Minimalistisch huis-toer: hal

Om een of andere reden typ ik geregeld een stukje over de hal. Omdat het zo’n irritant ding is om netjes te houden, denk ik. Iedereen flikkert alles er maar neer en tussen de seizoenen in ligt ie vol met slippers en winterjassen, duikbrillen en winterlaarzen. Daarom ben ik ook extra blij als er Orde heerscht, daar.

Langzaamaan zijn er steeds meer opbergdingen verdwenen uit de hal. We hebben er eigenlijk drie. Een grote, waar de bijkeuken, wasmachine en badkamer zijn. Een klein hokje waar de schoenen staan in de winter iedereen de sneeuw van zich af moet kloppen en een hal waar de andere twee hallen op uitkomen.

Zzzz..zzzz…zzzzz….

DSC09137Na allerlei dingen te hebben verzonnen ben ik er nu achter: eenvoudiger is beter, minder is meer.

De boekenkast doet nu dienst als schoenenkast. Behalve slippers, staan daar alle schoenen van alle kinderen en op vier paar na, ook die van man en mij.

De kinderen hebben sportschoenen, laarzen en winterlaarzen. De dametjes hebben ook nog een paar nettere winterschoenen.

Ik vind dit het makkelijkste, ik hoef geen spullen elders op te slaan of te verzinnen of ze iets nu ook weer wel, of ook weer niet hadden.

Bovenop de kast liggen de boog en pijlen. Een gekke hobby van een groot deel  van de gezinsleden hier.

DSC09132

Allemaal hebben ze twee jassen. Een regenjas of shelljack en een winterjas. Verder hebben ze een regenbroek, een warme skibroek (die liggen nu nog boven) of een regenpak (regndress). Dat is een gevoerd regenpak (voorbeeld, klik) waarmee ze op de druilerigste novemberdag nog lekker buiten in de zandbak kunnen spelen.

De hoeveelheid kleding voor de barnehage valt me mee. Als iets nat is nemen we het mee om thuis te drogen, ik heb van buitenkleding nog geen behoefte gehad aan reserve-exemplaren en zeker nu de houtkachel weer bijna dagelijks brandt zijn natte pakken binnen de kortste keren droog.

Mandjes

In de ene mand boven de kapstok ligt voor iedereen een stel wanten, een muts en een sjaal of col. De reserve-exemplaren liggen in een bak beneden, maar op deze manier kan ik goed in de gaten houden of alles ook weer terug komt naar huis.

Wat mensen met sokken of pennen of voordeursleutels hebben, heeft heel Noorwegen met vinter-utstyr. Ongelofelijk wat er elke keer wegraakt en langs de weg ligt. Zo raakte de oudste een paar weken geleden haar nieuwe jas kwijt. Die blijkt nu bij een andere school te liggen. We krijgen hem uiteindelijk wel terug.

Alles is handig gelabeld met stickers met naam en telefoonnummer, maar de telefoonmaatschappij heeft meerdere blunders begaan bij het overgaan naar een nieuwe klantenportaal en nu krijgen we geen vervanging voor de kapot gegane simkaart van dat nummer want het staat niet op het juiste adres en en… Argh! Argh! Nu moet ik heel veel nieuwe stickers bestellen.

Anyways.

De kinderen hebben allemaal een tas van Lootybag. Voor logeerspullen, voor als ze på tur gaan, gaan zwemmen of als we een dagje weg gaan… Ze zijn heel klein op te bergen, waterdicht en stevig.

In de andere mand zitten twee rugzakken, een voor mij en een voor de man. En de ergobabydrager. Het wordt zwaarder, maar toch is ie nog perfect om de kleinste in te vervoeren.

Tegenwoordig heb ik weer een tas. Drie euro bij de kringloop 🙂 Daarnaast hangen de zaklampen. En dat is toch handig als ’s avonds om 11 uur opeens de stroom eraf flikkert.

DSC09133

Onderaan de trap staat een enorme mand waarin ik de loop van de dag spullen verzamel die naar boven moeten. Losse kledingstukken, knuffels, boekjes, rommeltjes… ’s avonds gaat ie mee naar boven en moeten ze alledrie hun eigen troep eruit vissen en opruimen.

En zo blijft het redelijk netjes 🙂

Advertenties

Wat zou je doen met een miljoen?

Of met tien miljoen, als we het over kronen hebben 😉

Niet dat ik ooit mee doe aan een loterij maar het is leuk om er eens over te denken. Vooral om tot de conclusie te komen dat je maar heel weinig wensen hebt.

We hebben een auto, we hebben kleren, we hebben een bootje, handige gebruiksvoorwerpen en in vakantie heb ik voorlopig helemaal geen zin. Bovendien, hoe duurder een vakantie, hoe vervuilender of hoe minder je echt van een land of stad beleeft. (even generaliserend).

Zoals nu zou een tweede auto, niet zijnde de oldtimer wel handig zijn, maar ik zie voor de overige 99% van de tijd niet echt nut ervoor, dus dat is evenzogoed overbodig.

Ik zou het liefste een bestaand huis kopen, qua milieuvriendelijk enzo. Vroeger was Het Droomhuis van mij en de man de ‘Juliette’ van Honkamajat. (klik) Vooral vanwege het torenkamertje. Maar een huis van 163 m2… Pfu! Ik vind dat echt onzin nu.

Tegenwoordig zou ik, als ik het zou mogen kiezen, liever iets kleins en superdupernoors kiezen. De man vraagt dan ‘waarom zou je nou weer een klein huis willen, wat een onzin, blabla’.

Maar dan hebben we meer budget voor de grote garage / schuur / hobbyruimte van de man en dat maakt veel goed 😉2

Het leukste lijkt me om geen huur meer te hoeven betalen en geen hypotheek te hebben. Dat laatste is nu ook geen probleem, al wilden we er een, dan nog kregen we er geen 😉

Het allercoolste zou het zijn als het huis op een plek stond waar je zonder al te veel gedoe aan de aarde wat fruitbomen, moestuin en kippen zou kunnen hebben.

En verder? Ik zou een deel na rijp beraad over waar, ergens wegzetten voor ons pensioen. Wel, het pensioen van de man. Hoe eerder hoe beter, natuurlijk 🙂 De rest kunnen we weggeven aan goede doelen, of uitlenen.

Maar.

Als we een vergelijkbaar huis als waar we wonen (buitenaf maar wel in de buurt van een stad, niet compleet verkrot, zee-uitzicht), zouden willen kopen zijn we makkelijk 4 tot 5 ton verder. In euro’s. Dus zouden we sowieso niet hier gaan wonen, maar iets meer ‘på landet’. En dan zouden de kinderen van school moeten veranderen en dat is ook weer sneu.

Met een miljoen, zou ik ook de komende zeventig jaar huur kunnen betalen….

Dus blijven we voorlopig maar lekker hier wonen. Niet heel goedkoop, maar wel zorgeloos en op een geweldige, prachtige locatie.

Ik zou eigenlijk echt niet weten wat ik zou moeten doen met een miljoen. Jij wel?

Minimalistisch huistoer: badkamer.

DSC08982Ik weet het nog, de tijd dat het schoonmaken van de badkamer een ochtend in beslag nam. Dat is gelukkig lang geleden.

We hebben hier twee badkamers. Een boven en een beneden. Die boven wordt alleen gebruikt door de kinderen om in bad te gaan en om hun tanden te poetsen. Het wel erg makkelijk, twee badkamer. En decadent, joh.

Badkamer 1

Er staat niet zo veel. Een pot epsomzout of magnesiumsulfaat. Als we in bad gaan, dan gooi ik een cup ervan in het water. Magnesium heeft een mens heden ten dage snel te weinig en gewoon toevoegen aan badwater, is een goede manier om het aan te vullen. Bij een tekort aan magnesium ga je je slap, flauw en geirriteerd voelen. Het is ontgiftend en ontspannend.

Het is ook fijn voor zwangere mensen. Het beperkt het risico op van die gruwelijke spierkrampen rond de 25e week, onder meer. Plus dat het sowieso wel fijn is voor het groeiende wurrem als mama geen tekorten heeft want het kletspraatje ‘de kleine pakt wel wat ie nodig heeft’ geldt natuurlijk alleen als er daadwerkelijk iets te pakken valt voor de kleine.

Verder tandenborstels en urtekram tandpasta, een zeeppompje met urtekram shampoo en hammamdoeken, voor elk kind een grote en een kleine. Plus een stapel badstofdoekjes, waarmee ze hun gezicht en handen wassen ’s avonds. Als we het niet vergeten.

Badkamer 2

DSC09141 – Kopi‘Onze’ badkamer is klein, maar doet zijn werk.

Er is een douchecel en een wasbak. In de douche liggen shampoo en crèmespoeling voor de man en mijn zelfgemaakte zeep en scheermes (zo’n ouderwetsche)

Alle dingen die we er nodig hebben, passen in een kratje.

Het volgende zit erin:

  • drie grote hammamdoeken (de man gebruikt de grote versie)
  • twee kleine hammamdoeken (groot genoeg voor mij)
  • twee keer tandpasta en tandenborstel
  • biologische babywattenstokjes
  • crème van H&M conscious, voor af en toe
  • jojobaolie om mijn gezicht mee schoon te maken / te smeren
  • doekjes om mijn gezicht mee schoon te maken
  • tondeuse en toebehoren
  • voorraad scheermesjes en floss
  • make up
  • haarborstels
  • wasbare doekjes voor van alles (niet op de foto, zakje was in de was)

DSC09138

DSC09190 Elke avond slinger ik even een doekje over wasbak en wc en daardoor is het de ruimte waarmee ik het snelste klaar ben om schoon te maken. Een enorm verschil met vroeger!  Toen was het altijd een gedoe om schoon te krijgen en stelde ik het zo lang mogelijk uit.

Als ik er dan op enig moment echt niet meer onderuit kon, was het ook echt niet fraai. Van die roze glibberige drab achter vergeten flessen en ehm… *pomtiedom*

Het makkelijkste vind ik het om veel dingen niet meer te gebruiken. Van gezichtscremes tot shampoo en van scheerschuim uit een bus tot wasgels, het kost gewoon te veel geld, het is slecht voor het milieu, het geeft plastic afval, en bovendien is het ook nog eens slecht voor je huid. En het is niet fijn om er voor je welbevinden afhankelijk van te zijn.

Samen met de kinderen

Och, de man is weer eens naar een beurs. Tot vrijdag. Vroeger zat ik geregeld een week alleen met de kinderen, maar nu beperkt zich dat tot een keer of drie a vier per jaar. En dat gaat prima hoor, behalve zo nu en dan.

Dan is het heel de dag gezellig, tot ’s avonds na het eten. Een spelletje loopt uit de hand, kleinste zus krabbelt grotere zus heel venijnig, grotere zus gaat huilen en daarna is er niets meer goed. Broer mept grote zus tijdens een spelletje. Grote zus is ook zielig.  Kleinste zus wordt op bed gelegd maar wil bij grotere zus slapen. Die slaapt echter in mijn slaapkamer, samen met broer en grootste zus.

Ik denk dat ik op de bank slaap, vannacht 😉

Maar ja, ze moeten het al alleen met mij doen, daar mag best iets leuks tegenover staan en gelukkig is in onze slaapkamer slapen een van de leukste dingen van de wereld 😉

Ik maak me ook niet al te druk om het eten. Gisteren aten we twee keer in zelfgemaakte runderbouillon gekookte pasta (klik) met olijfolie en groenten ernaast. Vanavond pannekoeken. Morgen mogen ze pizza maken. Zelf eet ik ook eenvoudig, meestal iets als  ui met tomaten en knoflook en ei.

We eten vroeg en ik probeer vroeger naar bed te gaan. Gisteren was het half tien en dat is minimaal 2,5 uur vroeger dan normaal. Uiteindelijk voel ik me dan beter dan wanneer ik de avond zo lang mogelijk rek wegens ‘eindelijk even rust’.  Ja serieus. Maar zat tot vijf minuten geleden nog een klein mens naast me ‘koelkast, koelkast, kapitein sabeltann, kijk, kachel’ te roepen en bæ bæ lillelam, te zingen.

Gelukkig zijn de kinderen na morgen vrij.

Echt tijd voor mezelf claimen overdag heeft geen zin. De kleinste twee zijn al wat iebeliger omdat papa er niet is, dus we doen zo veel mogelijk leuke dingen.
Wandelen: ze hebben er geen zin in maar eenmaal buiten is het altijd wel even leuk. Tot de kleinste tot aan d’r knietjes de zee in wandelt en tja, das fris in oktober. Smeltkralen: de productie van momenteel Halloween gerelateerde werken ligt hoog. Taarten bakken. We maakten jam van het laatste handje bramen dat we vonden. Hadden we toch wel precies genoeg voor op een pannekoek 🙂 Tekenen en verven.
Met de blokken. De houten poes is Kapitein Sabeltand en de uil is zijn assistent. Ja hoor, Fietje 😉

Het is een stuk makkelijker dan vorig jaar. Toen was de kleinste helemaal in de war omdat ze haar papa mistte. Toen hij thuis kwam klom ze als een aapje bij hem en heeft hem een half uur lang niet losgelaten. Nu is ze gewoon een bijna-peuter met bijna-peuterstreken. Ook vermoeiend, maar wel relaxter.

Als ik vijf dagen lang de enige volwassene ben tussen vier kinderen, vind ik het soms lastig om heel de tijd gezellig te zijn. Natuurlijk, het is mijn keuze of ik ergens om ga lopen sjacherijnen of om lach maar als iemand om negen uur ’s avonds nog een glas water over net schone kleren heenkiept na een paar uur met ‘gedoe’ dan zucht. Gewoon, zucht.

Tegelijkertijd besef ik dan weer hoe fijn het is dat de man veel thuis is 🙂

Het is nu net iets na half tien en eindelijk slaapt iedereen. Ik geloof echter niet dat ik voor tienen lig vanavond….

Rust. Eindelijk rust. Zo zalig!

Minimalistisch huistoer: slaapkamer.

Of had ik dat al een keer gepost? Vast wel. Onze slaapkamer is fijn. Hij ligt naast de woonkamer, is klein en eenvoudig. ‘Spartaans’ volgens mijn moeder, maar ik denk niet dat een spartaan een koselig lekker bedje had met warme fluffy dekens en kussens n lampjes. Wij wel!

En dat is ook eigenlijk het enige dat een slaapkamer nodig heeft, wat mij betreft. Voor de sfeer zetten we wel eens een kaarsje neer.

De bedden stonden hier al, onze vorige bed konden we niet meeverhuizen. Wel, het kon wel maar dan konden we de slaapkamer niet meer in of uit en dat is ook onpraktisch.

En met onze eigen overmatras erover zou ik niet weten waarom ik er niet zou slapen. Ze liggen nog prima.

Om het licht tegen te houden hebben we nu verduisterende rolgordijnen. Dat is wel heel fijn want ondanks dat we hier officieel nog geen twee uur meer daglicht hebben als in Nederland rond de zomerzonnewende, is het wel veel lichter, het wordt om half drie alweer licht nadat het een paar uurtje schemerde.

Maar nu doe ik vaak niet eens meer moeite om ze dicht te trekken. De ramen zitten ook vrij hoog dus inkijk hebben we niet. Er komt ook niemand op het grasveld erachter.

Ik heb een linnen dekbedovertrek en nog een extra deken voor als het heel koud is. Dat was het 🙂

DSC09104

DSC09105