Het gaat niet om wat je het liefste wil (en toch wel)

Er is hier iemand van twee, die alles wil hebben zoals zij het hebben wil en niet anders. Wil ik niet naar de slakken in het aquarium kijken, dan gooit ze zich op de bank en gaat huilen. Als ik zeg: ‘nou, even dan’ gaat ze van hysterisch huilen naar breed grijnzend en goed gehumeurd in een halve seconde. Als ik minder toegeeflijk ben, blijft ze een paar minuten mekkeren tot er iets voorbij komt dat haar afleidt en is het ook voorbij. Les geleerd: je kan niet altijd krijgen wat je hebben wil. En dat is niet erg. En soms herkenbaar.

Er zijn dagen bij waarop ik ook van alles wil.

Ik wil niet koken naar Marmara bellen voor pizza. Ik wil prosecco drinken. Ik wil best een keer naar Griekenland met het gezin. Ik wil zo’n hippie-Afghanistanjas. Ik wil een andere vloer waar je niet alles op ziet. Ik wil regen of juist zon. De was in de droger gooien en brood kopen in plaats van maken.

Als we ouder worden en ons budget groeit, groeien ook de verlangens naar dingen. Dingen die je op je twintigste belachelijk vond, lijken op je dertigste opeens een noodzaak voor een ‘volwassen’ leven.

Met nog een promotie kan je dat dure huis kopen.  Vakanties betalen naar alle uithoeken van de wereld. Van luxe olijven tot een spiegelreflexcamera en van weekendjes weg tot maar weer een nieuw bankstel. Het is echt niet moeilijk om het uit te geven, ik weet het :) Er was een tijd dat ik ook dacht dat bepaalde dingen erbij hoorden, maar ik was er niet blij mee. De dingen die ik ‘moest’ voelden als een grote steen om mijn nek.

En al die dingen, stonden die niet voor de dingen die ik eigenlijk wilde?

De nieuwe bank, staat die niet voor echt kunnen ontspannen in je huis? En kan dat beter op een dure hoekbank dan op dat groene leren ding dat de vorige bewoners in ons vorige huis hadden achtergelaten, waar we nog jaren plezier van hadden?
De nieuwe camera voor de wens voor meer ‘Kodak-momenten’ in je leven? Het dure huis voor het willen hebben van een fijne plek voor je gezin? De vakanties voor de wens het in het leven rustiger aan te kunnen doen, in plaats van drie weken per jaar?

Ik heb absoluut niet het gevoel dat ik ook maar iets ‘laat’ in mijn leven. Althans, niet op een manier die als zodanig voelt. Ik heb genoeg dingen die ik wil en waar ik ook wel voor zorg dat ze me niet ontbreken. Slappe wijn, boeken, tuindingen, goedkope olijven ;) Minder smaakt nog steeds naar meer. Niet altijd, maar meestal wel. Ik ben nog steeds blij als ik iets ontdek dat goedkoper kan of waar ik zonder kan. En ik ben een beetje trots op mezelf als ik na een lange dag toch de doekjeswas op een rek hang en twee broden bak in plaats van de makkelijke optie te kiezen, want het scheelt toch weer drie euro.

Wel, Herr Penger Bart (dat is Noors :) zegt zelf dat zuinigheid een spier is. Die je moet trainen. Daar wordt ie sterker van, en jijzelf alleen maar beter. En daar ben ik het mee eens. Als je je te veel laat leiden door wat je wil, word je zonder dat je het door hebt een consumerend puddinkje, met de wilskracht en het incasseringsvermogen van een tweejarige als het aankomt op het weerstaan van verleidingen en ingebeelde wensen. Echt? Ja, echt.

Je niet laten leiden door je wensen maar door wat verstandig is (met je geld, gezondheid, tijd) levert je op de lange termijn veel meer positieve dingen op. Af en toe eens dingen laten maakt je alleen maar sterker. Een maand niets kopen behalve eten. Drie maanden geen kleding kopen. Een half jaar geen kleding kopen. De kachel uit als het buiten boven de 10 graden komt. Het kan!

Het liefste wil ik met de kinderen zijn, met de man zijn, een beetje rommelen in de tuin, wandelen, aardige dingen doen, gezond eten maken en om vijf uur op het balkon zelfgemaakte wijn drinken. Dat gaat niet als ik mijn telefoon elk jaar wil upgraden, mijn huis opstook tot 23 graden, pizzabakeren bel bij gebrek aan kooklust, elke week 50 euro extra uitgeef ter amusering der smaakpapillen, foundation zie als levensbehoefte en een eigen autootje moet (met lening) omwille van ‘mijn vrijheid’.

Wat je nu wil opzij zetten voor wat je met je leven wil doen: ik vind het fijn.

Advertenties

De blijheid van zuinig zijn.

Geld spenderen = leuk en fijn. Zuinig zijn = niet leuk en fijn want daarmee ontzeg je jezelf dingen en je wil toch Alles Uit Het Leven Halen. Niet settlen voor less. Jezelf af en toe verwennen.

Ja, af en toe.

Het grappige is dat luxe snel went, maar minder luxe net zo goed. Net zoals dat meer luxe verslavend werkt, werkt minder luxe dat ook.

We doen weinig aan extra luxe maar ik besef dat het hebben van stromend water, een veilig huis en altijd genoeg gezond eten hebben een enorme luxe is.
En hoewel er dingen in ons huishouden zijn die absoluut niet zuinig en knieperig zijn (oldtimer, bootje) zie ik dat als de dingen van de man en dat is zijn eigen mens, niet het  mijne. Hij geeft verder zelden wat uit, doet al acht jaar met een laptop en knutselt en repareert alles zelf.

Goed, voor westerse middenklassemaatstaven leven we zuinig en eenvoudig.

Maar we ontzeggen onszelf echt niets. Nooit. We doen alles wat we leuk vinden en eten wat we willen maar we vinden dingen waarvoor je van je geld gescheiden moet worden over het algemeen niet leuk.

Voor 35 euro naar de bioscoop waar je geen bier kan halen, niet naar de wc kan, popcorngekraak en gefluister van anderen moet aanhoren? Niet leuk. Een dvd kopen in de kringloop voor 50 cent en thuis op de bank bekijken? Erg leuk.
Een halve kilometer bij de ingang van een pretpark vandaan moeten parkeren, 130 euro betalen en gemiddeld een half uur wachten bij elke attractie en 25 euro betalen voor een paar bakjes friet? Niet leuk. Met het bootje naar een eilandje of gewoon een het strand zitten en zelfgebakken broodjes eten: heel leuk.
Chinees halen? Vaak niet leuk. Zelf master-doktor zijn in het maken van General Tso’s Chicken? Geweldig.
Winkelen om je volgens de heersende mode te kleden? Niet leuk. Een kast met een paar favorieten en af en toe een goede vondst van een euro doen bij de kringloop: heel leuk.
Duur suikerwater kopen wat diabetes en een kunstgebit oplevert, duurder is dan zelfgebrouwen bier en waarvoor je jezelf gedoe met statiegeld en bonnetjes op de nek haalt? Niet leuk. Gratis water: leuk.
Weer een ge-ugrade geluidsinstallatie: nee bedankt. In je hangmat liggen en luisteren naar zingende vogels: ♥

Zuinig wordt gezien als zuur, als bruine bonen en klef brood met pindakaas van de aldi en iets voor freeloaders, voor een dubbeltje op de eerste rang.

En dus blijft de massa maar kopuh kopuh kopuh. Want dat is beter.

Volhouwuh.

We hebben vrije tijd, een schaars goed tegenwoordig.

Voor een regering is het ook mooi, iedereen druk aan het werk en geen tijd om zich bezig te houden met de vraag of de weg die we bewandelen wel de juiste is. Vervolgens hebben we minder hechte familiebanden en nog minder banden met onze buren, dus zijn we individualistische eilandjes die allemaal hun eigen spullen moeten kopen en dus de economie aanwakkeren -> de spendeerdrift van de overheid financieren. Moe als we zijn verwennen we onszelf nog maar eens met nog meer gemak waar we aan gewend raken en zodoende het gevoel hebben niet te kunnen stoppen met waar we mee bezig zijn.

Natuurlijk wordt spaarzaamheid gezien als iets naars: het maakt mensen zelfstandiger, veel spullen overbodig, inkomsten voor de overheid lager en banden onderling hechter want als je meer tijd hebt, heb je tijd om met mensen te beppen en ze te helpen als het nodig is.

Daarom zegt Rutte midden in een crisis dat we nu gewoon eens die auto of dat huis moeten gaan kopen! Yolo!

Iemand die om mensen geeft, zou zeggen: mensen, zorg nu eens dat jullie wat minder uitgeven aan iPhones en wat meer opkijken naar de mensen en de natuur om je heen. Spaar wat, zodat je ’s nachts beter slaapt. Haal wat van die graftegels uit je tuin en laat er bloemen groeien. Bak koekjes met je kinderen in plaats van ze achter een iPad van 650 euro te zetten. Je sterfbed is te laat om te beseffen wat belangrijk is in het leven! Ga dit weekend eens niet winkelen maar picknicken in een park nabij.

Het is niet dat je dingen ontzegt als je minder koopt. In tegendeel: in plaats van schaarste (zo veel hippe dingsen die je niet hebt, boehoe) is er een enorme overvloed (zo veel leuke dingen te doen! zo veel te wandelen! zo veel te delen! zo veel te bespreken met leuke buren! zo veel moois in de natuur! zo veel gratis in de natuur! zo veel boeken in de bieb! zo veel gratis evenementen! zo veel lekkere recepten te koken!)

Het is zelfs ironisch. Wat willen adverteerders ons laten geloven dat hun producten brengen?

  • Bij een groep horen, zoals door duur Amstel bier te drinken of hippe kleding te dragen. Maar als je minder werkt en meer tijd hebt voor anderen, hoor je vanzelf bij een groep. Een leukere vermoedelijk ook nog.
  • In de natuur zijn. Center Parks, drankreclames… We weten wel dat de natuur ons gelukkig maakt. Maar als je niet hoeft te werken en te winkelen kan je graties op de fiets naar een park of natuurgebied met een paar blikjes Schultenbrau in je rugzakje ;)
  • Zorgeloos zijn. Door nog meer sloten op je huis, uiteraard te bedienen met je smartphone of nog meer te verzekeren. Maar zorgeloosheid komt van weten dat je gelukkig bent met weinig en wat geld achter de hand voor nood.
  • Schoonheid. Maar knapper word je niet van nog meer dure crème of je haar in een andere tint verven. Echnie. Natuurlijk kan soms een lik smeersel op je droge huid of wat welgemikte schmink je er beter uit doen laten zien, maar accepteren wie je ziet in de spiegel en stoppen met aangeprate problemen proberen te fixen met allerlei kunstgrepen heeft geen zin (er is sowieso veel minder mis mee dan je zelf denkt)

Kortom: bijna wat je denkt te bereiken door te kopen, ligt juist in een zuiniger leven, in minder materialisme, minder uitgeven, creativiteit en acceptatie.

Zuinige dingen.

Na twee (of zijn het er al drie?) weken met intens zomerweer, krijgen we vanaf morgen een soort hittegolf: elke dag 25 graden, de komende week als ik storm.no moet geloven!

Gelukkig wordt het wel veel frisser zodra de zon weg is. Ik heb nu mijn dikke vest aan en dat is niets te warm.

Alles gaat in een slakkentempo en dat is heerlijk. Het lijkt eeuwen geleden dat we binnen aten. Ik lees veel, schrijf brieven, lees brieven (thanx! L en J!), geef plantjes water en doe verder niet heel veel. Met -5 ga ik graag twee uur wandelen, maar met +22… nah.

Ik heb al het gevoel dat ik met 20 kilo extra aan mijn benen loop omdat vannacht en de nacht ervoor de kleinsten wakker werden en bij ons in bed belanden. Slechte nachtrust gegarandeerd!

Zuinig een bootje opknappen

sommerinorge
even buiten Lillesand: Sokken. Ja, het heet Sokken. In de zomer wat minder onbewoond. Bron: batliv.no

De man is bezig met het bootje, dat wordt prachtig. Beter een paar honderd euro uitgeven voor een vloer, wat onderhoud en olie voor een bootje waar we jarenlang, jaarrond plezier van hebben dan jaarlijks een veelvoud uitgeven aan vakanties ver weg, pretparken of ander voorgefabriceerd vertier.

Want na kwartiertje varen kan je hier aanleggen op een ‘onbewoond’ eilandje, grillen, snorkelen en wildkamperen als je wil. Dat laatste wil ik niet, maar het kan wel.

We zouden, als het moet, ook op het bootje kunnen slapen met zijn allen bij mooi weer.

Het bootje is veertig jaar lang gebruikt om mee te vissen en verder niets. Het is ook in veertig jaar niet gepoetst. Er zijn soms extra draadjes aangelegd naar een nutteloos pompje of dinges, maar dat is nu allemaal weg, net als het koelkastje en kookdingetje.

Die zijn eruit gesloopt door de man, die ook met gerecycled hout het dek gelijkvloers heeft gemaakt zodat het veel groter en praktischer is.

(hier een soortgelijk bootje, waar we overigens een tiende van de prijs voor betaalden. er zijn wel goedkope dingen in Noorwegen)

We zijn dan OP het water (spoelwater genoeg), en oud water drinken uit een plastic tank onder het dek doe ik toch niet. En een fles bier en een lunch houd je prima koud in een bak met wollen deken en een koelelement. Minimalistisch varen, jeej.

Kringloopvondst!

20180523_182303Vanochtend ging ik even langs de kringloop. Ik had een zak met incourante winterkleding om af te geven en oh, wat vond ik daar, naast allerlei fijne kleding voor de kinderen… Een Dutch Oven! (of hoe het in het Nederlands ook heet…)

Het gietijzeren panachtig ding waar ik mijn hele leven al naar op zoek ben! Voor 4 euro. (nou ja, 40 kronen maar he, boeiend)

Gemaakt door Hackman, een heel oud Fins bedrijf uit 1790. Opgezet door een Duitser in de tijd dat Finland in Zweden een land waren. Tegenwoordig ligt het dorpje in Rusland.

(moest gelijk aan dat stukje van Herman Finkers)

Hij is echt prachtig ♥

20180523_130150[1]

De kinderen waren creatief. Een familie wasknijperpoppetjes. En met stiften van haar zus ingekleurde nagels. Hoe ze erbij komen? Ik gebruik al jaren geen nagellak meer.

20180520_160253

Een berenfamilie van schelpen van de oudste. Of ik ervoor wou zorgen dat ie niet niet wegspoelde. Op een pier. Die gemiddeld twee keer per dag onder water staat. Maar het is al lang laag water, hij ligt er nog steeds.

20180521_194753

Ik maakte voor het avondeten min of meer deze salade, die is echt zo lekker. Ik hartje wortels en kool en door er elke keer iets anders mee te verzinnen en een berg voor minstens twee avonden te maken, verveelt het niet gauw om er iets mee te maken.

20180523_163243

We barbecuen elke avond. Niet met enorme hoeveelheden vlees maar met gesneden 20180523_182540rauwe groenten, een salade, een stukje scharrelvarken, gegrilde tomaten, watermeloen, zelfgemaakte barbecuesaus, olijven, en een restje speltpasta met tomatensoep in dit geval.

Zo lekker eenvoudig. Weinig afwas, geen gasstel schoon te maken, geen vier pannen in de gaten te houden want eenvoudig koken lukt ons binnen maar zelden.

Vandaag maakte ik ook granola, maar dan simpel. Het recept?

  • 4 cups havermout
  • 2 cups noten, pitten en zaden
  • eventueel een schep suiker of ander zoet
  • een kwart cup olijfolie of ander vet
  • twee hele eieren
  • eetlepel kaneel, of meer naar smaak
  • grote hand rozijnen / gedroogd fruit (kan ook achteraf)
  • mespunt zout

Dit mengen en op een kale bakplaat uitspreiden. (bedankt voor de tip dat het ook zonder bakpapier kan!) Dertig minuten bakken op 150 graden in een voorverwarmde oven. Het was nog een beetje zacht toen ik de oven open deed, maar nadat ik de oven had laten afkoelen met de deur dicht en de granola erin, was ie perfect.

Smaakt prima en minder gedoe dan mijn andere recept. Ik weet het, je kan bijna alles in dit recept weglaten of vervangen dus experimenteer vooral :)

Ik ga maar eens een wijn inschenken. Ik ben moe en maak het niet te laat vanavond. (hehe)

 

20180523_214919
kwart over tien ’s avonds. en mooi he, mijn gezeisde grasveldje ;)

 

 

 

Voorraad.

Een paar maanden geleden was het me gelukt: ik was bijna door mijn hele voorraad heen. Het heeft ook voordelen: niet eens in de zoveel tijd de kast moeten opruimen, er is overzicht en je onthoudt het om dingen te kopen in plaats van het ‘altijd’ te hebben en er opeens -op het verkeerde moment- achter te komen dat het op is. En lege ruimte. Aah, lege ruimte!

Maar opeens had ik weer voorraad.

Gewoon, omdat voorraad meestal best handig is. En goed om te hebben.

Bovendien vind ik het ook wel fijn om wat dingen te hebben staan die ik niet wekelijks gebruik (kokosmeel, boekweitmeel) maar wel zo nu en dan.

En omdat alle biologische dingen 40% goedkoper waren. Als ik het dan toch moet kopen, dan maar liever bijna voor de helft.

En omdat de biologische grootverpakkingwinkel een keer enorm hoge kortingen gaf. Dus nu heb ik het volgende:

20180520_152233
uien. rozijnen. drie zakken chips (4 voor 50 kronen, woohoo). twee zakken grøtris. en een enorme zak havermout. daarachter: drie dozen kaarsen
20180520_152248
jam, augurkenplakjes, tomatensaus voor op de pizza, ketchup, olijfolie, rapsolje, bonen, boekweit, rijstmeel, geraspte kokos, popcorn, erwten daaronder suiker om te brouwen, bruine suiker en wat spulletjes van de toko. daarnaast (rijst)pasta en noodles
20180520_152257
koffie en cacao, taartspul en een grote zak zwarte peperkorrels. daaronder tomatenprut, bokashi-fermenteerspul, sop en lucifers. daarnaast tamari en goedkope rijst die we (man en soms de kinderen) als nasi wanneer we niet buiten eten bijna elke avond eten
20180520_152310
in de kast staan volle flessen bier en wijn en lege flessen. en verder een boel rijst (crap, we hebben echt heel veel rijst!), gewoon meel en pasta. in een van de keukenkastjes heb ik nog drie enorme zakken speltmeel staan.

Voorraad in de vriezah

Onze vriezer begint aardig leeg te raken. In september kochten we een half varken. Na acht maanden is daarvan nog een derde over, maar vooral de wat moeilijker dingen zoals ribbe (buikspek, dat maak je ook niet in een kwartiertje), poten en onduidelijke stukken met veel vet want de varkens hebben echt een goed leven gehad.

Op aanbeveling van een vriendin wil ik nu hier bestellen. Een webwinkel die vlees levert van kleine lokale boeren. Wel, van hun dieren. Gehakt van Schotse hooglanders die in de tijd dat ze worden geslacht leren om in de veewagen te stappen, zodat ze op de dag dat ze naar de slachter moeten, geen stress ondervinden daarvan.

Vlees eten an sich staat me meer en meer tegen maar ik denk niet dat vegetarisch of veganistisch leven een optie is. Vegetarisch niet omdat daarmee net zo goed dierenleed gepaard gaat, veganistisch niet omdat het in mijn ogen niet gezond is. Dan maar af en toe een verantwoord vlees (ja, ik weet dat dat veganisten uit hun stoel doet schieten van woede)

Twee jaar geleden kochten we een kistvriezer. Erg handig. Ik wilde er eerst geen wegens de argumenten van onhandig om dingen terug te vinden, maar dat valt hartstikke mee. Ik leg dingen bij elkaar, vlees links, vis ernaast, groenten rechts en andere dingen in de mandjes. Niet alleen spullen van bovenop pakken maar af en toe even graaien zorgt dat er genoeg roulatie in de dingen blijft.
En zo nu en dan alles opeten, voor je de voorraad weer verder aanvult dus. Drukt ook de kosten even.

Wat op voorraad?

Ik houd alleen op voorraad wat we ook daadwerkelijk eten en niet meer dan wat ik binnen een redelijk tijd op kan gebruiken. En okee, de rijst is een beetje mijn ‘noodrantsoen’.  Jaaaaren houdbaar bovendien.

Omdat ik op wat Aziatische dingen (koreaanse gefermenteerde sojabonenpepersaus en sriracha) na een broertje dood heb aan pakjes en zakjes, heb ik dat ook niet op voorraad. Uiteindelijk is het niet zo moeilijk om wat suiker, zout, maiszetmeel en kruiden bij elkaar te flikkeren, toch? En ja, dat is ongeveer 99% van wat er in het gemiddelde pakje en zakje zit.

Dus.

Die voorraad, die staat daar voorlopig prima. Het fijne van voorraad is dat als je het zat bent, je het alleen maar op hoeft te eten. En als je het nodig hebt (wegens ziek, sneeuw, geen zin om naar de winkel te gaan, zombie apocalypse etc) is het er.

Succesvol kringloopwinkelen.

De laatste maand was ik bijna elke week bij de kringloop. Dat is vaak! Het fijne is: we kunnen er weer tegen de winter. Winter? Jah.

Ik vond het slim om winterkleding te kopen als niet hele Norge op zoek is naar precies hetzelfde. Ik vond voor de kinderen wollen broeken en warme shirts van Bergans en Devold voor een euro per stuk. Skibroeken die nieuw 70 euro kosten voor 5 euro. Plasticvrije kaplaarsjes voor de kleinste voor 2 euro, die nieuw 30 kosten. Een wollen tuniek en een nieuwe broek voor mezelf.

Het kost extra tijd maar omdat we het nodig hebben en gebruiken, ben ik blij met de besparing die het oplevert.

Nu ben ik wel gaar van ‘winkelen’, ondanks dat ik deze manier verkies boven online winkelen of nog erger: fysieke bezoeken aan H&M en consorten.
Mijn uitgegeven geld komt ten goede aan een goed doel, blijft in de buurt, behalve een paar liter benzine levert het geen extra milieubelasting op we sparen masse penger.

Dat is het met de kringloop: nooit dat je in een keer alles vindt wat je zoekt. Soms lopen we zonder iets te vinden weer naar buiten en soms loop ik met twee grote tassen naar buiten (terwijl ik ter compensatie ook een grote zak met te kleine kleding van jongen en kleinste, wat gelezen maar niet herlezenswaardige boeken en dingsebomser aan de achterkant inlever)

Mijn tips voor succesvol kringlopen:

  • Kijk geregeld en kies een goede dag. Ik ga graag op dinsdag of woensdag omdat ze op maandag dicht zijn, opruimen en bijvullen
  • Neem geen dingen mee die je niet nodig hebt
  • Of geef jezelf een strikt budget voor ongeplande aankopen
  • Heb een verlanglijstje van dingen die je niet direct nodig hebt, maar wel ooit (of een in je telefoon, of waar dan ook)
  • Koop niet meer dan nodig. Als er drie t-shirts hangen en ik heb er maar een nodig, neem ik er ook niet meer mee.
  • Of koop dingen die beter zijn dan wat je nu hebt en doe het minder goede weg
  • Check dingen voor je ze koopt. Ritsen, knopen, knieën, zolen…
  • Kijk naar de dingen afzonderlijk. Tussen alle ‘i love grandpa / new york / my job’-mokken staan hele mooie exemplaren. (ik hartje ouderwetsche Dunoon bekers)
    Die ene jurk ziet er anders uit op een rek vol hobbezakken dan met 10 dezelfde exemplaren onder halogeenlicht
  • Betaal een fatsoenlijke prijs. De Leger des Heils kringloop is netjes maar heel duur. Ondanks dat de opbrengst voor een goed doel is, vind ik niet dat ze bijna de nieuwprijs moeten vragen. Ze krijgen het uiteindelijk allemaal gratis aangeleverd.
  • Kijk door kleine imperfecties: een knoop aan een blouse aanzetten, een plantenpot afwassen of een tapijt waterstofzuigen kan je vaak zelf.
  • Buk om op de onderste planken te kijken. Of rek je uit voor de bovenste. Niet alle mooie dingen liggen op ooghoogte

 

Kijktip: het huishoudboekje

Wat een heuglijk feit: vorig jaar hebben de mensen in de mensenboerderij van Nederland meer gekocht dan ooit. Wel voor 300.000.000.000 euro. Heel zielig dat de mensen blijkbaar nog zo veel nodig hadden :(

In een mooi artikel in Follow the Money (meer waard voor je geld dan een krant naar mijn mening) gaat het over de relatie tussen oorlogspropaganda en de mensen hun koopgedrag.

…kopen en consumeren zijn onderdeel van onze levensstijl. Je moét haast wel meedoen met de mode van deze zomer en iedere dag een foto posten op Instagram; van je smoothy bowl in een Amsterdams hipstercafé, of nog beter: met je beste vriend op een strand in Thailand. Als je nog steeds rondloopt met een iPhone 5, een spijkerbroek zonder gat, of schoenen van vorig jaar, dan hoor je er gewoon niet bij. Wees dus geen grijze muis maar laat zien wie jíj bent. En dat doe je met de juiste spullen.

Dat klinkt inmiddels zo belachelijk, maar blijkbaar is het de realiteit voor velen. Als het er maar goed uitziet op een schermpje van 4 bij 6. Het grappige is dat je je voor zo’n levensstijl zelden hoeft te verantwoorden van andere mensen. Obsessief door webwinkels scrollen, lenen voor nieuwe spullen, de aarde vervuilen omdat jij vindt dat jij alle recht heb om er jaarlijks zes keer omheen te vliegen omdat jij zo veel verdient om dat te kunnen doen en voor de deur van de telefoonwinkel liggen voor een nieuw exemplaar wordt minder gek gevonden dan mensen die besluiten dat ze er genoeg van hebben, en die belachelijke kermisrit laten voor wat het is. ‘Wat is dan nog de zin van je leven?’ ;)

Over marketing.

Dik 100 jaar geleden moesten de Amerikanen warm gemaakt worden voor inmenging in een oorlog aan de andere kant van de oceaan. Er werd door de regering een propagandacommissie opgezet. Ze waren zeer succesvol met hun ‘making the world safe for democracy’. Na de oorlog bedacht men dat deze technieken ook in vredestijd wel goed konden werken. Dat was Edward Bernays, een neefje van Sigmund Freud. Hij paste ideeën van zijn oom op het gebied van (massa)psychologie toe om de wereld klaar te maken voor de consumptiemaatschappij.

Advertenties en propaganda (wat hij omdoopte tot Public Relations vanwege de negatieve connotatie van het laatstgenoemde) waren essentieel hiervoor.

De neef van Freud benaderde marketing op een nieuwe manier: producten verkoop je niet aan het rationele intellect, maar aan de onderbewuste verlangens van de mens. Inspelen op emoties en impulsen staat daarom centraal in zijn werk. Bernays ontdekte dat je emotionele gevoelens kunt verbinden aan objecten. Ook al bestaat die connectie in werkelijkheid helemaal niet, je kunt haar wel creëren — in de belevingswereld van de consument welteverstaan. En dat levert uitstekende verkoopcijfers op.

Tegenwoordig is het doorgronden van de massa, maar ook de individuele psyche, eenvoudiger en completer dan ooit tevoren. Het online (consumptie)gedrag van miljoenen mensen wordt door bedrijven als Facebook en Google automatisch gedocumenteerd en geanalyseerd – zowel gesegmenteerd in subgroepen als op individueel niveau. Marketingbedrijf Cambridge Analytica verzamelde zo de persoonsgegevens van miljoenen Facebook-gebruikers en gebruikte de profielen voor persoonsgerichte berichtgeving. Het doel: de Amerikaanse verkiezingen beïnvloeden.

Ik begrijp het niet. Die hysterie. Die gekte. Dat nooit-genoeg. Ik vind het deprimerend. Geluk is maar een nieuw jurkje bij je vandaan. Of een nieuwe auto. Een nieuwe keuken. Mensen, ga leven! Dat hoeft niet groots en meeslepend en op een jacht van 28 miljoen te gebeuren. Op een dinsdagmiddag met een koud biertje / kop thee / joint in je achtertuin zitten omdat je erachter komt dat je geen 4500 euro per maand nodig hebt om rond te komen, is nog veel fijner. Hoef je je ook niet bezig te houden met het instrueren van het personeel op je jacht, of over die nog grotere die eigenlijk nog beter zou zijn.

Vanavond dus: Kopen, kopen, kopen bij Het Kasboekje van Nederland.

(niet kopen, niet kopen, niet kopen is veel beter ;))

Morgen een shoplog van mijn natuurwinkelbestelling dan maar? Of is niemand geïnteresseerd in mijn acquisitie van veganistische tandzijde, appelazijn, een nieuwe afwasborstel en een pot scharrelmayonaise?  :-/

Bespaartip #4: doe niet moeilijk over kleine dingen.

Veel kleine besparingen maken een grote, daar ben ik het helemaal mee eens. Maar het grote geheel uit het oog verliezen en je druk maken over de kleinste dingen is niet handig.

Bekijk waar je het meeste aan uitgeeft en bespaar daar op.

Op de dingen waar je het meeste aan uitgeeft, kan je ook het meeste besparen. Als je overzicht hebt van je vaste lasten en (periodiek) bijhoudt waar je je overige geld aan uitgeeft, kan je prima zien waar je geld -onbedoeld- naartoe gaat.

Verlichting is bijvoorbeeld maar een klein deel van je energierekening. Je kan uit je dak gaan van onnodig brandende lichten, maar de kachel een paar graden lager heeft veel meer effect.
Je kan iedereens opladers geërgerd uit het stopcontact trekken maar zelf een minuut minder douchen, of om de dag douchen in plaats van dagelijks, heeft veel meer effect.

Niet dat iedereen alles ingeplugd moet laten en lampen achter zijn kont moet laten branden, maar iets met ‘kiezen welke gevechten je aan wil gaan’.

Je kan zeuren over het feit dat je partner de kraan laat lopen bij het tandenpoetsen maar voor de kosten van dat ene lippenstiftje / handige apparaatje / biertje op een terras dat je koopt, kan je urenlang de kraan laten lopen.

Niet dat je nooit meer lippenstift, handige apparaatjes of biertjes in de kroeg mag kopen of de kraan zou moeten laten lopen. Ik bedoel dat het makkelijk is de fouten van een ander te zien en niet die van jezelf, en dat een paar euro extra aan water op jaarbasis niet echt iets is om van uit je vel te springen als je het leuk wil houden.

’t Is al snel mendokusai ;)

Het is net als met afval scheiden. De grote dingen scheiden kost per drie dagen zo’n tien minuten, inclusief wegbrengen. Plastic, papier en glas en blik.
Al die kleine snippertjes, kosten twee keer zo veel tijd en maken afval scheiden een vervelende en tijdrovende klus. Bovendien: al die kleine dingetjes maken bij elkaar nog geen 1% van de hoeveelheid afval, op jaarbasis een klein zakje vol. Dus waarom moeite doen?

(ik goochel maar wat met getallen, het is voor de beeldvorming he)

Het leven is leuker als je je niet zo drukt maakt om details :)