Alles minimalistisch: digitaal opruimen.

Toen we ons huis in Nederland verkochten, hadden we uiteraard ook geen internet meer. We hebben eerst nog vijf weken op campings verbleven, sommige hadden wifi maar de meeste niet. Daarna verbleven we drie weken in een huisje nabij de Zweedse grens. De dichtstbijzijnde internetverbinding was 40 minuten rijden, bij de toeristinformatie van Trysil.

We gebruikten zeer spaarzaam ’s mans mobiele telefoon als hotspot en daarmee hadden we heel langzaam internet dat we gebruikten om een baan en een huis te zoeken.

Heb ik internet toen gemist? Nah. Niet echt. We keken films en oude afleveringen van Top Gear op de laptop en Vikings op tv en verder niets. We lazen boeken op de e-reader, gingen wandelen, zwemmen en zaten buiten in de zon.

Toen we daarna ergens verbleven waar gewoon wifi was, was dat fijn maar uiteindelijk voegde het niet veel toe. Eigenlijk.

De laatste tijd heb ik veel online activiteiten beëindigd. Ik deed er al niet veel mee, maar het Big Brother van google, facebook en instagram stond me tegen, net als het feitelijk zo nutteloze ervan. Ik las dat facebook software gebruikt die de stofjes op de lens van een camera kan analyseren en op basis daarvan mensen kan ‘verbinden’. Dat is toch rare shit!

Een paar maanden geleden verwijderde ik mijn facebook account en onlangs deed ik hetzelfde met mijn instagram account.
Ik verwijderde pinterest van mijn telefoon. Delete mijn google account. Nu kan ik snik-boeh geen apps meer downloaden in de google play-winkel maar aangezien ik mijn smartphone toch alleen gebruik voor whatapp en een incidentele foto is dat ‘good riddance‘.
Een tijdje gebruikte ik bloglovin maar merkte dat ik 90% van de blogs die me leuk leken om te volgen, toch niet las. Chrome gebruik ik niet meer wegens google en alleen als ik elders niet kan vinden wat ik zoek gebruik ik deze al te bekende zoekmachine.

Ik deed er al niet veel mee maar het niet meer gebruiken voelt nog beter.

Mis ik iets? Nee. Ik lees heel veel, wandel veel, maak lekker eten, schep sneeuw (tot vervelens toe ;) ) , voer houtblokken aan de kachel en doe dingen op de langzame maar gratis manier.

Als je eerlijk bent, hoe vaak heb je dan echt plezier of nut van de dingen die je leest en hoe vaak is het nutteloos browsen,retweeten, liken, scrollen en swipen of gewoon digitaal hoarden van pins, tweets, links en likes? Hoe vaak vind je de ‘inspiratie’ die je denkt te zoeken?

Advertenties

Alles minimalistisch: kookgerei

Om lekker eten te maken heb je niet veel nodig. Goede ingrediënten, vooral. Een paar fijne messen. Een houten snijplank. Spatel.

Ik realiseerde me dit voor het eerst toen ik de Hindoestaanse moeder van een vriendin zag koken. In een piepklein keukentje in een zeer bescheiden bemeten huisje toverde ze de allerlekkerste gerechten tevoorschijn.

Gewoon, op een klein vierpits gasstelletje naast een nog kleiner aanrechtje. Niets geen Boretti of Aga, keukenmachines of ander chique spul.

‘Even een beetje smaak zetten’. We zeggen het nu nog geregeld.

Koken voor 25 man op een verjaardag? Een verjaardag in dat piepkleine huisje? Geen probleem. Het niet hebben van een luxe keuken kan dus geen probleem zijn om niet fantastisch te kunnen koken.

In de loop der jaren is het aantal dingen in mijn keuken geleidelijk afgenomen maar ik ben wel veel lekkerder gaan koken.

Ik maak graag pizza, belachelijk lekkere Koreaanse kipnuggets, kimchi, brood, lasagne, bouillon, pindakaas, boterkoek, taart en oosterse gerechten die het predicaat ‘lekkerder dan bij de Chinees’ krijgen, hetgeen ik maar als een compliment opvat ondanks dat ik een broccolistronk nog lekkerder vind dan het eten bij de gemiddelde Chinees.

(broccolistronk is ook wel ondergewaardeerd vind ik, het is zonder schil het lekkerste stuk van de broccoli.)

Om te koken gebruik ik de volgende dingen:

  • Cuisipro tang. Voor bij de bbq en om grote stukken eten om te keren of op te pakken
  • Cuisipro garde.
  • Zeef
  • Knoflookpers. Omdat geperste knoflook veel lekkerder is dan gesneden.
  • Bamix staafmixer. Niet echt nodig, maar soms handig voor het maken snelle slagroom, pindakaas of een glad soepje
  • Bamboe snijplank
  • Herdersmes groot
  • Molenmesje klein
  • RVS spatels. Gevonden bij de kringloop, ideaal. Niet te gebruiken in pannen met laagjes maar perfect in goede ouderwetse (giet)ijzeren exemplaren. Maakt het omkeren van een omelet een blije belevenis
  • Een grammenweegschaal. Komt zo nu en dan van pas, bijvoorbeeld bij brood en cakes.
  • Cup- en teaspoonmaten: handig bij Amerikaanse recepten.
  • Flessenlikker. Vies woord voor een fijn ding.
  • Rasp. Voor onder andere kaas, gember, wortel-met-appel-salade, chocolade
  • Pannen: twee ijzeren koekepannen, een wok, drie middelgrote pannen en twee kleintjes. En een snelkookpan.
  • Twee grote glazen schalen
  • Wat glazen bewaarbakjes annex serveerbakjes annex diepvriesbakjes annex ovenschalen

Onze keukenspullen passen in een paar keukenkastjes. Daarom haalden we een paar maanden geleden aan een kant de bovenkastjes van de muur. Dat maakte de keuken zo veel ruimtelijker.

Met het verminderen van het aantal spullen in de keuken is mijn plezier in koken en zelf maken gegroeid. Ik hoef niet alles te kunnen maken in mijn keuken maar de meeste dingen kan ik probleemloos maken met hetgeen ik heb.

Alles minimalistisch: glazen

6195pBKudiL._SX355_OCD-light, maar ik kan er niet goed tegen als keukenkastjes vol staan met een verzameling glaasjes in alle maten en kleuren.

Champagneglazen cocktailglazen wijnglazen wittewijnglazen roseglazen rodewijnglazen longdrinkglazen theeglazen waterglazen whiskyglazen shotglazen sherryglazen portglazen theeglazen martiniglazen irishcoffeeglazen limonadeglazen: wat een gedoe!

Nu snap ik best dat een goede rode wijn beter tot zijn recht komt in een mooi glas. Dat er persoonlijke voorkeuren zijn voor thee uit een grote beker en koffie uit het kopje waar je oma uit dronk. Maar niet voor mij.

Ik heb twee typen glazen: grote glazen voor water en een incidenteel glas bier en kleinere picardieglaasjes die als voordeel hebben dat ze heel stevig zijn, stapelbaar zijn en zowel warme als koude dranken kunnen hebben. Bovendien vind ik ze leuk. Eenvoudig.

Bovendien vallen ze niet makkelijk om, dus kan ik mijn glas met koffie of wijn (zelfgebrouwen zeer licht alcoholische stikdroge vruchtenthee) rustig naast me op de bank zetten.

En ze kosten ‘niks’: 3 euro voor zes stuks bij ikea. Het gebeurt zelden dat er een sneuvelt.

Koffie, thee, wijn, limonade en chocomel met slagroom drinken we allemaal uit dezelfde glazen. Zo makkelijk! Ik hoef nooit af te wassen omdat er een bepaald soort glas op is. Al het glaswerk neemt een klein plankje in beslag.

Ik heb er genoeg om met zes personen de dag te komen of voor een  kinderfeestje + mijn eigen kinderen, dus ik hoef geen wegwerpbekertjes te kopen.

Zo makkelijk!

Alles minimalistisch: e-reader

kindleSinds 2012 heb ik een e-reader. Met de Sony die ik had was constant iets aan de hand en toen mijn lieve man hem vorig jaar een uurtje in de zon liet liggen deed hij definitief niets meer.

Wel flauw, want zo warm en fel was die zon niet; misschien was het toeval dat ie buiten zijn garantie voor de vierde keer de geest gaf, nu definitief.

Ik kocht een kindle en ah en oh, wat is het een fijn ding. Ik kan er alles op lezen en bestel graag boeken op amazon. Nu is amazon amazon; een groot bedrijf dat werknemers uitbuit en kleine boekwinkeltjes opeet. Maar hier zijn geen kleine boekwinkeltjes, alleen een paar grote met boeken die ik niet wil lezen. Dus.

Gratis boeken en goedkope e-books

Op amazon zijn enorm veel gratis en goedkope boeken te downloaden. De werken van reeds lang geleden overleden filosofen die heden ten dage nog altijd actueel zijn voor 99 cent. Gratis of bijna gratis boeken over de meest uiteenlopende onderwerpen.

Geen e-reader nodig voor het lezen van e-books

Je kan overigens ook de boeken downloaden en lezen met de gratis kindle-app: gewoon in je browser op je computer of laptop of op een tablet ofzo. Je hebt alleen een account nodig bij amazon en een hieraan gekoppelde creditcard.

Hier kan je e-books downloaden. Rechts kan je sorteren op prijs laag – hoog.

Het is ideaal met lezen in bed: geen dikke pillen vasthouden en met een boek op je hoofd in slaap vallen of wakker worden. En *jeej* het scheelt planken vol boeken en een huis vol boekenkasten. Minder dode bomen.

Boeken bewaren. Hamsteren. Hoarden. Zonder Billy’s!

Het komt toch zelden voor dat ik een boek voor de tweede of derde keer wil lezen. Dat is tot heden alleen het geval met Im Stahlgewittern van Ernst Jünger en Im Westen nichts Neues van E.M. Remarque. De Boekendief. En Buddhism for Mothers en Simplicity Parenting.

Daar heb ik geen vier boekenkasten voor nodig. Maar op een kindle of andere e-reader kan je meer boeken kwijt dan je in tien jaar zal lezen (iedereen behalve Tineke!), dus dat is ideaal voor de bewaarderige boekenworm.

Soms koop ik een boek bij de kringloop. Als ik het uit heb, breng ik het terug of geef het door aan een kennis. Soms is het vasthouden van een Echt Boek ook heel fijn. Maar over het algemeen geef ik toch de voorkeur aan mijn ‘computerboekje’, zoals de kinderen het noemen.

Ik ga lees weer verder. Doei.

Alles minimalistisch: een in, een uit

nutteloos plaatje ter illustratie

Zo raken kasten en huizen propvol: we kopen iets nieuws en doen het oude niet weg maar bewaren het voor ‘ooit’. En dat is een beetje dubbel: als je het oude bewaart omdat het nog goed is, was er ook niet echt een goede reden om iets nieuws te kopen.

Er is altijd wel iets beters te vinden dan hetgeen je hebt, dus constant iets beters zoeken is een gebed zonder einde.

Als ik iets vervang, doe ik het vervangene weg, behalve als ik twee exemplaren nodig heb. Hetgeen zelden voorkomt. Doorgaans vind ik 1 een prachtig aantal. Voor handtassen, haarspelden, bedtextiel, jassen, pennen, scharen en tal van andere dingen.

Een tijdje geleden kreeg ik een nieuwe (tweedehands) broek van de man. Mijn andere broek was me te groot geworden. Ik hing hem aan een haakje langs de weg, gratis mee te nemen. Mijn buurvrouw vroeg zich af waarom ik dat deed, en ik legde het uit. ‘Oh ja, dat is wel heel handig! Dan krijg je niet zo’n enorme kledingkast als ik!’. Precies ;)

Weten dat het ‘oude’ weg moet maakt dat ik ook beter nadenk voordat ik iets anders koop. Als ik wat ik heb weg ‘moet’ doen en het is nog goed, vind ik dat zonde.
Maar dat is net zo zonde als het achterin je kast leggen voor ooit, omdat je een nieuw exemplaar hebt gekocht, vind ik.

Het is voor mij een manier om kasten planken heerlijk leeg te houden. En me te realiseren dat ik niets nieuws nodig heb.

Alles minimalistisch: haarspeld.

il_570xN.477705307_jkx8Uit elkaar vallende haarspelden of spelden waar je haar in blijft hangen: het zijn dingen die je leven niet aangenamer maken.

Het is lastig om een haarspeld te vinden die en heel blijft en je hoofd niet haar voor haar probeert te epileren.

Franse haarclips

De oplossing was een French Barrette. Een die daadwerkelijk in Frankrijk gemaakt is en niet een die je met 500 tegelijk voor een tientje koopt op aliblabla.

Met persoonlijkheid

Op etsy vond ik een aanbieder van kitscherige spelden: Pins with Personality. Gelukkig zitten er mooie exemplaren tussen, vind ik. Niet alles hoeft saai, recht en wit te zijn ;)

Er zijn meer mensen die spelden met een ‘French Barrette’ verkopen maar vergewis je ervan dat het daadwerkelijk Franse clips zijn om teleurstelling te voorkomen.

Made in France… å la la!

Op deze spelden staat aan de onderkant ‘Made in France’ en zulke teksten op spullen maken me altijd blij: het is vaak -niet altijd- een teken van kwaliteit en duurzaamheid. Ze voelen heel stevig maar niet zwaar. Het ‘boogje’ zit ook vast, in plaats van er tussen geklemd zoals bij goedkope spelden.

Anderhalf jaar geleden kocht ik twee haarspelden bij bovengenoemde winkel (een zilveren met een veer en deze ‘victoriaanse‘) en ik ben er nog steeds erg blij mee.

Als je minder dik haar hebt, is een clip van 70 mm genoeg, voor het dikke haar van de oudste dochter is die van 80 millimeter goed. Ze zakken niet uit je haar en roesten evenmin, en ik gebruik hem vaak in de douche om mijn haar niet nat te laten worden.

Ik gebruik hem bijna dagelijks en heb voor mezelf geen elastiekjes meer gekocht of gebruikt sinds ik deze heb. Zo fijn als spullen gewoon doen wat ze moeten doen en ook nog eens mooi zijn! ♥

Alles minimalistisch: verlichting

‘Goede verlichting is heel belangrijk’. Zegt wie? Lampenverkopers, vooral.

Ik denk dat het wel meevalt met hoe belangrijk dat is. Het is niet echt natuurlijk om elke dag, het hele jaar door van 7 tot 23 uur in een fel verlichte ruimte te zitten of naar schermen te staren met licht dat je hersenen interpreteren als daglicht.

In de zomer is het hier lang licht. We hebben geen middernachtzon maar meer dan flink schemerig wordt het niet in juni, juli. Ter compensatie is het ’s winters wat donkerder. En dat is prima.

DSC09746

Het is donker in deze tijd. Daar verander ik niets aan en ik zie het nut niet van een zee van licht ter compensatie. Die felle led- en halogeenlampen verstoren je natuurlijke ritme.

We weten allemaal wat te weinig slaap met ons doet maar toch maken we dankbaar gebruik van allerlei technologie die ons daar zeer effectief van afhoudt en melatonine-aanmaak onderdrukt. Hierdoor wordt inslapen nog lastiger en op langere termijn zijn de effecten helemaal vervelend, lees bijvoorbeeld hier.

Voor op de laptop heb ik f.lux, een programmaatje dat het blauwe licht van het scherm dimt als de zon onder is gegaan omdat juist dat blauwe licht zo slecht is voor je ’s avonds.

En daarom hebben we ook weinig verlichting ’s avonds. Om te lezen zet ik een extra lampje aan, maar doorgaans hebben we alleen de kerstster en een enkel lichtje in het andere raamkozijn aan.

Het is gezelliger, goedkoper en beter voor je. Het scheelt aanschaf en onderhoud van allerlei lichtpunten en lelijke snoeren door de kamer.

Het mooiste: het wordt vanzelf weer licht. Daar hoeven we he-le-maal niets voor te doen :)