Leesdingen. En de week.

De oudste twee hebben zomervakantie sinds vandaag. En morgen vieren we hun verjaardagsfeestjes. De jongen was in november jarig. Nee, we zijn nooit zo snel.
In de klas van de oudste zitten nu 17 meisjes en ja, die zijn allemaal uitgenodigd. Plus twee vriendinnen uit de andere vierde klassen. Komend schooljaar worden de twee uit de voegen gegroeide klassen over drie klassen verdeeld.

We doen makkelijk; ik maak een taart met een kant-en-klare taartbodem, slagroom en marsepein en heb een back-up Daim taart. Erg fout, maar zo’n feestje kost me al meer dan genoeg energie, ik ga geen dag meer in de keuken staan praktisch voor Jan Løl.
Na taart en cadeautjes gaan we naar strand en daar gooien we wat worstjes op de grill en dan…. hopen we dat die twee uur snel om zijn.

1
Het wordt heerlijk Noors zomerweer dus we vieren beide feestjes lekker buiten.

Desalniettemin poetste ik vandaag het hele huis. Ja, alsof dat zin heeft als je een feestje voor 23 van die jong moet geven. (inclusief die van ons)

Ik begon met even boven stofzuigen wegens imposante tumbledust en dat werd boven dweilen, beneden dweilen, raamlijsten poetsen, plinten poetsen, ramen poetsen, vliegenpeop overal vanaf poetsen, dingen wegdoen (jeej, ontrommelen) en deuren poetsen en ik zweer het, het is hier lichter.

il_570xN.1414648257_dcnrVoor mijn moeder kocht ik een mooie hanger bij Emi’s HandmadeShop.  En ja, haar winkel doe ik bij deze even schaamteloos spammen ;)

Handgemaakt in Nederland: kunstige, aparte, schitterende sieraden en wierookbranders en je hoeft er niet eens stad en land voor af te zoeken.

 

Andere dingen:

Andrew Wakefield.

Een verhaal over de geschiedenis van Andrew Wakefield. Hij wordt altijd afgeschilderd als de idioot die het verhaal over autisme en BMR-vaccins uit zijn duim zoog die zijn verhaal in allerijl introk toen het hem te heet onder de voeten werd.

Weinig mensen weten dat hij een bekende, gerespecteerde arts was die baanbrekend onderzoek doet op het gebied van o.a. darmgezondheid. Hij was (is?) niet tegen vaccineren, maar stuitte in zijn werk op gegevens die deden vermoeden dat de B+M+R in een keer, te veel van het ‘goede’ was.
Dit kwam de producent van het vaccin, MERCK, niet goed uit. Het tijdschrift waarin zijn bevindingen werden gepubliceerd, heeft nauwe banden met deze vaccinproducent. Zijn carrière is verwoest dankzij een succesvolle campagne tegen zijn persoon, door hem af te schilderen als fraudeur, fantast en lafaard.

Het gevaar van de straling van zendmasten.

Maar altijd en eeuwig nutteloze gesprekken kunnen voeren en op *pling* reageren mag best een prijs hebben, toch?

Het eerste waarschuwingssignaal in Europa kwam van koeien die in weiden vlak bij zendmasten stonden te grazen. In Duitsland werd de hulp van dierenartsen van de universiteit ingeroepen voor melkkoeien die problemen kregen, nadat er een macrocellulaire antenne in de buurt was neergezet. De melkproductie werd veel minder, het aantal miskramen veel groter, de oudere koeien gingen dood en de rest van de kudde gedroeg zich vreemd. Deze problemen waren ontstaan nadat er antennes op een tv-mast waren geplaatst. De dierenartsen ontdekten tevens dat de output van de antennes ver onder de officiële grenzen bleef die de Duitse overheid had gesteld. Hun rapport luidde: ‘Bij evaluatie van alle mogelijke factoren ter verklaring van de ongeregeldheden onder het vee bleven geen andere factoren over dan de meetbare hoogfrequente elektromagnetische velden.

Maar mensen zijn geen koeien natuurlijk *eyeroll*

In het Noors: de meeste mensen zijn vergeten hoe het is om eenvoudig te leven

Mooi verhaal van ene Maja die zich met een seizoensbaantje (75.000 NOK – 7500 Euro) het hele jaar door kan voorzien.

Olive trees and the Cry of the Land.

Waarom gaan 2000 jaar oude olijfbomen ‘spontaan’ dood? En waarom worden de biologische boeren die hun bomen wel kunnen sparen alsnog afgedaan als kwakzalvers door de rest. Zucht…

Blijheid is voor beesten, betekenis voor mensen.

F*ck de klant. Figuurlijk ja. Zo heel erg eens. Ik heb zo de schurft aan de redenatie van ‘ik betaal jou dus jij moet doen wat ik wil’. Zo behandel je mensen niet. Als je iets koopt, betaal je ervoor maar een ander naar je pijpen laten dansen omdat jij het geld overhandigt is gewoon zum kotzen. Vind ik.

De cultuur waar alles steeds meer om geld draait, die concurrentie verheerlijkt, gemeenschappen versplintert tot individuen die in een commercieel verband transacties met elkaar verrichten.

Nee, we hebben vorig jaar onze tipi verkocht. Maar toch…

Waarom zijn Amerikanen zo verdrietig?

Niet alleen Amerikanen. In Engeland gaan meer mensen van 18 – 34 jaar dood door zelfdoding dan door het verkeer, aids en moord bij elkaar. Het is triest dat we blijven volhouden dat er iets is met deze mensen, die met praatgroepjes en pillen weer aan het systeem ondergeschikt gemaakt moeten worden in plaats van te onderkennen dat er iets heel erg ongelofelijk mis is met onze ‘welvaartsmaatschappij’.

Het zoveelste BS-verhaal over de Russische dreiging. Malle marionet met zijn geneuzel over ‘dreiging’. Geloof niet alles wat je leest in de krant. Onderzoek het in elk geval! Je vraagt je af wat de werkelijke beweegredenen zijn van deze oefening.

Een interview met The Man. 

Als in: de werkgever.

DC: You say many people “have learned” to see working for you as their only option. Aren’t you the one who teaches them that? It almost seems like you want them to feel stuck.

TM: *steeples hands* Okay… you know I’m a pragmatist. So are you. I do what works. Obviously I want people to keep working for me, so I want to make quitting look like an unattractive option. So I give them positive incentives to remain in positions that they are otherwise unhappy with. Benefits they don’t want to walk away from, and quite often more money than they need. Otherwise who would sell insurance, conduct phone surveys, and keep the dollar stores stocked? It’s hard to make people want to do that stuff, and I think I’ve done a great job of it. And of course, I don’t want people to be too downtrodden. People are always saying I want to crush everyone. I really don’t. I want people to be vital and productive. Homeless people are pretty useless to me. I want people to have amenities and spending money, but I want them to be predictable.

Kan je tegen een stootje (een economische crisis ofzo)?

Een lange lijst vol handige dingen om over na te denken als je niet compleet clueless wil zijn als je stroom / water / inkomstenbron een keer stopt. Peak Prosperity, een fijne website voor mensen met een minder rooskleurige visie op de toekomst.

Lekker Hollandsch: Hoofdkantoor Unilever in handen van shariabank

De keukenrevolutie: Ewald Engelen over banken, graaicultuur, punkmuziek en hooivorken.

En dit lijkt me zo heerlijk…

Advertenties

Minimalisme: niets te verliezen.

Allereerst: ik heb natuurlijk genoeg ‘te verliezen’. Mijn kinderen, de man, mijn gevoel voor humor… Maar volgens Stoïcijns idee probeer ik me te realiseren dat zij, net zo goed als ik (en wie niet) menselijk en zodoende sterfelijk zijn. Er is niets mis met zulke contemplatie, het zorgt dat je ze waardeert omdat ze er zijn zo lang we er allemaal zijn, dat je je minder van kleinigheden aantrekt en dat je je van sterfelijkheid bewust bent.

Maar daar gaat het niet over. Ik bedoel niets te verliezen op materieel gebied.

Ik zorg ervoor dat mijn afhankelijkheden beperkt zijn. Van warme douches tot televisie kijken en van nieuwe kleding tot luxe etenswaren: niet om mezelf dingen te ontzeggen maar ik voel me vaak beter zonder.

Zonder slot

Ik doe de deur nooit op slot. Nooit? Wel, als we naar Nederland gaan, maar dan zet ik een raam zo wijd open voor de katten dat iemand met een BMI van 36 nog naar binnen kan. Ik denk dat je je met een schroevendraaier in een paar seconden toegang verschaft tot onze residentie, dus waarom moeite doen.

Waarom? Niets te jatten. Weinig criminaliteit. Als ze alles overhoop gooien is dat een goede reden weer eens op te ruimen. Dat ‘ze dan aan je spullen zitten’, dat is dan maar zo. Ik kan me er druk om maken als het gebeurt, of niet. Het verleden is toch niet te veranderen.

Het is in 36 jaar nog nooit gebeurd dat ik iets veranderde aan de loop der dingen door vooraf te stressen of achteraf te miepen. Ik denk ook niet dat het nog gaat gebeuren.

25BjwV3

Kaput.

Ik maak me niet druk over dingen die kapot kunnen gaan. Ik had een grote Nikon camera van mijn ouders gekregen, maar ik vind het vreselijk onhandig. Als ik hem meeneem, ben ik alleen maar bezorgd dat er iets mee gebeurt. Ik geef hem terug want hij maakt het leven alleen maar ingewikkelder.

Bij aankoop van dingen let ik erop dat ze te repareren zijn of eigenlijk niet kapot kunnen. Veel koffiezetapparaten en stofzuigers kan je niet eens open maken zonder ze te ruïneren. Dat is gewoon crimineel van zo’n fabrikant: rotzooi maken die je niet kan repareren. En geen verantwoording nemen voor het afval dat het oplevert, dat wordt natuurlijk op ‘de belastingbetaler’ (mensen, bedoelen ze daarmee) afgewenteld. En wel, op moeder Aarde vooral.

En als je minder hebt, gaat er minder kapot. Duh.

Bij blijven.

Ik ken mensen die dingen kopen omdat andere mensen die dingen kopen. Serieus! Hier ook, opeens rijden overal van die stofzuigers in de tuinen dat blijken grasmaaiers te zijn die natuurlijk na vijf jaar en masse de geest geven….

Kon iedereen voorheen prima de weg op in een bescheiden autootje, tegenwoordig moet iedereen minstens een SUV omdat iedereen een SUV heeft.

Ik heb die behoefte niet. Ik heb geen idee hoe je tegenwoordig een tv aan de praat moet krijgen. Ik zie soms rollende ogen bij mensen als ik vraag wat iets is ;) Alles moet binnen een paar jaar een upgrade, wegens ‘kan echt niet meer’. Want?

Mensen krijgen door de strot geduwd dat alles wat nieuw is, beter is. Fvck traditie, verhalen, gebruikssporen, creativiteit, handwerk en zelf wat doen. Ze geloven het nog ook.

En zo blijft iedereen succesvol rondrennen in het hamsterwieltje, ondertussen klagend over het feit dat ze nog dertig jaar door moeten beunen, terwijl ze als ze hun gewone landlijn, oude tv en handmaaier hadden gehouden a la het jaar 1999, ze 30.000 euro extra op zak hadden gehad. Met een bescheiden uitgavenpatroon is dat gauw drie a vier jaar eerder ontsnappen!

Niets te verliezen.

Het lijkt me onpraktisch en traumatisch voor de kinderen als het huis in de brand zou vliegen. (vliegen?) Voor mijzelf… niet zo. Ik heb een SD-kaart met foto’s die ik graag zou redden, maar verder denk ik niet dat ik iets zou missen. Het zijn maar spullen, toch?

Onze trouwringen kostten een tientje (misschien nog in D-mark) en de man is de zijne vier jaar geleden verloren in de tuin. We hebben er alleen maar stomme grapjes over gemaakt.

Mijn persoonlijke bezittingen -op mijn fiets en winteruitrusting na- passen in een handbagagekoffer. Hoe cool is dat. (ik moet eens kijken of deze bewering klopt)

Lekker goedkoop.

Wat mensen al niet verzekeren. Huisdieren, trouwringen, verzamelingen, het interieur voor 120.000 euro… Het niet nodig hebben is wat mij betreft de beste verzekering tegen onheil want het meeste onheil is niet zo groot als je niets van waarde hebt om van wakker te liggen.

We hebben de ruimte die we hier hebben, ook niet nodig. Ik heb ook weinig binding met het huis waar we nu wonen ondanks dat ik me er thuis voel. Sinds we zijn geëmigreerd, denk ik dat ik me op veel plekken thuis kan voelen. Ik vind het juist erg fijn om niet aan een bepaalde plek verbonden te zijn.

Lekker makkelijk.

De garage opruimen. De tegels hogedrukspuiten. De buitenkeuken wassen. Het tuinmeubilair afsoppen. Het kleed uitkloppen. De boekenkast sorteren. De sprei op het bed leggen. De kamerplanten water geven. De kristallen hanglamp stoffen. De badkamer grondig poetsen. De kledingkasten opruimen. De tablet ter reparatie opsturen. Het espresso-apparaat reinigen. De juiste tas bij mijn outfit kiezen. Sieraden matchen met schoenen. Een hutkoffer kopen voor al mijn kleding omdat ik twee weken naar Corfu ga waar ik eigenlijk alleen een bikini draag. Beleggen en stressen bij elke neerwaartse beursbeweging. Kleding strijken. Facebook checken. Vijfentwintig jaargangen van een tijdschrift op volgorde leggen. De televisie instellen met 500 zenders. De smartphone upgraden. De glazen salontafel poetsen. Buxushaagjes knippen. Een nieuw batterijtje in een horloge laten zetten. Zilver poetsen. Gordijnen laten stomen. Het interieur aanpassen naar het seizoen. Nieuwe trendkleur op de muur verven. Spullen shoppen waarvan je niet wist dat je ze nodig had. Collecties afstoffen. Het marmeren aanrechtblad verzorgen.

Ha-ha-ha.

Of je gaat in de zon zitten met boek en bier.

Er zijn zo veel dingen die je niet hoeft te doen of te hebben.

Lang leve die vrijheid.

1ff94eb4fc4c9c9bf68d15d0cd516f2f

 

Zelf maken: zoetzure saus.

353726-Een pot goedkope zoet-zure saus, wat ik eigenlijk best een vies woord vind, kost weinig maar is ook weinig. Je kan het heel makkelijk zelf maken en  gezonder bovendien.
Het is zelfs een goede manier om groenten in niet-groentenminnende gezinsleden te krijgen.

Wat zit er in zoetzure saus van de winkel?

(AH in dit geval, voor 93 cent)

Ingrediënten: water, tomatenpuree, groente (5% groene paprika, 5% rode paprika, 4,5% ui), suiker, 8% perzik, azijn, maïszetmeel, zout, specerijen (o.a. gember), verdikkingsmiddel (xanthaangom), specerijenextract, zuurteregelaar (melkzuur).

Hoewel de ingrediënten alleszins meevallen voor iets uit een potje, is het nog steeds een boel geld voor een product dat voor het overgrote deel uit water bestaat, toch?

Betere saus!

En het mooie is dat je er een enorme hoeveelheid groenten in kan stoppen en bijna iedereen het lust.

Je maakt het zo:

  • Pers drie tenen knoflook en rasp 2 a 3 cm gember.
  • Snijd de groenten die je erin wil in kleine stukken. Ui, prei, paprika, wortel, lente-ui…

Er gaan makkelijk twee preien, een ui, twee paprika’s en twee flinke wortels in, maar meer of minder kan ook. De suiker kan je overigens ook weglaten, maar dan wordt het (uiteraard) minder zoet en meer zuur.

In een pannetje, verwarm je zachtjes de volgende dingen:

  • 1/4 cup appelazijn, of gewone azijn (60 ml)
  • 1/2 cup ketchup (120 ml)
  • 1 tsp suiker of iets anders zoets (tsp, theelepel)
  • 1 tsp zout
  • 1 tsp gewone sojasaus
  • 1 tsp zoete sojasaus
  • 1 tsp sesamolie
  • wat gemalen peper

Ondertussen bak je in een andere pan de knoflook en gember voor een halve minuut in wat olie. Dan doe je de andere groenten erbij; ui, prei, wortel… heb je er zachtere groenten bij als paprika of bosui, voeg die dan tegen het einde toe.

Hoe lang je het wil laten bakken ligt aan je voorkeur, maar  een paar minuten is naar mijn idee voldoende.

Ondertussen meng je twee eetlepels maizena of aardappelzetmeel met twee eetlepels water. Roer eerst een kwart ervan door de saus die je hebt gemaakt. Wacht even om te kijken wat het effect is. Is de saus te dun, voeg dan nog wat van het water-maizena mengsel toe. De saus moet gebonden zijn, maar je wilt geen zoetzure klont, dus doe rustig aan.

Is de saus goed, roer hem dan snel door de groenten en serveer direct. Eventueel decoreer je het met een flinke eetlepel geroosterde sesam en gehakte bosui.

Alles minimalistisch: schoenen

94776_VIVOBAREFOOT_JING_JING_Ladies_Wild_Hide_Blac_3Al een tijd wilde ik barefoot schoenen maar oei, wat vind ik die dingen lelijk!

Ik ben niet echt ijdel, zo lang ik kleren aan heb die ik leuk vind, wat eyeliner en wenkbrauwen heb opgetekend en mijn haar als twee gordijntjes langs mijn hoofd hangt, vind ik het best maar ik ga niet op van die degelijke schoenen lopen, zeker niet die bekende met die vijf (duh) tenen.

Maar gelukkig zijn er Vivo Barefoot Jing Jing. Die vallen behoorlijk mee, hoewel de man me een maand heeft lopen uitlachen om m’n ‘fletjes’.

Mijn laarzen met hakken draag zelden meer; het is gewoon heel erg niet handig in een land waar alleen winkelcentra platte vloeren hebben en de rest van het terrein op- of afloopt. Het is vooral mijn fantasie-zelf die op hakken loopt. Het staat vooral onbeholpen, op je hakken van een heuvel af stuntelen.

Waarom barefoot schoenen?

Wegens een heel diep orthopedische schoenen-trauma, deze zijn alles wat die schoenen niet zijn. Behalve lelijk ;)

Het is beter voor de spieren in je voeten en je benen. Die worden meer gebruikt, dus sterker. Je voet voelt het terrein waar je op loopt, de zenuwen in je voet geven meer informatie door aan je hersenen dan wanneer je ze in grote kisten stopt met een zool van een centimeter dik en hierdoor beweegt je hele lichaam natuurlijker. Je voelt je meer verbonden met de ondergrond waarop je loopt en dat is met name op een natuurlijke ondergrond erg aangenaam.

94776_VIVOBAREFOOT_JING_JING_Ladies_Wild_Hide_Blac_1

Hoe lopen barefoot schoenen?

Ik heb alleen deze, maar ik vind ze heerlijk lopen. Je voelt veel door de dunne zool, maar dat is het hele idee :)

Ik loop het liefst in de berm, dat loopt lekkerder dan op asfalt. Maar ook op de weg vind ik ze aangenaam, ik draag ze bijna altijd, behalve als het echt hard regent of in de winter met sneeuw.

Rennen op barefoot schoenen?

Daarvoor moet je niet bij mij zijn, ik ren hoogstens een keer achter een kind aan dat te hard met een fietsje de berg af dreigt te gaan. Het lijkt me op gewoon asfalt niet lekker voor je voeten maar er is veel over te lezen van enthousiastelingen.

Hoe vallen Vivo Barefoot Jing Jing?

Klein. Ik kijk vaak op amazon voor recensies, en daar was men bijna unaniem in het advies een maat groter te nemen. Ik heb altijd 39, bestelde 40 en dat past perfect.

Ze zijn ook nog eens opvouwbaar, dus ook ideaal voor in je tas als je wel op hakken loopt maar dat niet denkt de hele tijd vol te kunnen houden.

Gaan ze lang mee?

Ik kocht ze in februari en droeg ze toen binnen. Sinds begin april draag ik ze ook buiten. Ik loop heel veel. Er is nog geen slijtage te zien.

Hoe duur zijn ze?

900 NOK, normaal gesproken. Ik heb gewacht tot ze in de aanbieding waren en met 10% korting van de webshop wegens inschrijven (en direct afmelden) voor de nieuwsbrief, waren ze 65 euro inclusief verzenden. Wachten loont dus.

Dus?

Het zijn fijne schoenen :)

10 tips tegen weltschmerz.

Ik was tien ofzo. Ik ging met mijn tante naar Rotterdam. Vlak daarvoor was er iemand voor de metro gesprongen. Mijn tante zei: ‘ik snap dat echt niet, er is toch altijd nog wel ergens een lichtpuntje?’ Ook toen al kon ik me zo’n beslissing wel voorstellen. Dat lichtpuntjesverhaal is soms gewoon niet waar.

“One believes things because one has been conditioned to believe them.”
― Aldous Huxley, Brave New World

Het normale idee van een depressief iemand is dat hij zijn omgeving verkeerd interpreteert. Kijk nu hoe gelukkig je zou moeten zijn. Je hebt een mooi huis, genoeg te eten, leuke prulletjes, voorgekauwd vermaak, een baan die je -zo is je geleerd- voldoening geeft en alles gaat van wieg tot aan het graf redelijk gladjes. Paar pillen erin en je bent goed om weer mee te draaien als onbetekenend radertje in die enorme machine.

Maar is dat genoeg om *blij* en *gelukkig* te zijn? Sowieso, gaat het leven om blij en gelukkig zijn? Wanneer zijn we gaan denken dat dat de normale status van ons mensen zou moeten zijn?
Sinds er miljardenindustriën zijn die in stand moeten worden gehouden door mensen aan te praten dat ze enerzijds een probleem hebben en anderzijds dat probleem kunnen verhelpen en dus gelukkig worden door die vakantie / mascara / auto / lening te kopen?

Ik denk dat veel mensen die zich zo nu en dan gedeprimeerd voelen, de wereld gewoon duidelijker zien ;)

Het is allemaal een leugen, een illusie of een combinatie van beide.

Soms valt het leven me zwaarder dan de andere keer. Om te zorgen dat ik niet serieus het liefst in mijn bed blijf liggen en piekeren waarom er zo veel ellende is op de wereld -en het voorlopig niet minder lijkt te worden- doe ik het volgende…

  • Vermijd mainstream media. Dat zou iedereen moeten doen. Enig idee hoe hard je gemanipuleerd word door krantenkoppen, het nieuws en actualiteitenprogramma’s? Hoe vaak heb je iets gecheckt dat je hoorde, zag of las en hoe vaak nam je het aan? Ik zeg niet dat het er beter op wordt maar de mainstream media willen graag dat je bang bent en veel koopt.
  • Doe het. In dat zwarte gat vallen. Maar weet wanneer je er weer uit moet komen. Aan dingen buitensluiten heb je niets, aan erin zwelgen evenmin.
  • Ga naar buiten! Slaap met ramen open als het kan, ga naar een park of een groene buurt als je geen park in de buurt hebt. Ga zo veel mogelijk naar buiten. Bekijk de vogels, de kevers, de planten, de bomen, de lucht. Is heilzaam.
  • Groei iets van je eigen eten. Hoe klein ook, het verbind je met de aarde en maakt je een klein beetje onafhankelijker van de winkels. Pluk dingen in het wild. Verboten ja, maar die paar brandnetels mist niemand.
  • Ga niet naar internet. Lees boeken, doe creatieve dingen, wandel…
  • Doe creatieve dingen, dus. Maak iets. Schrijf iets. Teken iets. Blog iets. Repareer iets. Las iets. Brei iets. Musiceer iets.
  • Help iemand. Het hoeft niet groots en meeslepend te zijn, maar iets positiefs doen voor een ander zonder er iets terug voor te verwachten geeft een bijzonder goed gevoel.
  • Mediteer en controleer je geest. Want die diepe poel met ellende in je hoofd, die is precies dat: een diepe poel met ellende. Met enige oefening kan je je erboven gaan staan en die gedachten herkennen zonder erin te verdrinken. Je bent niet je gedachten. Maar soms heb ik daar helemaal geen zin in ;)
  • Luister naar Alan Watts ♥ Of Jiddu Krishnamurti. Of E.F. Schumacher. Naar iemand met een andere kijk op de dingen dan de koppen die normaal je beeldscherm bevolken.
  • Wees goed voor jezelf. Niet door je zorgen tijdelijk te doven met stomme aankopen, maar door goed eten te eten, er netjes uit te zien -wat dat in jouw ogen dan ook inhoudt, ik bedoel niet per se een driedelig pak of een bloemetjesjurk-, mooie boeken te lezen, liefde van andere mensen te accepteren, de kat te knuffelen of een goed bier te drinken.

En dan nog een leuk filmpje over je geconditioneerde geest.

 

Flikker op met je CO2.

Ik heb er al eens eerder over geschreven: het CO2 verhaal is in mijn ogen complete bullshit. Een manier om grote bedrijven lucratieve handel in CO2-emissies te laten doen. Bedrijven die overal mee wegkomen, wat ze ook doen. Want goed voor de economie, yo! Wat willen we? Schoon water of meer koopkracht? Ja, nou dan!

Ik las een tijdje geleden op een ‘groen’ blog een advertorial van een telefoon- en postgigant. Die waren groen, want ze werkten actief aan CO2-reductie. Want elke drie maanden een naamswijziging levert geen afval op. En je chauffeurs uitbuiten is helemaal oké. Sowieso, al die zendmasten en straling en het afval dat het oplevert en energie die het kost om elke paar jaar nieuwe dingen neer te zetten. Pfff. Greenwashing in optima forma, dat.

Ondertussen worden ZZP-ers en andere zelfstandigen het brood uit de mond gefrommeld omdat ze met hun ‘vervuilende’ busjes geen binnensteden meer in mogen. ZZP’ers… oh ja, die mensen die tijdens de vorige crisis ontslagen werden wegens te duur, omdat de directie en aandeelhouders natuurlijk wel moeten kunnen golven en op vakantie en in een Audi Q7 rijden.

De oplossing denken de politici te vinden in electrische auto’s. Dat mensen door de productie daarvan aan de andere kant van de wereld letterlijk stikken, dat boeit niet: als wij onze CO2-doelen maar halen, dan komt alles goed. Kijk ons eens groen zijn!

Ik vind het zo kortzichtig om alleen daarnaar te kijken. Iedereen met ogen in zijn hoofd (en mensen zonder ogen!) kan zien dat het probleem ongelofelijk veel groter is dan dat. Landbouwgif, irrigatie waardoor het grondwaterpeil daalt, plastic overal, kapotgereden dieren langs de wegen, overbevissing, vergiftige rivieren, microplastics, megastallen, gruwelijke overconsumptie en helaas een ‘na mij de zondvloed’ bij velen.

Het is evenzogoed zonde om te denken dat we hulpeloos zijn. We kunnen de schade die we hebben aangericht niet ongedaan maken, maar we kunnen wel stoppen met wat we aan het doen zijn. Misschien is het net niet te laat.

De altijd briljante Charles Eisenstein heeft er een mooi verhaaltje over.

Oh, nog wat weekend leesvoer:

De echte cijfers van de Amerikaanse welvaart. (leugens, grove leugens en statistieken)

Waarom banken bij een faillissement overal mee wegkomen. (en wederom trekken de ZZP’ers, werknemers en overige schuldeisers aan het kortste eind)

Jaron Lanier: wat er mis ging met het internet

Alles wat je niet wil weten over de gezonde zalm die je eet.

Een cursus Anarchisme . Anarchisme wordt altijd succesvol afgeschilderd als beweging van mensen die met schurftige honden in gekraakte appartementen wonen en molotovcocktails gooien. Anarchie = totale chaos. Dat is complete onzin.

 

 

 

De nieuwste trend in vakanties: niet.

Sinds zes weken zie ik eindelijk weer regen tegen de ramen en grijze luchten. Ik vind het heerlijk. In Noorwegen bestaat de kans dat je hele zomer er zo uitziet en net als in Nederland, ‘vluchten’ veel mensen dan naar het zuiden. Of ‘syden‘, in het geval van de Noren.

Toerisme heeft een vernietigende uitwerking op het milieu, de lokale bevolking, het dierenleven, alles. Lees hier meer.

Tourism can also have a devastating impact on local climates and ecosystems, particularly in places that are already vulnerable to climate change. In Malaysia, for instance, coastal development — largely driven by tourism — has destroyed half of Langkawi Island’s rainforest and damaged its mangroves, which not only store more carbon than most tropical forests, but also provide a first line of defense against tsunamis.

Maar niet alleen heel ver van huis is het huilen met de pet op. Ook Lofoten, de bekende eilandengroep in het noorden van Noorwegen gaat gebukt onder de toeristen die er hun rotzooi neerpleuren, overal maar peopen en geen fuck geven.

Ik wil het ik wil het ik wil het. Omdat we vinden dat we gewoon recht hebben op die ‘ervaringen’. Ervaringen zijn de nieuwe ‘spullen’ en vaak net zo slecht voor de planeet als de spullen, maar dan zonder de rommel in je huis. Maar net zo goed op je planeet en dat is toch evenmin wenselijk.

We zijn met zijn allen zo verwend en gewend om te krijgen wat we willen dat het accepteren van een regenachtige zomer niet eens meer een optie is. (Terwijl het tussen en zelfs in de buien door vaak prima te doen is)

De vraag is, moet je zo nodig op een gruwelijk vervuilende vakantie? Moet je vliegen omdat jij dat zo graag wil? Moet je op een vervuilende cruiseboot zitten omdat je ‘de wereld’ wil zien? Is reizen op deze manier een recht? Moet je niet zelf je verantwoordelijkheid nemen en zeggen: ‘ik doe het niet meer’?

Uiteindelijk zijn er vlak bij huis ook zo veel mooie dingen te zien. Maar, eerlijk is eerlijk: wij gingen tussen 2004 en 2014 ook vijf keer naar Noorwegen. Zes keer, als je de emigratie meetelt ;)
Ik weet echter niet of ik dat nu nog zou doen. (vakantie bedoel ik, emigreren: absoluut!)  Ik denk het niet, maar ik hoef die afweging gelukkig ook niet te maken. En hoewel ik graag naar Griekenland, Praag of Estland zou gaan, kost het me ook geen moeite om niet te gaan.

Onze planeet is aan het sterven, en hoewel ik graag familie en vrienden in Nederland zou bezoeken, laat ik het graag afweten dit jaar. Hoe klein en onbetekenend ook, ik probeer te doen (en laten) wat ik kan. Niet omdat ik nu zo’n heilig groen boontje ben. Mensen die wel op verre vakanties gaan, zal ik ook nooit individueel veroordelen. Maar het hele fenomeen ‘verre vakantie’ ‘cruisevakantie’ en ‘vliegvakantie’ wel: ik vind het complete bullshit.