Alles minimalistisch: schoenen

94776_VIVOBAREFOOT_JING_JING_Ladies_Wild_Hide_Blac_3Al een tijd wilde ik barefoot schoenen maar oei, wat vind ik die dingen lelijk!

Ik ben niet echt ijdel, zo lang ik kleren aan heb die ik leuk vind, wat eyeliner en wenkbrauwen heb opgetekend en mijn haar als twee gordijntjes langs mijn hoofd hangt, vind ik het best maar ik ga niet op van die degelijke schoenen lopen, zeker niet die bekende met die vijf (duh) tenen.

Maar gelukkig zijn er Vivo Barefoot Jing Jing. Die vallen behoorlijk mee, hoewel de man me een maand heeft lopen uitlachen om m’n ‘fletjes’.

Mijn laarzen met hakken draag zelden meer; het is gewoon heel erg niet handig in een land waar alleen winkelcentra platte vloeren hebben en de rest van het terrein op- of afloopt. Het is vooral mijn fantasie-zelf die op hakken loopt. Het staat vooral onbeholpen, op je hakken van een heuvel af stuntelen.

Waarom barefoot schoenen?

Wegens een heel diep orthopedische schoenen-trauma, deze zijn alles wat die schoenen niet zijn. Behalve lelijk ;)

Het is beter voor de spieren in je voeten en je benen. Die worden meer gebruikt, dus sterker. Je voet voelt het terrein waar je op loopt, de zenuwen in je voet geven meer informatie door aan je hersenen dan wanneer je ze in grote kisten stopt met een zool van een centimeter dik en hierdoor beweegt je hele lichaam natuurlijker. Je voelt je meer verbonden met de ondergrond waarop je loopt en dat is met name op een natuurlijke ondergrond erg aangenaam.

94776_VIVOBAREFOOT_JING_JING_Ladies_Wild_Hide_Blac_1

Hoe lopen barefoot schoenen?

Ik heb alleen deze, maar ik vind ze heerlijk lopen. Je voelt veel door de dunne zool, maar dat is het hele idee :)

Ik loop het liefst in de berm, dat loopt lekkerder dan op asfalt. Maar ook op de weg vind ik ze aangenaam, ik draag ze bijna altijd, behalve als het echt hard regent of in de winter met sneeuw.

Rennen op barefoot schoenen?

Daarvoor moet je niet bij mij zijn, ik ren hoogstens een keer achter een kind aan dat te hard met een fietsje de berg af dreigt te gaan. Het lijkt me op gewoon asfalt niet lekker voor je voeten maar er is veel over te lezen van enthousiastelingen.

Hoe vallen Vivo Barefoot Jing Jing?

Klein. Ik kijk vaak op amazon voor recensies, en daar was men bijna unaniem in het advies een maat groter te nemen. Ik heb altijd 39, bestelde 40 en dat past perfect.

Ze zijn ook nog eens opvouwbaar, dus ook ideaal voor in je tas als je wel op hakken loopt maar dat niet denkt de hele tijd vol te kunnen houden.

Gaan ze lang mee?

Ik kocht ze in februari en droeg ze toen binnen. Sinds begin april draag ik ze ook buiten. Ik loop heel veel. Er is nog geen slijtage te zien.

Hoe duur zijn ze?

900 NOK, normaal gesproken. Ik heb gewacht tot ze in de aanbieding waren en met 10% korting van de webshop wegens inschrijven (en direct afmelden) voor de nieuwsbrief, waren ze 65 euro inclusief verzenden. Wachten loont dus.

Dus?

Het zijn fijne schoenen :)

Advertenties

Alles minimalistisch: baby-uitzet.

baby-821625_1280Nee, ik ben niet zwanger en ik ben het ook absoluut niet meer van plan. Ik kijk met ‘oh’ en ‘ah’ naar schattige pasgeborenen bij anderen en ben heel blij dat m’n kinderen zelf lopen en eten.

Baby’s en hun behoeften: het is een heikel punt. Als je niet het ‘beste van het beste’ koopt ben je volgens sommigen al snel een ontaarde ouder. Onzin natuurlijk.

Voor onze eerste had ik veel te veel spullen. Ik kende niemand met kinderen en ging ervan uit dat de informatie die ik kreeg, klopte. Maar he, dat is bijna 11 jaar geleden. Gelukkig zijn we wijzer geworden.

Dat een baby vooral armen om hem heen en een tiet in zijn mond nodig heeft, lijkt me nogal wiedes. Maar verder…. hm….

Voeding.

Borstvoeding is natuurlijk het allerbeste maar soms gaat het niet. Onze eerste wilde echt niet aan de (mijn) borst. Wat is handig?

  • Een kolf. Sowieso handig om stuwing weg te kolven en een voorraadje melk in de vriezer te hebben, mocht je onverhoopt een tijdje niet zelf kunnen voeden. Melk kan je gewoon invriezen in glazen potten: tot driekwart vol doen, het deksel er los op, invriezen, deksel vastdraaien.
  • Een lactatiekundige. Opstartproblemen? Pijn? Weigeringen? Te langzaam drinken? Een verloskundige, verpleegkundige of kraamverzorgende heeft niet de kennis van een lactatiekundige. De eerste dagen zijn zo belangrijk, roep direct om hulp als het niet lekker gaat. Een consult kan je ook als kraamcadeau vragen.
  • Glazen flessen. BPA-vrije plastic flessen bevatten een andere ‘BP’ die zo mogelijk slechter is dan BPA: laat je niet luren. Glas en RVS zijn veilig. Een is voldoende, twee is praktisch, meer is niet nodig.

Bewegen.

Baby’s hebben hun voorkeuren, de mijne is absoluut een ergonomische drager. Deze zijn vaak vanaf dag een te gebruiken, tot een jaar of langer. Ze hebben geen modderbanden, ze worden niet gejat, je hebt er geen praktische gezinsauto voor nodig, ze nemen geen ruimte in, het kind zit veilig bij je en krijgt minder prikkels, je rijdt er geen mensen mee voor de enkels en een goede drager kost een tiende van een uitgebreide kinderwagen. (Een babybjørn aka babybungel is geen goeie!)

Toch wilde onze oudste echt niet gedragen worden en ik was destijds heel blij met onze fijne kinderwagen. Ook met de laatste heb ik flink wat kilometers afgelegd haar in de kinderwagen.
Ik zou zeggen: laat je niet opjutten door verhalen over baby’s die in een kinderwagen precies op de hoogte liggen van de hoogste concentratie uitlaatgassen’ enzo. Laat je sowieso niet opjutten. Niet door de Kekmamamama’s en ook niet door de Kombuchabrouwende-draagdoekmama’s.

Slapen.

Wat consultatiebureaus ook zeggen, ik vind dat de meest veilige plek voor een baby naast de moeder of vader is. Hetzij in een cosleeper of los ledikantje, hetzij erbij in bed. De voordelen:

  • Iedereen krijgt genoeg slaap
  • De baby hoeft niet te krijsen om gehoord te worden bij honger, maar alleen aan te koppelen
  • Je merkt het direct als je baby zich niet lekker voelt
  • Er is geen ouder die (mits gezond en niet onder invloed) op zijn eigen kind gaat liggen, de dekens eroverheen trekt of per ongeluk uit bed trapt. Echt niet.
  • Het is heel veilig voor de baby en goed voor de band tussen ouder en kind

Hier een paar (logische) voordelen en voorzorgsmaatregelen. Ik legde ze pas pasgeborenen altijd in het midden, uit de buurt van kussens met een deken tot aan hun middel, niet hoger.

De laatste twee sliepen met negen maanden op een lage matras op de vloer. In hun kamer stond alleen een (babyproof) kast met hun kleding en de deur open maken konden ze nog niet.

Er kwam bij allemaal een moment dat ze probeerden uit hun ledikant te klimmen. Dat heb ik maar niet afgewacht.

Schapenvacht.

Bij schapenvel.nl kocht ik een biologische schapenvacht. Ik vind ze zo ideaal!

De overgang van warme mama of papa naar een koud bedje is groot en maakt het slapende engeltje makkelijk weer wakker. Neej! Een schapenvachtje in het bedje maakt de overgang veel minder groot. Ook ideaal als ze op de grond liggen, in de auto over de maxicosi, in de kinderstoel als een zitverkleiner, in de kinderwagen als het koud is buiten of gewoon, bijna altijd.

Stoeltje.

De allerlelijkste kinderstoel is de meest praktische (antilop van ikea). Elke kringloop heeft er een stapel van staan. Als je interieur je lief is koop je dat natuurlijk niet maar ik vind ‘m ideaal, zeker als ze met vast voedsel aan de slag gaan.

Doekjes.

Hydrofieldoeken en spuugdoekjes. Als handdoek, als onderlegger bij het verschonen (wat je echt niet op een commode hoeft te doen), als spuugdoekje, als dweil bij een lekkende tiet en later om je ramen streeploos mee schoon te poetsen.

Wolletjes.

Een zomerbaby houdt misschien meer van hennep, of katoen maar wol is zo ideaal. Het wordt veel minder snel vies dan katoen. Het neemt meer vocht op, zonder nat te voelen. Het neutraliseert geuren. Het is snel droog. Het reguleert lichaamswarmte.

De kleinste had twee rompers en twee maillots die ze 90% van tijd droeg. Mocht je in Noorwegen komen; het merk Janus is fantastisch en betaalbaar en bij Sparkjøp hebben ze een Ecolabel-lijn voor fijne prijzen. Lillelam is prijziger maar prachtig, zacht, vormvast en nagenoeg onverslijtbaar.

Voor over de wolletjes had ze een jasje van wolfleece.

In Nederland zijn er ook genoeg fijne winkels, maar let erop dat de (merino)wol is gemaakt van wol zonder mulesing.

Verschonen.

Het lijkt wel raketwetenschap. De commode moet minstens 60 cm diep zijn, 105 cm hoog, in de lades bovenaan moeten de luiers, er moet een kussen op met een wasbare hoes…
Zo lang je de baby vasthoudt (soms draaien ze uit reflex) en een doekje onder ze legt kan je ze overal verschonen. Daar komen pasgeboren moeders snel genoeg achter want een baby wacht niet tot ie in de buurt van een commode is.

Ik beweer niet dat het onpraktisch is, maar een ikea ‘hemnes’ ladenkast van marktplaats doet het net goed als een ‘echte’ commode van de babywinkel.

Badderen.

Onze kinderen vonden het allemaal heerlijk om mee te gaan in bad of douche. Voor snelle wasbeurten gebruikten we een emmer en later de gootsteen.

Het is zo totaal nutteloos om een plastic badje en badstandaard te kopen, het vol te moeten maken met emmers water, je een hernia te tillen om het te legen en het unieke en heerlijke moment te missen van een baby die zich weer even in de baarmoeder waant tegen je aan.

En nee, ook dat is niet gevaarlijk zo lang je het hoofdje boven water houdt!

Autostoeltje.

Oh, de hysterie om die dingen. Het mag niet tweedehands, stel dat het in een ongeluk is geweest! Serieus?

Wat denk je, dat mensen denken: ‘weet je wat, mijn kind is weliswaar invalide geraakt door een auto-ongeluk in dit stoeltje maar dat wil niet zeggen dat ik er niet nog twee tientjes aan kan verdienen op marktplaats!’

Ten eerste kan je het gewoon checken: je voelt of ziet het als het schuim kapot is. Ten tweede: zie boven. Ten derde: zo lang het stoeltje van recente datum is, is er geen reden waarom je het niet tweedehands zou kopen.

Al heb je geen auto dan nog kan het handig zijn om een maxicosi te hebben voor onverwachte ritten.

Olietjes en wassen.

Een beetje kokosolie en zeezout in bad is fijn voor het velletje van de baby. Een babyhuid is zo dun en behalve dat ze zich tot aan hun nek onderschijten worden ze niet vies dus waarom zou je ze wassen? Eens in de week vond ik meer dan genoeg. Meer is niet goed voor de huid. Lavera heeft een fijne, heel neutrale babylijn.

Zwitsal kan lekker ruiken, maar google de ingredienten en vraag ze wat ‘parfum’ precies inhoudt. Baby’s ruiken van zichzelf al lekker.

Sudocreme is ook echt… troep. Wederom, google. Een babybip is blij met kokosolie en frisse lucht en wat aardappelzetmeel bij ernstige uitslag. Dat laatste wordt ontraden door de luierfabriek: je moet het uiteraard niet laten aangroeien maar het werkt prima bij uitslag.

Dekbed.

Hier liggen baby’s gewoon onder een dekbedje, met kussens langs de spijlen (en slapen ze in de kinderwagen buiten bij -10).
Naar mijn idee is een dekbed prima als je goed ventileert en de baby niet warm kleedt. Van kou worden ze wakker en gaan ze huilen, van warmte worden ze suf.

Tas

Nee, niet alle babydingen passen in een Chanel clutch, maar dat gezeul met een hutkoffer vol babygerelateerde parafernalia is ook niet nodig. Als we langer op pad gingen nam ik een reserve-outfit, wat luiers en doekjes mee. Meer niet! Want niet nodig.

Nabijheid.

Een baby in een kamer een verdieping hoger, ik vond het geen fijn idee. Het kind van de buren op onze babyfoon evenmin. We legden ze in de kinderwagenbak die eerste maanden en namen ze pas mee naar boven als wij naar bed gingen. Dan heb je ook geen wiegedoodmatjes nodig. Of babyfoons. Of camera’s. Of wat voor BS dan ook.

En ehm….

Voedingskussens, navelbandjes, luiertassen, babyspeentjes, magnetronsterilisators, babyluieremmers, babyspeelgoedjes, babyspeelkleden, babygyms, babyschoenen, babysmokings, babyjurkjes, babyfoons, babycamera’s, babyspeelgoed, babygeluidactiviteitscentra, babygarderobes, commodes, ledikantjes, babykamers, boxen, boxkleden, boxmobiels, activitycenters, babykamerinrichting, babykasten en babyverschoonmatjes heb je echt niet nodig.

Waarmee ik niet zeg dat een speentje, box of voedingskussen niet eens handig kan zijn, maar nodig is het niet.

Wijze raad….

Is goedkoop.

Wacht met kopen tot je het nodig hebt, als je alle was hebt gedaan. Tegenwoordig kan je dingen binnen een dag in huis hebben via internet. Een winkel is zelden ver weg. Schroom niet om op een lokale verkooppagina te vragen om iets dat je nodig hebt, veel mensen kopen alles nieuw en zijn daarna blij om iets weg te kunnen geven of voor weinig te verkopen.

Bedenk zelf wat je denkt nodig te hebben. Ga ervan uit dat je het niet nodig hebt.
Als je een romper kan wassen en drogen terwijl ze andere gedragen wordt, heb je er maar twee nodig.

Vertrouw op je gevoel. Als je je beter voelt met je baby in je armen in je bed dan in een iso kiva komo gecertificeerd wiegje: doen! (en andersom net zo goed!) Als je flesvoeding geeft, kijk dan of de baby honger heeft en niet naar de klok of een door je strot geduwd schema.

 

Alles minimalistisch: digitaal opruimen.

Toen we ons huis in Nederland verkochten, hadden we uiteraard ook geen internet meer. We hebben eerst nog vijf weken op campings verbleven, sommige hadden wifi maar de meeste niet. Daarna verbleven we drie weken in een huisje nabij de Zweedse grens. De dichtstbijzijnde internetverbinding was 40 minuten rijden, bij de toeristinformatie van Trysil.

We gebruikten zeer spaarzaam ’s mans mobiele telefoon als hotspot en daarmee hadden we heel langzaam internet dat we gebruikten om een baan en een huis te zoeken.

Heb ik internet toen gemist? Nah. Niet echt. We keken films en oude afleveringen van Top Gear op de laptop en Vikings op tv en verder niets. We lazen boeken op de e-reader, gingen wandelen, zwemmen en zaten buiten in de zon.

Toen we daarna ergens verbleven waar gewoon wifi was, was dat fijn maar uiteindelijk voegde het niet veel toe. Eigenlijk.

De laatste tijd heb ik veel online activiteiten beëindigd. Ik deed er al niet veel mee, maar het Big Brother van google, facebook en instagram stond me tegen, net als het feitelijk zo nutteloze ervan. Ik las dat facebook software gebruikt die de stofjes op de lens van een camera kan analyseren en op basis daarvan mensen kan ‘verbinden’. Dat is toch rare shit!

Een paar maanden geleden verwijderde ik mijn facebook account en onlangs deed ik hetzelfde met mijn instagram account.
Ik verwijderde pinterest van mijn telefoon. Delete mijn google account. Nu kan ik snik-boeh geen apps meer downloaden in de google play-winkel maar aangezien ik mijn smartphone toch alleen gebruik voor whatapp en een incidentele foto is dat ‘good riddance‘.
Een tijdje gebruikte ik bloglovin maar merkte dat ik 90% van de blogs die me leuk leken om te volgen, toch niet las. Chrome gebruik ik niet meer wegens google en alleen als ik elders niet kan vinden wat ik zoek gebruik ik deze al te bekende zoekmachine.

Ik deed er al niet veel mee maar het niet meer gebruiken voelt nog beter.

Mis ik iets? Nee. Ik lees heel veel, wandel veel, maak lekker eten, schep sneeuw (tot vervelens toe ;) ) , voer houtblokken aan de kachel en doe dingen op de langzame maar gratis manier.

Als je eerlijk bent, hoe vaak heb je dan echt plezier of nut van de dingen die je leest en hoe vaak is het nutteloos browsen,retweeten, liken, scrollen en swipen of gewoon digitaal hoarden van pins, tweets, links en likes? Hoe vaak vind je de ‘inspiratie’ die je denkt te zoeken?

Alles minimalistisch: kookgerei

Om lekker eten te maken heb je niet veel nodig. Goede ingrediënten, vooral. Een paar fijne messen. Een houten snijplank. Spatel.

Ik realiseerde me dit voor het eerst toen ik de Hindoestaanse moeder van een vriendin zag koken. In een piepklein keukentje in een zeer bescheiden bemeten huisje toverde ze de allerlekkerste gerechten tevoorschijn.

Gewoon, op een klein vierpits gasstelletje naast een nog kleiner aanrechtje. Niets geen Boretti of Aga, keukenmachines of ander chique spul.

‘Even een beetje smaak zetten’. We zeggen het nu nog geregeld.

Koken voor 25 man op een verjaardag? Een verjaardag in dat piepkleine huisje? Geen probleem. Het niet hebben van een luxe keuken kan dus geen probleem zijn om niet fantastisch te kunnen koken.

In de loop der jaren is het aantal dingen in mijn keuken geleidelijk afgenomen maar ik ben wel veel lekkerder gaan koken.

Ik maak graag pizza, belachelijk lekkere Koreaanse kipnuggets, kimchi, brood, lasagne, bouillon, pindakaas, boterkoek, taart en oosterse gerechten die het predicaat ‘lekkerder dan bij de Chinees’ krijgen, hetgeen ik maar als een compliment opvat ondanks dat ik een broccolistronk nog lekkerder vind dan het eten bij de gemiddelde Chinees.

(broccolistronk is ook wel ondergewaardeerd vind ik, het is zonder schil het lekkerste stuk van de broccoli.)

Om te koken gebruik ik de volgende dingen:

  • Cuisipro tang. Voor bij de bbq en om grote stukken eten om te keren of op te pakken
  • Cuisipro garde.
  • Zeef
  • Knoflookpers. Omdat geperste knoflook veel lekkerder is dan gesneden.
  • Bamix staafmixer. Niet echt nodig, maar soms handig voor het maken snelle slagroom, pindakaas of een glad soepje
  • Bamboe snijplank
  • Herdersmes groot
  • Molenmesje klein
  • RVS spatels. Gevonden bij de kringloop, ideaal. Niet te gebruiken in pannen met laagjes maar perfect in goede ouderwetse (giet)ijzeren exemplaren. Maakt het omkeren van een omelet een blije belevenis
  • Een grammenweegschaal. Komt zo nu en dan van pas, bijvoorbeeld bij brood en cakes.
  • Cup- en teaspoonmaten: handig bij Amerikaanse recepten.
  • Flessenlikker. Vies woord voor een fijn ding.
  • Rasp. Voor onder andere kaas, gember, wortel-met-appel-salade, chocolade
  • Pannen: twee ijzeren koekepannen, een wok, drie middelgrote pannen en twee kleintjes. En een snelkookpan.
  • Twee grote glazen schalen
  • Wat glazen bewaarbakjes annex serveerbakjes annex diepvriesbakjes annex ovenschalen

Onze keukenspullen passen in een paar keukenkastjes. Daarom haalden we een paar maanden geleden aan een kant de bovenkastjes van de muur. Dat maakte de keuken zo veel ruimtelijker.

Met het verminderen van het aantal spullen in de keuken is mijn plezier in koken en zelf maken gegroeid. Ik hoef niet alles te kunnen maken in mijn keuken maar de meeste dingen kan ik probleemloos maken met hetgeen ik heb.

Alles minimalistisch: glazen

6195pBKudiL._SX355_OCD-light, maar ik kan er niet goed tegen als keukenkastjes vol staan met een verzameling glaasjes in alle maten en kleuren.

Champagneglazen cocktailglazen wijnglazen wittewijnglazen roseglazen rodewijnglazen longdrinkglazen theeglazen waterglazen whiskyglazen shotglazen sherryglazen portglazen theeglazen martiniglazen irishcoffeeglazen limonadeglazen: wat een gedoe!

Nu snap ik best dat een goede rode wijn beter tot zijn recht komt in een mooi glas. Dat er persoonlijke voorkeuren zijn voor thee uit een grote beker en koffie uit het kopje waar je oma uit dronk. Maar niet voor mij.

Ik heb twee typen glazen: grote glazen voor water en een incidenteel glas bier en kleinere picardieglaasjes die als voordeel hebben dat ze heel stevig zijn, stapelbaar zijn en zowel warme als koude dranken kunnen hebben. Bovendien vind ik ze leuk. Eenvoudig.

Bovendien vallen ze niet makkelijk om, dus kan ik mijn glas met koffie of wijn (zelfgebrouwen zeer licht alcoholische stikdroge vruchtenthee) rustig naast me op de bank zetten.

En ze kosten ‘niks’: 3 euro voor zes stuks bij ikea. Het gebeurt zelden dat er een sneuvelt.

Koffie, thee, wijn, limonade en chocomel met slagroom drinken we allemaal uit dezelfde glazen. Zo makkelijk! Ik hoef nooit af te wassen omdat er een bepaald soort glas op is. Al het glaswerk neemt een klein plankje in beslag.

Ik heb er genoeg om met zes personen de dag te komen of voor een  kinderfeestje + mijn eigen kinderen, dus ik hoef geen wegwerpbekertjes te kopen.

Zo makkelijk!

Alles minimalistisch: e-reader

kindleSinds 2012 heb ik een e-reader. Met de Sony die ik had was constant iets aan de hand en toen mijn lieve man hem vorig jaar een uurtje in de zon liet liggen deed hij definitief niets meer.

Wel flauw, want zo warm en fel was die zon niet; misschien was het toeval dat ie buiten zijn garantie voor de vierde keer de geest gaf, nu definitief.

Ik kocht een kindle en ah en oh, wat is het een fijn ding. Ik kan er alles op lezen en bestel graag boeken op amazon. Nu is amazon amazon; een groot bedrijf dat werknemers uitbuit en kleine boekwinkeltjes opeet. Maar hier zijn geen kleine boekwinkeltjes, alleen een paar grote met boeken die ik niet wil lezen. Dus.

Gratis boeken en goedkope e-books

Op amazon zijn enorm veel gratis en goedkope boeken te downloaden. De werken van reeds lang geleden overleden filosofen die heden ten dage nog altijd actueel zijn voor 99 cent. Gratis of bijna gratis boeken over de meest uiteenlopende onderwerpen.

Geen e-reader nodig voor het lezen van e-books

Je kan overigens ook de boeken downloaden en lezen met de gratis kindle-app: gewoon in je browser op je computer of laptop of op een tablet ofzo. Je hebt alleen een account nodig bij amazon en een hieraan gekoppelde creditcard.

Hier kan je e-books downloaden. Rechts kan je sorteren op prijs laag – hoog.

Het is ideaal met lezen in bed: geen dikke pillen vasthouden en met een boek op je hoofd in slaap vallen of wakker worden. En *jeej* het scheelt planken vol boeken en een huis vol boekenkasten. Minder dode bomen.

Boeken bewaren. Hamsteren. Hoarden. Zonder Billy’s!

Het komt toch zelden voor dat ik een boek voor de tweede of derde keer wil lezen. Dat is tot heden alleen het geval met Im Stahlgewittern van Ernst Jünger en Im Westen nichts Neues van E.M. Remarque. De Boekendief. En Buddhism for Mothers en Simplicity Parenting.

Daar heb ik geen vier boekenkasten voor nodig. Maar op een kindle of andere e-reader kan je meer boeken kwijt dan je in tien jaar zal lezen (iedereen behalve Tineke!), dus dat is ideaal voor de bewaarderige boekenworm.

Soms koop ik een boek bij de kringloop. Als ik het uit heb, breng ik het terug of geef het door aan een kennis. Soms is het vasthouden van een Echt Boek ook heel fijn. Maar over het algemeen geef ik toch de voorkeur aan mijn ‘computerboekje’, zoals de kinderen het noemen.

Ik ga lees weer verder. Doei.

Alles minimalistisch: een in, een uit

nutteloos plaatje ter illustratie

Zo raken kasten en huizen propvol: we kopen iets nieuws en doen het oude niet weg maar bewaren het voor ‘ooit’. En dat is een beetje dubbel: als je het oude bewaart omdat het nog goed is, was er ook niet echt een goede reden om iets nieuws te kopen.

Er is altijd wel iets beters te vinden dan hetgeen je hebt, dus constant iets beters zoeken is een gebed zonder einde.

Als ik iets vervang, doe ik het vervangene weg, behalve als ik twee exemplaren nodig heb. Hetgeen zelden voorkomt. Doorgaans vind ik 1 een prachtig aantal. Voor handtassen, haarspelden, bedtextiel, jassen, pennen, scharen en tal van andere dingen.

Een tijdje geleden kreeg ik een nieuwe (tweedehands) broek van de man. Mijn andere broek was me te groot geworden. Ik hing hem aan een haakje langs de weg, gratis mee te nemen. Mijn buurvrouw vroeg zich af waarom ik dat deed, en ik legde het uit. ‘Oh ja, dat is wel heel handig! Dan krijg je niet zo’n enorme kledingkast als ik!’. Precies ;)

Weten dat het ‘oude’ weg moet maakt dat ik ook beter nadenk voordat ik iets anders koop. Als ik wat ik heb weg ‘moet’ doen en het is nog goed, vind ik dat zonde.
Maar dat is net zo zonde als het achterin je kast leggen voor ooit, omdat je een nieuw exemplaar hebt gekocht, vind ik.

Het is voor mij een manier om kasten planken heerlijk leeg te houden. En me te realiseren dat ik niets nieuws nodig heb.