Noorwegen zat?

Ben je Noorwegen zat?

Pasgeleden vroeg een vriendin of we het leven hier misschien als ‘gewoon’ zijn gaan zien toen ik zei dat ik niet wist of we voor altijd in Noorwegen zouden blijven. Waarmee ik niet bedoelde dat ik me kan indenken weg te willen en zeker niet dat ik ooit weer in Nederland zou willen wonen maar dat je nooit weet hoe de dingen lopen en waar je nog eens terecht komt.

Nee!

Griekenland is ook mooi. Wit-Rusland ook.  En waar mijn vriendin bijna tegelijk met mij naartoe verhuisde: min of meer het paradijs. En je kan jaarrond bij haar op bezoek want ze heeft een biologische prachtige sprookjesachtige campingboerderij bij de Spaanse grens. Een scharrelkindjesparadijs, werkelijk.

Wat ik mis van Nederland behalve niks?

Zij is een van de mensen die ik wel eens mis omdat ze zo mooi totaal anders in het leven staat dan de meeste mensen. En dat is dan gelijk het enige van Nederland dat ik wel eens mis hier, dat handjevol mensen bij wie je kan zeggen wat je denkt omdat ze je begrijpen, en andersom.

Hoewel ik gelukkig een leuke vriendin heb met wie ik wat interesses en opvattingen deel, dat is heel aangenaam. Verder heb ik hier ook een buurvrouw met een groententuin (net als in Nederland) met wie ik af en toe koffie drink. Noors met Portugees accent en Noors met een Nederlands accent, maar we begrijpen elkaar best. En anders zeggen we gewoon ‘ikke sant?’ en ‘greia’. (‘niet waar?’ en ‘dinges’)

Wat er vandaag mooi was

Het prachtige, elke minuut veranderende uitzicht, dat went maar verveelt nooit.
Vandaag zag ik een grote hazelworm.
’s Ochtends ging ik met dametjes, thee en boek naar de kade. Ze speelden met water, zagen een grote klap en een kleine klap (krab) ik las een boek en genoot van het uitzicht.
Ik vond bieslook ‘in het wild’.
Ik zwom in zee. Dat was koud maar het was heerlijk zonnig en het voelde intens goed.
Daarna speelden we nog meer bij de zee, de slungel ging ook ‘door’ en ik rommelde wat in de tuin met buurvrouw. (hun tuin ligt aan zee)
Ik plantte kruidenplantjes in mijn moestuinbakken. Ik zaaide nog wat zaden voor in de vensterbank.
De jongen was bij een vriendje waar ze tot zeven uur overal en nergens hebben rondgehangen. Overal met name, maar niet achter een scherm dus dan vind ik het al lang best.

Jeej, ik woon in Noorwegen!

Ik ben nog elke dag blij dat ik hier woon. Serieus. Er zijn hier ook genoeg stomme dingen. De idioten met motorboten met veel te zware motoren en bijbehorende herrie. Waterscooters. Vervuiling. Omgekapte bossen. Bureaucratie, alsof ze het zelf uitgevonden hebben zo goed zijn ze erin. En ik snap dat vlees van een hertje ‘humaner’ is dan van een bio-industrievarken maar wat er in vredesnaam leuk is aan het afknallen van elanden en herten, zal en wil ik nooit begrijpen.
Het zijn modderpoten op de pasgedweilde vloer van mijn ziel, maar behalve weer dweilen, me richten op de goede dingen en mijn eigen leven leven op een manier die mij goeddunkt, kan ik er niets aan doen.

Magiske opplevelser :)

Ik houd van winter maar na drie maanden heeft een gemiddeld mens het wel gehad met de sneeuw. Als je dan echter een wandeling maakt en overal hoor je de sneeuw smelten en er hangen dikke druppels aan alle takken die door de zon worden beschenen en fonkelen en glinsteren als diamanten maar dan mooier dan is sneeuw het mooiste wat er is. Ook als er na een zonnige dag met plusgraden gewoon weer een halve meter valt.

Het is mooi.

Als je op een gewone mistige donderdag een bergtop beklimt.
Als je hertjes voorbij ziet huppelen onder je raam.
Als er een vos in je tuin zit te zingen. Nee, ik kan niet uitleggen wat de vos zegt.
Als je bij het vallen van de eerste sneeuw ’s avonds met je kinderen naar buiten gaat en op het vlot in zee naar de vlokjes kijkt.
Als je in de zee springt als het koud is, hoe je je daarna voelt.
Als je kinderen op school plastic in zee opruimen, vuur leren maken, gaan kanoën op zee of een toneelstuk doen waar ze helemaal vol zijn.
Als je kinderen op de barnehage leren skiën, hun lunch boven een open vuur bereiden en niet eens mee naar huis willen.
Als je naar een onbewoond eilandje vaart, aanlegt en picknickt.
Als je amper kan blijven staan op de brug omdat het zo vreselijk waait.
Als het in de zomer na een paar uur schemeren weer licht wordt.
Als het in de winter na een paar uur schemeren weer donker wordt.
Als je kindjes met een kaarsje op hun handen Santa Lucia zingen, in het donker in de sneeuw met vuurkorven overal.
Als je bezig bent met het plukken van bramen, frambozen en kleine aardbeitjes en er niets anders is dan dat op de wereld.
Als je kinderen een hele dag in zee liggen en dan ’s avonds worstjes grillen.
Als je uilen hoort in het bos.
Als de lucht die je inademt zo koud is dat het voelt alsof het je neus bevriest.
Als je kinderen sneeuwengelen maken.
Als je raven ziet overvliegen.
Als je weer sterren ziet nadat het maanden lang te licht daarvoor was.
Als je de zon ziet als het weken lang te bewolkt was.

Soms staat er iemand stil op de brug om van het uitzicht te genieten. Goed volk, denk ik dan. Het is zo makkelijk om overal blindelings aan voorbij te gaan. Je moet het willen blijven zien.

Advertenties