‘Ik haat huishouden’

‘Ik haat het huishouden. Het is nooit klaar. Het gaat altijd door. Zucht.’

Wel nee. Je bedoelt:

‘Ik haat het dat mijn huis nooit zo schoon is als die huizen in de VT Wonen en de Glassex-reclame. Ik ben nooit klaar. Ik ga altijd maar door tot ik dat bereikt heb’.

“Few tasks are more like the torture of Sisyphus than housework, with its endless repetition: the clean becomes soiled, the soiled is made clean, over and over, day after day”-Simone de Beauvoir

Je kan ermee bezig blijven, als je wil. Zeker met zes mensen waarvan vier onder de tien jaar. Maar dat moet je gewoon helemaal niet doen.

Schoon-ig.

Ik houd van een schoon huis en ik kan niet goed tegen rommel, al was het maar omdat vuil vuil aantrekt, en aan zijn lot overgelaten rommel vrij snel ontaardt in chaos en dat betekent per saldo alleen maar meer werk. En dat wil ik niet.

Niet werken = altijd huishouden. Dus.

Er wordt soms aangenomen dat ik meer zal huishouden dan iemand met een betaalde baan. Dat klopt een beetje: ’s ochtends stofzuig ik en trek slaapkamers glad. Ik slinger een doekje door de wc’s en zorg dat de keuken weer fris is.

Dingen die je vermoedelijk laat liggen als je vroeg de deur uit moet. En terecht. (ik vroeger wel, want als je thuiskomt is toch alweer bijna etens- en bedtijd) Uiteraard lunch ik thuis, al dan niet met man en kinderen.

Maar verder doe ik niet veel meer dan de gemiddelde persoon. Misschien zelfs minder omdat we niet zo veel in huis hebben en ik strijken, vloerkleden stofzuigen en dekbedden wekelijks wassen echt tijdverspilling vind.

Wat doe ik dan de hele dag? Ja, dat wordt steeds meer de vraag hè? ;)

Mooie huizen zijn vieze huizen

644705058710055
deze tafel (leuk watermerk door mn eigen foto)

Hoe mooier onze huizen, des te smeriger ze lijken te worden. In ons vorige, 130 jaar oude Noorse huis, zag je nooit iets op de vloer. Die was kaal, hout en charmant afgesleten maar je merkte pas als je moest stofzuigen als het begon te klinken alsof je op beschuitjes liep. Nee, dan hier op dat ‘moderne’ vinyl…

De keuken daar werd net zo vies als die hier, alleen viel dat pas op als tussen mei en augustus, als de zon erop stond. Anders zag je er weinig op, omdat ie ook nog eens ouderwetsch blauw geverfd was.

Mooie spullen zijn slavendrijvers!

En ik ben best blij met de grote witte tafel maar ik poets er meer aan dan aan het ruwe steigerhouten bakbeest in ons huis in Nederland.

Met alle mooie dingen die we willen hebben, maken we het ons ook vaak niet makkelijker. Een oude houten boekenkast is weer netjes als je er af en toe een stofdoek naartoe gooit, een gelamineerd geval kan je blijven poetsen en is na een welgemikte worp met een matchbox-autootje voor eeuwig lelijk.

Kussens en gedrapeerde plaids op je bank zien er misschien leuk uit (?) maar niemand geeft om die dingen behalve de vrouw des huizes, over ’t algemeen. Veel plezier met opschudden, rechtleggen, hoesjes wassen en wisselen al naar het gelang het seizoen.

Veel mensen willen wit beddengoed, witte handdoeken en wit keukenlinnen voor een schone uitstraling met als gevolg dat je het in bleekwater moet leggen, oxi-aksie voor moet kopen en speciaal witwasmiddel. De oplossing: grijs en beige textiel. Zie je niets op.

Kijken door je wimpers

Als je veel thuis bent, moet je (denk ik) ook bewust niet alles willen zien en kijken naar je eigen huis zoals je bij een ander kijkt: naar het grote geheel maar niet naar stof op de plinten, vlekken op deuren, koffiekringen op tafel, koekhandjes op je ramen, spinnenwebben aan plafonds en stofkonijntjes op slaapkamers.

Doe je dat wel (en denk je dat een spiksplinterschoonhuis zoals in de blaadjes en reclame inderdaad haalbaar is als je er daadwerkelijk in woont) dan word je een slaaf van je eigen huis en wordt het huishouden inderdaad een frustrerende Sisyphus-straf.

De oplossing tegen eeuwig huishouden?

Veel naar buiten gaan is voor mij de beste manier om geen achterstallig onderhoud te zien. Rechts op de foto staat ons huis en geen stofje, rommeltje of wasgoed te zien. Heerlijk!

Lees een boek. Dan zie je ook niets.

Laat die belachelijke standaard van schoon los.

Zorg voor minder objecten om voor te zorgen. En nog minder. Nog een beetje minder… Ja, precies goed.

En voor die dingen die toch gedaan moeten worden is het beter om het gewoon doen.
Denken: ‘ik vouw de was op’ in plaats van ‘ik heb echt zo’n vreselijke schurfthekel aan die eeuwig terugkerende pokkewas’ is beter voor je hersens en je gezichtsuitdrukking. Dat maakt je echt niet minder slim of modern. Kijk maar naar mij

 

Advertenties

22 gedachten over “‘Ik haat huishouden’

  1. Dat is waar ik heb daar ook een hekel aan
    wat wonen jullie toch mooi
    Ik ben zo blij met je blogs
    Het eerste werk smorgens is kijken of er al een nieuwe is
    Groetjes Jannie

    Like

  2. Ik vind t huishouden helemaal niet vervelend. Noem het “zorgdragen voor het leven”. Doe t vaak en veel maar wel op mn gemak. Het huis mag me geen stress opleveren vind ik…. Maar heb wel n gruwelijke hekel aan kinetisch zand… Natuurlijk is dat dan wel het favoriete knutselspul. Probeer het wel altijd als iets fijns te benaderen, de was ophangen is heerlijk met je koppie in de zon en het ruikt daarna zo fijn etc. Want het blijven repeterende handelingen, en ik baal natuurlijk ook als er weer eens over de rand van de WC geplast is…en ik dat pas merk als ik n heel spoor door het huis heb getrokken met mn natte voetzolen;-))

    Like

    1. grappig dat je het zegt, ik heb dat kinetische zand in een kolerige bui in de vuilnisbak gemikt. Wat werkte dat spul op mijn zenuwen! Dan spelen ze maar met gewone klei en bij een vriendje met die prut ;).

      Like

      1. Vreselijk was het, oma bracht het een keer mee. Heb toen een bak in de tuin ingegraven, een paar zakken zand bij de boerenbond gehaald: hoppa. Toen had ik natuurlijk de rest van de zomer naar binnen gelopen zand door het hele huis, maar ja :D

        Like

  3. Zelf merk ik dat als het opgeruimd is (en ik houd van opgeruimd) dat bezoek denkt dat het schoon is. En ik heb geen kleine kinderen meer in huis, scheelt ook. Ik poets al jaren minimaal. Wil wel graag dat het schoon is maar vind het zonde van mijn tijd.

    Like

  4. Ik verdien echt niet de huisvrouwenhoofprijs en vind het huishouden doen echt niet leuk. Op het oog is het wel altijd glad en redelijk schoon, omdat ik niet kan leven in een zooi, maar mijn hobby zal het nooit worden, hoeveel mooie gedachtes ik er ook aan toevoeg. 😉 Ik heb ook zeker geen poetsdwang… redelijk schoon is schoon genoeg en maak pas iets schoon als het vuil oogt.

    Momenteel is het natuurlijk brandschoon, maar kan niet wachten tot ik de boel weer een beetje kan laten verslonzen. 😅

    Like

  5. Wij hebben een paar simpele regels om het huishouden gemakkelijker te maken: een routine voor thuiskomen, schoenen uit zodra je thuisbent, eten en drinken alleen in de keuken.

    Like

  6. Ik zet altijd country muziek op als ik de was opvouw en doe dat als de kinderen uit school komen. Dan kunnen ze makkelijk tegen me aankletsen terwijl ik dat klusje doe : )

    Like

  7. Ik hartje jouw stukjes!
    Altijd fijn om te lezen:-)
    Heb tegenwoordig laminaat op de bovenverdieping… maar merk dat ik de vloerbedekking mis:-(
    Als ik nu mijn dekbed opschud,heb ik idd een kleine kudde stofkonijntjes onder ons bed wonen;-)

    Like

  8. Ik blijf de pokkewas toch wel erg pokke vinden, een leuk muziekje erbij maakt het werkje wel beter te doen. Dagelijks doe ik mijn huishoud taakjes en eens per week probeer ik de grote schoonmaak te houden. Ik merk alleen wel dat dat eens per week vaker eens per 2 of 3 weken word ;-).

    Like

  9. Ik weet sinds ik een boek over Veenklooster tegen kwam waarom ik altijd, hoe een bende het voor de rest ook is stapeltjes gestreken zakdoeken ,thee doeken en lakens in de kast heb liggen . Naar Veenklooster ,soort gevangenis /heropvoedings gesticht gingen mensen die niet meer voor een inkomen konden zorgen of gingen bedelen. Ook in de speciale zogenaamde heropvoed wijken in steden werd bij arme mensen in de kast gekeken of kleding wel netjes versteld was. Heb mijn Oma wel vaak horen zeggen .Als je niet netjes bent ga je naar Veenklooster. En dat was iets heel ergs . Laats voor het eerst aan komen rennen met een gestreken zakdoek om dat hond was gaan vechten met een andere andere hond en er ergens bloed uit kwam .

    Zo ,n verschil met nu . Maak wel mee dat bezoek allemaal op de smart phone ,marktplaats duikt om wel even wat nieuws te zoeken voor degene waar ze op bezoek zijn omdat zij ergens op uit gekeken zijn . Wat een ellendig pushen .

    Like

    1. Oh, dat heb ik ook gelezen. Wat een armoe en wat een terreur tegen de laatste vrije mensen. Althans, zo kwam het op mij over. De middeleeuwse gastvrijheid en vrijheid was verdwenen, allen moesten werken in de fabriek en wie dat niet deed was een pauper en moest met geweld heropgevoed.

      Like

  10. Ik ga af en toe op bezoek bij een oude dame van halverwege de tachtig. Zij is een zelfverklaard hater van alle praktische, huishoudelijke taken. Een keer beschreef ze me hoe een hekel ze er aan heeft om naar de supermarkt te moeten wandelen, dezelfde zaken uit de rekken te halen die ze iedere week haalt, dat op de band te moeten leggen, daarna van de band in haar tas en thuis nog eens van haar tas in de keukenkastjes. “Dan denk ik bij mezelf, dat is nu de vierde keer dat ik dit potje jam in mijn handen houd. Wat een verspilling van tijd en energie.”

    Ik was echt stomverbaasd. Ik heb aan het doen van boodschappen geloof ik nog nooit een negatieve gedachte gewijd. Ik bedoel, je hebt een winkel om de hoek (in ons beider geval, want we wonen 1 straat van elkaar vandaan) waar duizenden verschillende producten zomaar voor het oprapen liggen. Dat is extreme luxe waar ik me soms voor schaam en verder alleen maar dankbaarheid voor kan voelen. En het gekste is nog dat zij niet heeft hoeven ploegen, zaaien, wieden, oogsten… en wat er daarna nog allemaal komt, maar gewoon een brood of pak rijst kan kopen dat al volledig klaar is voor consumptie.

    Stel je voor dat ik 85 zou moeten worden met zo’n instelling. Ik word al depressief bij de gedachte.
    Hierdoor besefte ik wel, alles hangt af van je mentaliteit. Afwassen: ha! straks een schone keuken en ondertussen wat interessante podcasts op of bijpraten met de man. Idem voor ieder ander taakje in en om het huis. Het laaiende enthousiasme van mijn 3 jarige voor het ophangen en opvouwen van de was helpt mij ook heel erg :).

    Liked by 1 persoon

  11. Ik ben het helemaal met je eens maar moet er echt op gewezen worden hahah soms ben ik alleen maar met poetsen bezig. Ik heb ook echt weinig in huis en heel veel geminimaliseerd ik houd ook echt van leeg leger leegst.
    Trouwens er moet echt een correctie in je blog, “zeker met kinderen onder de tien jaar” maak daar maar van zeker met kinderen onder de 18 jaar hahha. Heb je wel eens een puber kamer gezien hihi

    Like

  12. Ik wordt er steeds beter in de boel de boel te laten. Mijn moeder zei vroeger tegen me: het moet altijd zo netjes bij je zijn dat op ieder moment de koningin langs kan komen….nu zeg ik: Als de koningin langs wíl komen maakt ze maar een afspraak.

    Liked by 1 persoon

Zeg het eens?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s