei) bij elkaar. En zelfs nog een beetje ruimte over.

De hoeveelheid kleding is voor ons genoeg. Niet te veel, niet te weinig. Er hoeft van mij geen afgemeten ‘minimaal’ aantal kledingstukken te liggen, dat vind ik zo nutteloos want het ligt volkomen aan hun klunzigheid, zindelijkheid (bij de jongste), vergeetachtigheid (bij de jongen) hobby’s, weer en persoonlijke voorkeuren hoeveel ze nodig hebben.

20180508_104434
links de winter- en regenpakken, extra beddengoed, winterlaarzen, mutsen, sjaals en handschoenen. Rechts de kleding van de jongen, en de bunads van de meisjes. Bunad is traditionele Noorse kleding

Dus nu is was opbergen in elk geval iets minder werk. En dat is goed. Meer tijd over voor het schrijven van flauwe blogjes over de inrichting van je klerenkast!

 

Gezonde kindervelletjes.

Gevoelige kinderhuidjes: dat kan best lastig zijn. Ik was al nooit een groot wasmiddel- en wasverzachtergebruiker maar toen onze jongen geboren werd en de kraamverzorgster er in een week een pak wasmiddel doorheen draaide waar ik twee jaar mee had willen doen kwam ik erachter dat er iets niet goed ging. Zijn huid was onrustig, ondanks dat we hem weinig in bad deden en ik hem borstvoeding gaf. Toen hij een week of zes was, ging het echt mis, hij kreeg vreselijk last van eczeem, vooral in zijn knieholtes en armen.

Het gebruik van probiotica in de laatste weken van de zwangerschap, doet de kans op ontwikkeling van eczeem bij kinderen ernstig verminderen.

Best slim. Ik had een huisarts die vreselijk zware ijzerpillen wilde voorschrijven, plus een laxeermiddel. Uiteindelijk heb ik zelf lichte ijzerpillen op internet gekocht en had vlak voor de bevalling een keurig hb. Een compleet geruïneerde darmflora is bijna een recept voor een huilbaby, omdat een baby geboren wordt met steriele darmpjes, maar bij de bevalling zijn eerste bacteriën -van mama- binnenkrijgt.

Je kan met een kind met eczeem naar de huisarts gaan voor hormoonzalf maar ik vermijd contact met mensen met dit beroep waar ik maar kan omdat ik denk dat ik het vaak beter weet als het gaat om zulke zaken.

Met succes, uiteindelijk.

Wat ik deed:

  • ik waste al zijn kleding en beddengoed met warm water. alles.
  • hij ging nog een keer per week in bad met amandelolie en keltisch zeezout
  • ik gebruikte (biologisch) katoenen beddengoed
  • ik smeerde melk (mijne) op de plekken
  • ik smeerde locobase-zalf. ik kreeg het van mijn moeder, achteraf bleken sommige ingrediënten twijfelachtig. het hielp wel heel goed

De andere kinderen hebben bijna allemaal een gevoelige huid. Niet zo erg als de jongen, maar ik vermijd chemische shit ook als de pest.

  • ik was hun kleding met mild wasmiddel van Sonett
  • ze gaan maar eens per week in bad
  • ze hebben alleen af en toe (mild, biologisch) sop in bad, ik voeg altijd een scheutje olie met vitamine e en epsomzout toe aan het water
  • ze hebben katoenen of linnen beddengoed en katoenen pyjama’s
  • als hun huid onrustig is, smeer ik de plek in met zelfgemaakte calendulazalf met bijenwas en olijfolie. je kan deze zalf ook kopen
  • smeer geen vaseline. het is een aardolie-product en doet helemaal niets voor de huid, behalve hem afdekken (zie daar de reden van labelloverslaving)

Verder zijn we absoluut niet ‘hygiënisch’ want van al dat gepoets, gesmeer, gedettol en ge-robijntje wordt een mens ook maar een kwietje. (elke dag schoon ondergoed en zo nu en dan ons handen wassen. niet te veel met water knoeien, zeker niet in de winter. zoiets)

Hier kan je een uitstekend artikel lezen over het belang van goede bacteriën op de huid.

Zoals de reclame zegt: het grootste deel van je weerstand wordt in je buik bepaald. Vooral door die kilo bacteriën die daar dag en nacht oorlog voert met elkaar. Je wil dat de goede de overhand hebben en daarom is het zaak om de goede te faciliteren. Desinfecteren en elimineren van de bacteriën op je huid is niet alleen nutteloos, het is ook schadelijk. De bacteriën in je hele lijf staan met elkaar in verbinding. Je kan niet het ene uitroeien en verwachten dat het andere floreert.

Goede bacteriën in je darmen zijn essentieel voor een gezonde huid. Groenten, gefermenteerde groenten, zo min mogelijk granen, geen suiker, zelfgemaakte bouillon, roomboter, geen voorverpakte fabriekstroep, vis, water, kruidenthee: helpt allemaal. mcdrek, knorr, unilever, optimel, bolletje, kellogs: doe maar niet.

We zijn veel buiten en ik zal mijn kinderen eerder een modderplas induwen dan ze eruit trekken. Vies is goed ;) Ik ben dan ook groot ‘fan’ van de hygiënehypothese  Ook al blaat de wasmiddelindustrie via haar ‘Cleanright’ stichting (en alle aftakkingen ervan waarin ze *kuch* ‘objectief’ advies verspreiden) dat het niet bewezen is en daarom niet waar, lijkt het me niet meer dan logisch.

De hygiënehypothese is een mogelijke verklaring voor de forse toename in prevalentie van onder meer eczeem, astma en allergieën in de geïndustrialiseerde wereld. Gesimplificeerd stelt de hypothese dat door de betere hygiëne en de eliminatie van kinderziekten het menselijk afweersysteem minder hard hoeft te werken, en hierdoor op hol slaat[1].

Hoewel een grotere hygiëne en de toename van deze aandoeningen in de tijd samenvallen, is er vooralsnog geen overtuigend bewijs dat de hygiënehypothese definitief bevestigt of definitief ontkracht.

Tegenwoordig wordt in de medische literatuur niet alleen allergische ziekten gerelateerd aan de hygiënehypothesen maar ook andere immuunziekten zoals auto-immuunziekten en jeugdleukemie (Smith[2]).

Zeer recent is er een onderzoek geweest dat het verband tussen de hygiënehypothese en allergie cq auto-immuunziekten belicht (Okada[3]).

bron: wikipedia

Dus nee, ik weet ook De Oplossing niet voor een kind met eczeem. Hoewel de jongen het ergste geval was, viel het al met al nog mee en heb ik anders dan wasmiddel nooit een bron kunnen ontdekken. Dit is hoe wij het hebben aangepakt. Met succes. En ik hoop dat iemand anders er iets aan heeft.

Alles minimalistisch: kinderspullen

Op verzoek :)

Een enorme berg speelgoed is geen garantie voor lief spelende kinderen. In tegendeel: hoe meer van die meuk, hoe meer gedoe in mijn beleving.
Meer ruzie over dingen, meer op te ruimen, meer herrie, meer lelijk plastic en als mensen zien dat je kinderen -ogenschijnlijk- graag met lelijk plastic spelen zet dat de deur wijd open voor meer dan dat en voor je het weet lijkt je huis op een filiaal van de Action.

Niet dat ik iets tegen de Action heb, zeker niet tegen het knutselpapier, schetsblokken en tekenboeken maar alle dingen plastic mogen ze houden.

Minder is meer maar helemaal niets is ook niks.

Kindermeubels

Een van de banken van de eettafel doet dienst als tafel voor de kinderen. Als ze met zijn vieren daar zitten, sjouwen ze de andere bank er ook wel eens bij. Ze vinden niets leuker dan papier tot poeder verknippen en tekenen. Potloden, stiften, puntenslijper, lijmstift en tekenboeken liggen er dus altijd.

Duplo

De kleinsten spelen heel veel met Duplo, dus daar hebben we een mand van. Fietje wenste zich Duplo met bedjes en een prinses, net als op de barnehage. Die vond ik op finn.no maar we zijn zes weken en honderd excuses verder dus ik ben benieuwd of het nog komt.

De houten blokken zijn tijdelijk opgeborgen want daar spelen ze nu niet mee.
Speelgoed met te veel onderdelen die moeten worden uitgezocht vind ik vervelend, voor je het weet zit je tien minuten lego, blokken en duplo te sorteren. Eén soort ‘bouwspeelgoed’ binnen bereik is genoeg, willen ze iets anders dan kunnen ze het vragen.

Boeken

Boeken hebben we ook. Ik houd van de boeken van Christofoor en daarvan is ook een aantal eeuwige favorieten die we al zesduizend keer hebben gelezen maar momenteel lees ik Harry Potter met de oudste en elke avond in Muldvarpen (Het Molletje) voor de kleine meisjes. Op hun kamer hebben ze ook nog wat boeken staan.

Als een boek niet gelezen wordt, breng ik het naar de kringloop. Als de kast vol is ruim ik wat boeken op, in plaats van een kast erbij te kopen.

Speelgoed op kamers

De kinderen hebben op hun kamers nog wat spulletjes. De oudste heeft Littlest Petshop poppetjes, Lego Elves en Friends en Zoobles en is gek op ‘dingetjes’. En knuffeldieren.
De kleinste meisjes hebben ook veel knuffels, een bescheiden bak met lego, koffertje, tasje en plastic ‘hokjes’ met plastic poezen.

De jongen heeft Lego maar speelt vooral met de minecraftpoppetjes ervan. Oh ja, hij heeft ook veel knuffels. Al onze kinderen hebben Heel Veel Knuffels. Maar ze spelen er heel veel mee. Ik zorg alleen dat er zo min mogelijk meer bij komt.

Knutselspullen enzo.

In de keuken hebben we nog wat knutselspullen: twee houten kratjes met verf, plakoogjes (de man heeft er eens 3000 gekocht op ali-nogwat en nu hebben we altijd stenen met oogjes, denneappels met oogjes, schelpen met oogjes en alles met oogjes slingeren), een lijmpistool, smeltkralen en restjes wol.

Puzzels en spellen.

Ook nog! Catan Junior, gewone Catan, een paar puzzels en nog wat spellen. Zo nu en dan brengen we een spel of puzzel die niet gebruikt wordt weg en kopen we een ‘nieuwe’ bij de kringloop voor 2 euro. Bij elkaar zijn het zo’n 15 dingen, een boekenkastplank vol. Ook daarbij zorg ik dat de hoeveelheid niet meer wordt dan wat op die plank past.

Bij elkaar kostte van het dit….

Naar dit vier minuten. Ja, ik heb het getimed.

 

 

 

 

 

 

 

Ordenen

Weinig speelgoed is makkelijk te ordenen en op te ruimen voor de kinderen. Als er een enorme speelgoedsoep ligt, zie ik er al bijna geen gat meer in, laat staan de kinderen. Maar ook al ligt alles over de vloer, dan nog is het in een paar minuten weer opgeruimd, dat zorgt ervoor dat ik de rommel redelijk goed kan verdragen ;)

Spullen die terug naar boven moeten (tasjes, poppen, knuffels, tijdschriften) gaan in de loop van de dag in een grote mand onderaan de trap. Als ze naar bed gaan nemen we de mand mee en legt iedereen zijn spulletjes zelf weer terug op de goede plek. Werkt perfect.

Onbetaald.

The price we pay for money is paid in liberty”. – Robert Louis Stevenson

“Money often costs too much”. – Ralph Waldo Emerson

“The price of anything is the amount of life you exchange for it.” – Henry David Thoreau

Ik heb geen betaalde baan. 

Ik heb tijd om mijn eigen brood te bakken.
Ik breng mijn kinderen naar de bus en ben er als ze thuiskomen.
Ik maak mijn eigen huis schoon.
Ik kook graag gezond en lekker eten.
Ik typ flauwe blogjes voor mijn eigen plezier.
Ik heb een leven waarvan ik eigenlijk geen vakantie hoef.

Boeeeh!

Ik heb een betaalde baan.

Ik bak brood voor andere mensen. Voor geld.
Ik breng andersmans kinderen naar de bus en vang ze op na schooltijd . Voor geld.
Ik poets mensen hun huizen. Voor geld.
Ik kook gezonde en lekkere maaltijden voor anderen. Voor geld.
Ik typ flauwe blogjes vol advertenties. Voor geld.
Ik ga op vakantie om bij te komen van alle stress van alledag. Voor veel geld.

Goed zo! *applaus!*