Leuk of niet?

Wat het leven mooier maakt:

Wandelen. Een huis huren. Losse thee. Een wasrekje. Geen krant. Geen facebook. Geen instagram. De bibliotheek. Twintig kledingstukken. Leren schoenen. Brieven schrijven. Een hangmat. Bezem en veger & blik. Groenten en fruit. Ad-blockers. Nee-nee stickers. Zonsondergang. Zonsopgang. Stilte. Vogels. Havermout als ontbijt. Een lege brievenbus. Een lege inbox. Een uit staande mobiele telefoon. Genoeg geld op je rekening. Zwerfafval opruimen. Mensen die stoppen met zwerfafval creëren. Net geklede mensen. Stille buren. Goede buren. Iets goedgelukts uit de oven halen. Geen televisie. Geen nieuws. Mensen met een zelfde geestelijke afwijking om mee te praten. Anarchie. Kaarslicht. Warm water uit de kraan. Planten in een potje. Overvliegende zwanen. Sterren kijken. Geen reclame. Wollen dekens. Eenvoudig eten. Contant geld. Bel-me-niet register. Niets doen. Bier drinken bij de lunch op zondag. Kinderen die eindelijk slapen en hun mond houden. Naar buiten als het regent. Naar buiten als de zon schijnt. Zon. In zee springen. Tijd voor een flauw spelletje met een klein kind. Fietsen. Natuurlijke stoffen. Rugzakken. RVS waterflessen. Sneeuwklokjes en andere voorjaarsbloemen. Corvus Corax. Herfstkleuren. Paddestoelen. Niet winkelen. Grootverpakkingen. Vulpennen met losse inkt. Kinderen leren hun eigen brood te snijden en hun eigen eieren te bakken. Zelfgemaakte wijn. Slapen met het raam open. Water. Etsy. Ouderwetse gebruiksvoorwerpen. Dingen zonder plastic. Katoenen boodschappenzakjes. Zo min mogelijk verzekeringen. Geen hypotheek. Geen beleggingen. Filterkoffie. Brieven van leuke mensen in de brievenbus. Boeken van papier. Boeken. Boerenkaas. Zelfgemaakte calendulazalf. Niets nodig hebben. Niet naar de winkel hoeven. Kringloopwinkels. Niet naar kantoor hoeven. Je eigen tijd indelen. Een mooie film. Biologische winkels. Boerderijwinkels. Zelfstandige winkeliers. Ouderwetse binnensteden. Een boek lezen dat je leven verandert. Middeleeuwse gebouwen. Festivals. System of a Down.

bloemen aan stille meertjes

 

kleine landschapjes
rode houten huisjes aan stille meertjes

kinderen die zelf wafels bakken

Wat weg mag:

Theezakjes. Nespressocupjes. Verplichtingen waar je geen zin in hebt. Grote huizen. Vette hypotheken. Hoge verzekeringspremies. Plastic flesjes. Plastic. Overlijdensrisicoverzekeringen. Je schoonmoeder. Verkeer. Files. Luchtvervuiling. Afval. Zwerfafval. Vervelende bazen. Bazende managers. Handtassen. Commentaar op hoe je je kinderen opvoedt. Gebeld worden.  Televisie. Ongeadresseerde reclame. Ketenwinkels. Winkelcentra. Geadresseerde reclame. Telemarketeers. Pinnen. Reclame op internet. Angst. Het acht-uur journaal. Een kast vol kleding. Vijf soorten wasmiddel. Drogers. Te weinig tijd voor de dingen die je echt wil doen. Buren met muziek. Buren die klussen. Belastingaangiftes. Uniforme pensioenoverzichten. Unilever. Verzekeringstussenpersonen. Herrie van een afwasmachine. Je zakelijke mail na een paar dagen vrij. Politici. Politiek verslaggevers. Ledlampen. Mensen die vinden dat je onder het mom van vrijheid van meningsuiting, alle fatsoen moet laten varen. Mensen met te weinig kleding aan. Vieze voeten in goedkope glitterslippertjes. Lege pakjes sigaretten in de berm. Mensen die een gesprek onderbreken om op hun telefoon te kijken. Mensen die in gezelschap met hun telefoon bezig zijn. Mobiele telefoons. Telefoons. Whatsapp. Whatsapp-groepjes. Diëten. Stomme gezondheidsclaims. Gezonde keuze-klavertjes. Mensen die beledigd zijn om wat er (niet) in hun eten zit terwijl het gewoon op de verpakking staat. Trilplaten. Fitnessapparatuur. Kettingzagen. Gelamineerde meubels. Spullen die kapot gaan. Griep. Spuug. Angst. Nieuws. Rood staan. Blauwe enveloppen. Leen van Frisia. Lenen. Het idee iets nodig te hebben. Te korte benen aan panty’s. Nestlé. Grote bedrijven met hun aandeelhouders. Muggen. Knutten.

Aanvullingen? (kan nog uren doorgaan, maar dat is ook zo zonde van de tijd)

Advertenties

Leesdingen.

Oh, we hadden een drukke week! Dinsdag brachten we mijn ouders naar het vliegveld en die dag werd het eerste kind ziek. Woensdag de rest en donderdag de man. Vandaag ging het weer redelijk. Ik geef te laat naar bed gaan, minder gezond eten en de spanning van het bezoek de schuld, hoewel dat niet verklaart waarom de man vrolijk mee deed.

Ik maakte kombucha (dat moet het worden) en kimchi. Ik deed heel veel was. Lekker spannend. Ik zag gisteren weer witte kwikstaartjes. De eerste. Zo leuk dat ze terug zijn! Vind het zulke aandoenlijke vogeltjes. Onze meeuw (die met een kapot zwemvlies) is ook weer terug.

Ik kocht een nieuw pyrografie-dinges. Een apparaat om mee op hout te branden. Nieuw, want mijn kinderen hadden 3 van 4 opzetstukken die ik gebruik om zeep geholpen en setjes met alleen opzetstukjes hebben ze hier niet. Was opeens zo creatief.

Smeet nog meer geld over de balk: biologische zaden voor sla, bonen, rucola en kruiden.

Ik maakte wel een lekkere salade met tomaat en ui en feta. Laat je niet afschrikken door de grote hoeveelheid paprikapoeder, het is echt heel lekker.

Ik vond een geweldig huis

Ik las dit boek (via b-ok.org)

Westerse democratie is een hoax

Tom Hodgkinson over de calvinisten en hun werk-ethiek

In medieval Catholic theology, overwork was discouraged as it showed a “lack of faith in providence”. To work hard was to display a sort of arrogance. There was an Oriental fatalism in medieval times: there was no point in struggling since nothing really mattered. The lounging medievals also pointed to the sermon on the mount, in which Jesus said: “Consider the lilies of the field, they toil not, neither do they spin.”

Then came the Lutherans, the Calvinists and the puritans, who changed everything. They argued that God wanted us to toil hard and uncomplainingly. It was a philosophy that suited the mercantile economy and, later, industrial economy. God now approved of punctuality and long hours, which happened to be precisely what the new “manufactories” required. And thanks to Thomas Edison, formerly proscribed nightwork became possible with the invention of the dastardly electric lightbulb.

Spaarzaamheid is niet alleen voor de rijken (of had ik die al gelinkt)

Een Noors modern tiny house

NAM betaalt wettelijk verplichte schadevergoedingen niet uit

(Maar we moeten ook niet al te lelijk doen tegen grote bedrijven hè. Ze hebben al die moeite gedaan om de winst voor aandeelhouders te maximaliseren, de lonen voor personeel zo laag mogelijk te houden, het straatbeeld zo lelijk mogelijk te maken en ze hebben al zo veel kosten moeten maken met al die advocaten om schadeclaims af te weren en rechtszaken te rekken. Al die burgers met eindeloos diepe zakken geld om hun recht te halen tegenover arme Shell en ExxonMobil…. Sjielug!)

Wordt 2018 het jaar van de neo-luddiet?

Oh heerlijk. Ik heb mezelf mobiele telefoon-bevrijd. Niet dat het veel verschil maakt, ik zou niet eens weten hoe de ringtone klinkt. Droger en afwasmachine zijn werkeloos. Ik brand kaarsen. Schrijf brieven. En blogs, vooruit ;)Heerlijk.

Iets over Irak.

Iets over bubbels.

Iets met een recessie?

Laat je kinderen met rust

Nog een van Tom Hodgkinson: stop the Mark Zuckerberg lovetrain

Uit 2010, dus een visionair is ie wel. Daarom kocht ik ook de cursus How to be Idle. 

Het is heerlijk om naar te luisteren. Want ja, ik woon liever in een stacaravan dan dat ik ga werken. Ik denk dat niets doen, wandelen of iets maken fijne manieren van zelfontplooiing zijn. Het gaat over vrijheid: vrijheid die niet het eens in de vier jaar inkleuren van een hokje is, of kiezen tussen Starbucks en Starbucks maar doen wat je zelf wil doen, ook al heeft de hele wereld een andere mening daarover. (en ze menen maar een eind weg)

Tijd om Alice Fowler weer eens te bekijken :)

 

 

‘Ik haat huishouden’

‘Ik haat het huishouden. Het is nooit klaar. Het gaat altijd door. Zucht.’

Wel nee. Je bedoelt:

‘Ik haat het dat mijn huis nooit zo schoon is als die huizen in de VT Wonen en de Glassex-reclame. Ik ben nooit klaar. Ik ga altijd maar door tot ik dat bereikt heb’.

“Few tasks are more like the torture of Sisyphus than housework, with its endless repetition: the clean becomes soiled, the soiled is made clean, over and over, day after day”-Simone de Beauvoir

Je kan ermee bezig blijven, als je wil. Zeker met zes mensen waarvan vier onder de tien jaar. Maar dat moet je gewoon helemaal niet doen.

Schoon-ig.

Ik houd van een schoon huis en ik kan niet goed tegen rommel, al was het maar omdat vuil vuil aantrekt, en aan zijn lot overgelaten rommel vrij snel ontaardt in chaos en dat betekent per saldo alleen maar meer werk. En dat wil ik niet.

Niet werken = altijd huishouden. Dus.

Er wordt soms aangenomen dat ik meer zal huishouden dan iemand met een betaalde baan. Dat klopt een beetje: ’s ochtends stofzuig ik en trek slaapkamers glad. Ik slinger een doekje door de wc’s en zorg dat de keuken weer fris is.

Dingen die je vermoedelijk laat liggen als je vroeg de deur uit moet. En terecht. (ik vroeger wel, want als je thuiskomt is toch alweer bijna etens- en bedtijd) Uiteraard lunch ik thuis, al dan niet met man en kinderen.

Maar verder doe ik niet veel meer dan de gemiddelde persoon. Misschien zelfs minder omdat we niet zo veel in huis hebben en ik strijken, vloerkleden stofzuigen en dekbedden wekelijks wassen echt tijdverspilling vind.

Wat doe ik dan de hele dag? Ja, dat wordt steeds meer de vraag hè? ;)

Mooie huizen zijn vieze huizen

644705058710055
deze tafel (leuk watermerk door mn eigen foto)

Hoe mooier onze huizen, des te smeriger ze lijken te worden. In ons vorige, 130 jaar oude Noorse huis, zag je nooit iets op de vloer. Die was kaal, hout en charmant afgesleten maar je merkte pas als je moest stofzuigen als het begon te klinken alsof je op beschuitjes liep. Nee, dan hier op dat ‘moderne’ vinyl…

De keuken daar werd net zo vies als die hier, alleen viel dat pas op als tussen mei en augustus, als de zon erop stond. Anders zag je er weinig op, omdat ie ook nog eens ouderwetsch blauw geverfd was.

Mooie spullen zijn slavendrijvers!

En ik ben best blij met de grote witte tafel maar ik poets er meer aan dan aan het ruwe steigerhouten bakbeest in ons huis in Nederland.

Met alle mooie dingen die we willen hebben, maken we het ons ook vaak niet makkelijker. Een oude houten boekenkast is weer netjes als je er af en toe een stofdoek naartoe gooit, een gelamineerd geval kan je blijven poetsen en is na een welgemikte worp met een matchbox-autootje voor eeuwig lelijk.

Kussens en gedrapeerde plaids op je bank zien er misschien leuk uit (?) maar niemand geeft om die dingen behalve de vrouw des huizes, over ’t algemeen. Veel plezier met opschudden, rechtleggen, hoesjes wassen en wisselen al naar het gelang het seizoen.

Veel mensen willen wit beddengoed, witte handdoeken en wit keukenlinnen voor een schone uitstraling met als gevolg dat je het in bleekwater moet leggen, oxi-aksie voor moet kopen en speciaal witwasmiddel. De oplossing: grijs en beige textiel. Zie je niets op.

Kijken door je wimpers

Als je veel thuis bent, moet je (denk ik) ook bewust niet alles willen zien en kijken naar je eigen huis zoals je bij een ander kijkt: naar het grote geheel maar niet naar stof op de plinten, vlekken op deuren, koffiekringen op tafel, koekhandjes op je ramen, spinnenwebben aan plafonds en stofkonijntjes op slaapkamers.

Doe je dat wel (en denk je dat een spiksplinterschoonhuis zoals in de blaadjes en reclame inderdaad haalbaar is als je er daadwerkelijk in woont) dan word je een slaaf van je eigen huis en wordt het huishouden inderdaad een frustrerende Sisyphus-straf.

De oplossing tegen eeuwig huishouden?

Veel naar buiten gaan is voor mij de beste manier om geen achterstallig onderhoud te zien. Rechts op de foto staat ons huis en geen stofje, rommeltje of wasgoed te zien. Heerlijk!

Lees een boek. Dan zie je ook niets.

Laat die belachelijke standaard van schoon los.

Zorg voor minder objecten om voor te zorgen. En nog minder. Nog een beetje minder… Ja, precies goed.

En voor die dingen die toch gedaan moeten worden is het beter om het gewoon doen.
Denken: ‘ik vouw de was op’ in plaats van ‘ik heb echt zo’n vreselijke schurfthekel aan die eeuwig terugkerende pokkewas’ is beter voor je hersens en je gezichtsuitdrukking. Dat maakt je echt niet minder slim of modern. Kijk maar naar mij

 

Tijd maken voor een eenvoudiger leven.

Als je verplichtingen schrapt, komt er tijd vrij voor andere dingen. Maar je moet de tijd wel eerst hebben. Op blogs lees je tips voor een eenvoudig leven: kook je eigen eten, repareer je eigen kleren, houd kippen en begin een moestuin.
Goed te doen als je een drukke baan hebt en snakt naar meer rust in je leven. Niet. Dan gaan die dingen niet echt helpen, ze voegen alleen maar heel veel gedoe toe.

Druk? Dan effe niet

Er zijn hier soms ook wat drukkere tijden (ja, echt ;) ) en dan ga ik echt in die paar vrije uurtjes geen witte kool fermenteren, een kippenhok bouwen, zes enorme zakken haardhout naar binnen sjouwen of een nieuw recept proberen waar ik een half uur voor in de keuken moet staan. Doei!

Spagaat: druk leven met een intens verlangen naar een eenvoudiger leven

Acht jaar geleden vond ik mezelf in die spagaat. Werk versus mijn kleine kindjes. Wat ik belangrijk vond versus wat ik op dat moment deed.

Tijdens mijn zwangerschapsverlof had ik de tijd om heel erg diep na te denken over mijn leven. Wat vond ik belangrijk? Het liefste zou ik toen heel hard zijn weggerend en ergens ver weg in een klein boerderijtje een zelfvoorzienend leven zijn gestart. Maar dat was geen mogelijkheid, toen. Uiteindelijk is allemaal best goedgekomen.

Tijd om na te denken over het leven

Ik ben dankbaar dat ik tijdens dat zwangerschapsverlof zo veel tijd had om na te denken, dingen op te zoeken en te lezen. Het gekke voordeel van een baby die ’s nachts zo veel huilt en overdag alleen maar op je geplakt wil zitten. Je kan en wil nergens heen dan de bank met laptop ;)

In die tijd is mijn kijk op de wereld en wat ik zelf wilde radicaal omgedraaid. Ik wist wel dat ik rustiger wilde leven, biologisch wilde eten en zelf wilde doen maar ik had geen idee waar ik moest beginnen in mijn leven zoals dat er op dat moment uitzag. Daarna dus wel.

Stilte inlassen

Een periode van ‘stilte’ en bezinning is zo belangrijk. We rennen omdat we rennen als we niet oppassen, rennen we zo ons graf in.

Als je in een lager tempo wil leven maar druk bent met praktisch alles, lijkt een stap terug doen bijna onmogelijk. Maar het kan wel.
Ruimte maken om na te denken over wat je nu echt wil doen in het leven. Over waar je goed in bent, in plaats van waar je goed voor betaald wordt.

Voor een simpeler leven moet je -denk ik- tijd maken en zo lang je niet kan zeggen op je werk dat je morgen effe niet in de gelegenheid bent, moet de tijd ergens anders vandaan komen.

Een paar manieren om meer tijd voor reflectie, dromen en nadenken te maken:

  • Kook elke dag hetzelfde. Niet de rest van je leven, maar tijdelijk. Bijvoorbeeld: maandag rijstgerecht, dinsdag soep met brood en salade, woensdag pasta, donderdag vis met geroerbakte groenten….  Schrijf het op in de keuken, dat scheelt gezeur van huisgenoten. Je kunt voor elke dag gericht een makkelijk recept zoeken.
  • Haal al je boodschappen op een plek.
  • Heroverweeg doelen.  Doe je het voor je eigen ontwikkeling of voor een mooie regel op je cv, of om indruk te maken op iemand?
  • Eet kant en klaar. Vloeken in de kerk: ik doe het ;) Maar er zijn genoeg eetbare diepvriesgerechten. Prima voor zo nu en dan.
  • Zet alle meldingen op je telefoon uit. Reageer niet op onbekende nummers. Zet op je voicemail de boodschap dat je niet kan antwoorden en vraag of mensen een sms sturen. Als ze je nodig hebben, doen ze dat wel.
  • Lees geen tijdschriften en kranten voor een bepaalde periode. Ze laten je verlangen naar dingen die je niet hebt of maken je verdrietig, angstig of machteloos met hun dagelijkse stortvloed ellende. Op de hoogte zijn van het wereldnieuws maakt je geen beter mens, bovendien is geïnformeerd zijn door een bron hetzelfde als niet geïnformeerd zijn.
  • Zeg nee. Tegen verjaardagen waar je tegenop ziet, tegen babyshowers, vrijgezellenfeestjes, werk-etentjes en andere sociale aangelegenheden waar je geen energie van krijgt. Tegen vrijwilligerswerk. Zondagmiddag bij je schoonmoeder.
  • Stuur man of vrouw op pad met kinderen voor een dag en gebruik deze tijd alleen niet om het huishouden te doen maar te schrijven, na te denken over je leven, stappen uiteen te zetten om een eenvoudiger leven te creëren of na te denken over andere routines.
  • Gun jezelf een weekend ergens zonder schermpjes en wifi
  • Stop met het kijken van tv. Lees een boek over een onderwerp dat je interesse heeft.
  • Spendeer tijd in stilte, zonder achtergrondmuziek of -gepraat.
  • Inventariseer de tijd die je besteed aan huishouden. Loop je altijd achter feiten aan voor je idee en is het nooit af? Maak dan een suf schema. Op die manier weet je dat alles regelmatig wordt gedaan en laat je iets makkelijker liggen, omdat het toch voor over een paar dagen op je lijstje staat om te doen.
  • Vereenvoudig was. Koop geen kleding met moeilijke wasinstructies of moeilijke kleuren (rood, wit). Geef elk gezinslid 7 paar dezelfde sokken en doe nooit meer sok-memory. Geef door Omo & co opgelegde frisheidseisen een dikke vinger.
  • Winkel niet, behalve voor boodschappen. (!)
  • Neem een opschrijfboekje mee voor alle dingen die je uit je hoofd wil hebben gedurende de dag
  • Doe geen moeite om dingen op te ruimen. Flikker alles wat huisgenoten laten slingeren in grote kratten. Klaa!
  • Neem een dag vrij om dingen op een rijtje te zetten. Om te schrijven, te lezen, dingen uit te rekenen, plannen te maken, mogelijkheden te verkennen…. niet met het idee om antwoorden te vinden, die komen vanzelf.
  • Lees verhalen van mensen die het leven hebben dat jij voor je ziet in plaats van door facebook te scrollen
  • Oh ja, zet al je sociale media uit en beperk kijken en posten tot tweemaal per week een half uur, bijvoorbeeld.
  • Ga niet op sites van winkels neuzen naar leuke dingen.
  • Gebruik vrijgekomen tijd om dingen te doen voor jezelf, niet om meer verplichtingen op je te nemen.
  • Recycle alleen grote dingen. Maak je niet druk over snippertjes papier, heeft geen zin.
  • Voel je niet schuldig over schermtijd voor je kinderen. Je hebt tijd voor jezelf nodig, ja?
  • Stop met overwerken.

Schrap alle niet-noodzakelijke dingen voor bijvoorbeeld een maand. Daar gaat niemand dood van, de wereld blijft gewoon draaien en je werkgever gaat echt niet failliet als je niet stelselmatig meer een half uur aan je werkdag plakt.

 

Kijktip: het huishoudboekje

Wat een heuglijk feit: vorig jaar hebben de mensen in de mensenboerderij van Nederland meer gekocht dan ooit. Wel voor 300.000.000.000 euro. Heel zielig dat de mensen blijkbaar nog zo veel nodig hadden :(

In een mooi artikel in Follow the Money (meer waard voor je geld dan een krant naar mijn mening) gaat het over de relatie tussen oorlogspropaganda en de mensen hun koopgedrag.

…kopen en consumeren zijn onderdeel van onze levensstijl. Je moét haast wel meedoen met de mode van deze zomer en iedere dag een foto posten op Instagram; van je smoothy bowl in een Amsterdams hipstercafé, of nog beter: met je beste vriend op een strand in Thailand. Als je nog steeds rondloopt met een iPhone 5, een spijkerbroek zonder gat, of schoenen van vorig jaar, dan hoor je er gewoon niet bij. Wees dus geen grijze muis maar laat zien wie jíj bent. En dat doe je met de juiste spullen.

Dat klinkt inmiddels zo belachelijk, maar blijkbaar is het de realiteit voor velen. Als het er maar goed uitziet op een schermpje van 4 bij 6. Het grappige is dat je je voor zo’n levensstijl zelden hoeft te verantwoorden van andere mensen. Obsessief door webwinkels scrollen, lenen voor nieuwe spullen, de aarde vervuilen omdat jij vindt dat jij alle recht heb om er jaarlijks zes keer omheen te vliegen omdat jij zo veel verdient om dat te kunnen doen en voor de deur van de telefoonwinkel liggen voor een nieuw exemplaar wordt minder gek gevonden dan mensen die besluiten dat ze er genoeg van hebben, en die belachelijke kermisrit laten voor wat het is. ‘Wat is dan nog de zin van je leven?’ ;)

Over marketing.

Dik 100 jaar geleden moesten de Amerikanen warm gemaakt worden voor inmenging in een oorlog aan de andere kant van de oceaan. Er werd door de regering een propagandacommissie opgezet. Ze waren zeer succesvol met hun ‘making the world safe for democracy’. Na de oorlog bedacht men dat deze technieken ook in vredestijd wel goed konden werken. Dat was Edward Bernays, een neefje van Sigmund Freud. Hij paste ideeën van zijn oom op het gebied van (massa)psychologie toe om de wereld klaar te maken voor de consumptiemaatschappij.

Advertenties en propaganda (wat hij omdoopte tot Public Relations vanwege de negatieve connotatie van het laatstgenoemde) waren essentieel hiervoor.

De neef van Freud benaderde marketing op een nieuwe manier: producten verkoop je niet aan het rationele intellect, maar aan de onderbewuste verlangens van de mens. Inspelen op emoties en impulsen staat daarom centraal in zijn werk. Bernays ontdekte dat je emotionele gevoelens kunt verbinden aan objecten. Ook al bestaat die connectie in werkelijkheid helemaal niet, je kunt haar wel creëren — in de belevingswereld van de consument welteverstaan. En dat levert uitstekende verkoopcijfers op.

Tegenwoordig is het doorgronden van de massa, maar ook de individuele psyche, eenvoudiger en completer dan ooit tevoren. Het online (consumptie)gedrag van miljoenen mensen wordt door bedrijven als Facebook en Google automatisch gedocumenteerd en geanalyseerd – zowel gesegmenteerd in subgroepen als op individueel niveau. Marketingbedrijf Cambridge Analytica verzamelde zo de persoonsgegevens van miljoenen Facebook-gebruikers en gebruikte de profielen voor persoonsgerichte berichtgeving. Het doel: de Amerikaanse verkiezingen beïnvloeden.

Ik begrijp het niet. Die hysterie. Die gekte. Dat nooit-genoeg. Ik vind het deprimerend. Geluk is maar een nieuw jurkje bij je vandaan. Of een nieuwe auto. Een nieuwe keuken. Mensen, ga leven! Dat hoeft niet groots en meeslepend en op een jacht van 28 miljoen te gebeuren. Op een dinsdagmiddag met een koud biertje / kop thee / joint in je achtertuin zitten omdat je erachter komt dat je geen 4500 euro per maand nodig hebt om rond te komen, is nog veel fijner. Hoef je je ook niet bezig te houden met het instrueren van het personeel op je jacht, of over die nog grotere die eigenlijk nog beter zou zijn.

Vanavond dus: Kopen, kopen, kopen bij Het Kasboekje van Nederland.

(niet kopen, niet kopen, niet kopen is veel beter ;))

Morgen een shoplog van mijn natuurwinkelbestelling dan maar? Of is niemand geïnteresseerd in mijn acquisitie van veganistische tandzijde, appelazijn, een nieuwe afwasborstel en een pot scharrelmayonaise?  :-/

Advies aan je jongere zelf.

Oh vroeger. Als ik mezelf van tien of twintig jaar geleden advies zou kunnen geven, wat zou ik dan zeggen? Wat had ik willen weten waar ik uiteindelijk zelf achter moest komen?

Ik heb geen idee of ik naar mezelf zou luisteren, ik ben best eigenwijs. Ik zou me rot schrikken als ik mezelf zag zonder raar geverfd haar en piercings, met vier kinderen om me heen, babbelend over de voordelen van gefermenteerd voedsel ofzo.

Daarom probeer ik deze dingen maar een beetje aan mijn kinderen mee te geven. Dingen die ze uiteindelijk ook zelf uit moeten vinden omdat ze eveneens vreselijk eigenwijs zijn ;)

  • Als je werkelijk geen idee hebt wat je moet gaan studeren, laat je dan niet dwingen iets te kiezen maar kies ervoor om de tijd te nemen om erachter te komen wat je echt wil
  • Wees lief voor mensen maar begrijp dat je niet meer kan doen dan je doet, ook al verwachten anderen dat wel
  • Luister minder naar dat stemmetje in je hoofd en meer naar jezelf
  • Realiseer je dat je je onzekerheid niet kan verstoppen achter spullen, kleding, make up of andere dingen
  • Geef je geld niet uit aan onzin
  • Het overgrote deel van wat je denkt nodig te hebben, wil hebben of hebt is nutteloos. Je leven was heerlijk toen je bezit bestond uit wat boeken, een rugzak met kleding, veertig cd’s en een sepultura-vlag
  • Denk niet dat het leven makkelijker is met meer geld, het leven is makkelijker met minder uitgaven. Hoe minder, hoe beter
  • Besef dat je de liefde van de liefde van je leven waard bent
  • Leer van je fouten
  • Neem je leven niet voor lief en stop met denken dat het ‘later’ beter en makkelijker zal zijn
  • Achteraf hebben de moeilijke periodes in je leven een prachtig randje of maken ze wie je nu bent. Wat wijzer, milder en rustiger
  • Doe geen dingen om geaccepteerd te worden door mensen door wie je helemaal niet geaccepteerd wil worden
  • Verhuis naar Noorwegen zodra je het plan kan uitvoeren en laat je niet tegenhouden door familie die roept dat het niets wordt of door bezittingen en verplichtingen
  • Ga er niet vanuit dat ‘men’ het weet. Zoek dingen uit, stel vragen, twijfel. Zeker als je kinderen krijgt
  • Koop niet dat grote kindvriendelijke huis in die nette buurt omdat ‘men’ dat van je verwacht. Je hoort daar niet
  • Probeer mensen niet te veranderen want zo lang er geen bodempje ligt, kan je zaden zaaien tot je een ons weegt maar het is zinloos. Ook al zie je dat iemand zijn eigen graf graaft
  • Zeur niet over kleine dingen. Ook niet over grote dingen. Zeur gewoon niet
  • Besef dat voor de dingen die jij van een ander pikt, die ander dat ook van jou doet
  • Besef dat het enige dat je kan controleren, je eigen gedachten zijn. Niet de loop der dingen, niet de daden of gedachten van andere mensen
  • Je hebt stilte nodig om op te laden
  • Accepteer dat je gewoon niet zo van andere mensen houdt, behalve van je eigen clan. Een groep einzelgängers is ook een gezelschap
  • Je waarde wordt niet afgemeten aan je zogenaamde productiviteit
  • Je hoeft je niet te verantwoorden
  • Als mensen peop praten, zit er peop in hun hoofd. Dat is sneu maar daar hoef je je niets van aan te trekken
  • Probeer niet elke keer iets met linzen te maken. Je lust ze gewoon echt niet
  • Neem op 10 april 2018 een andere fles wijn want het exemplaar waar je lieve man zojuist restjes uit andere flessen heeft ingegooid bevat voor de helft appelazijn. Æsj!

Heb jij wijze adviezen voor een twintigjarige versie van jezelf?

Tom Hodgkinson: voor een andere kijk op De Dingen.

This as a book about good living and at its heart is a simple truth: when you embrace lady Liberty, life becomes easier, cheaper and much more fun.

Idleness for me is synonymous with freedom. To be idle is to unify what has been split up.

The commercial world, then, treats us like celebrities. ‘Because you’re worth it’ it says. It flatters and kowtows to us and keeps on doing so right up until the moment we hand over our creditcard details. They we are cast aside and condemned to a purgatory of being held in a queue on a customer service line for all eternity. What fools we are.

Everywhere, the same myth is perpetuated. you are just one object away from happiness. A cd, a donation, an inscurance policy, a holiday, another credit card, a better job, a faster car… How man times we are disappointed by the failure this myth to bring us satisfaction, we keep coming back for more. We feed the hand that bites us.

Anxiety is the sacrifice of creativity in the service of security. It is the giving up of personal freedoms in return for the promise, never fulfilled, of comfort, cotton wool, airconditioned shopping centers.  Security is a myth, it simply does not excist. This does not stop us, however, from constantly chasing it.

And very depressing it is that women, too, have fallen for the career myth. ‘My career is very important to me’ say the solipsistic new career ladies. How on earth bossing around a little coterie of idiots at Asda can be more important than playing with your kids, hanging around with friends, spending time with family or doing creative things at home is completely beyond me.

Over the last 100 years or so, women have equated career with liberation. To escape the perceived boredom, tyranny and power-lessness of domestic life, which was certainly a reality in victorian times, they have sought out work which will provide money and fulfilment. That is the promise. But what is reality? As G.K. Chesterton wittily put it, ‘I meet women who say they refuse to be dictated to, and they go get a job as a stenographer’.

Now, I am not saying that women should not escape oppression at home and seek fulfilment, financial independence and so forth, but I am saying that these things are unlikely to be found in conventional fulltime careers. Instead, it is better to create your own job.

We also need a diet of good cheer, merriment, feating and fun. Removing newspapers and tv from you life helps enormously. I have managed to cut down to one newspaper a week which leaves a lot more time to concentrate on the important things in life like drinking and music. Replace TV with friends and newspapers with books.

The main reason that peope are so deperately bored is that boring people are in charge. The money-makers, the profit-driven capitalists, high priests of utter dullness, run the business side of things. And the bureaucrats, the form fillers and health-and-safety-enthusiasts, are running the government. They actually like boredom. In early medieval times, those with bourgeois, money-making values were looked down upon by the warriors, the clerics and peasants. ‘There is something disgraceful about trade, something sordid and shameful’ wrote opinion-former St. Thomas Aquinas. Happiness, he said, was to be found in reflection, not distraction.

Geweldig. Er zijn niet veel boeken die ik herlees maar eens in de zoveel tijd pak ik ‘The Freedom Manifesto’ van Tom Hodgkinson er weer bij en geniet van zijn woorden. Mocht je op zoek zijn naar een andere kijk op De Dingen, dan kan ik je zijn boeken van harte aanraden. ‘Luie ouders hebben gelijk’ is het leukste boek dat ik ooit over opvoeden heb gelezen. Hij vertelt wat er mis is maar ook hoe we dat kunnen oplossen.

Wel. Ik ga maar eens een pizzabodem in elkaar knutselen om dan in gezelschap van mijn lieve kindjes, fijne man en ouders een glas zelf gebrouwen wijn te drinken :)

(het is nu ik dit schrijf zondag, half vijf ;)