Rare liefhebberijen

Ik had het vroeger nooit kunnen denken, maar als er iets is waar ik zin in heb, is het poetsen. Niet nu, morgen. Nu ben ik kapot. Op een positieve manier maar moe ben ik. Wij allemaal, inclusief visite.
Met kinderen heb je ook geen vakantie om uit te rusten maar zo lang je daarvan niet het doel maakt is er niets aan de hand.Het cliché dat als de kinderen het leuk hebben, je het zelf ook leuk hebt is wat mij betreft helemaal waar.

niet op vakantie

We gingen dit jaar niet op vakantie. We wonen al ‘op vakantie’. Volgend jaar wil ik misschien wel weg in juli, naar een stil en eenvoudig huisje in de bergen ver weg van waterscooters, bootjes met ghettoblasters (dat heet vast niet meer zo), patserjachten en toeterend oslofolk. Maar we hebben ons prima vermaakt. Al met al. Misschien valt er wat te huizenruilen ofzo.

verwaarlozing

De afgelopen weken heb ik amper iets gedaan boven, behalve zo nu en dan stofzuigen en een beetje dweilen met de kraan open.
En dat is te zien. Ik heb nu al zin om morgen gewapend met wasmand, vuilniszak en poetsdoek alles weer tot leefbare ruimtes terug te brengen. Ja, serieuze voldoening dan.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ik kan er serieus van genieten en zelfs naar uit zien om morgen in een stil (!!!) huis de sporen van twee maanden lang leve de lol op te ruimen.
Alle ramen tegen elkaar open, wierook aan, beddengoed in de was, opruimen en schoonmaken, het wasgoed dat door de hele gang ligt opvouwen en opbergen, de kleding van de kinderen uitzoeken want ze lijken zijn overal uitgegroeid deze zomer en het hele huis back to basic.

TMI!

Het maakt mijn hoofd weer rustig om op te ruimen. En mijn huis. En dus mijn hoofd. Ik merk dat ik geen ‘andere’ dingen kon hebben: ik raakte al lichtelijk in paniek van het verzoek om aanvulling van ontbrekende gegevens in een belastingaangifte. Niet dat papierwerk mijn hobby is, maar het sloeg nergens op.

De emmer van mijn hoofd is nogal vol. Ik had bijna een tent gekocht, een dikke vinger op de brievenbus geschilderd en vertrokken naar de middle of nowhere maar de Noorse belastingdienst stuurt zulke dingen via mail en ik haat kamperen. Projectje voor volgende week, dus.

De visite kon wat mij (en de kinderen) betreft nog drie weken blijven maar weer eens even geen kinderen aan mijn hoofd voor langer dan een half uurtje vind ik een zalig vooruitzicht.

Als dat klaar is ‘vieren’ we de laatste vakantiedag met de visite. We zullen ze echt missen, hoe zeer we het allebei waarderen om weer thuis in ons eigen ritme te zijn.

En hoewel het echt nog niet koud wordt, is het met 18 graden, regen en een flinke wind aan zee toch al gauw fris. Tijd voor dekens, regenlaarzen en regenjassen voor het grijpen. Lange wandelingen en kruidenthee. En stilte. Heel veel stilte.

20180815_210502
vanavond om half negen…. zalig… ik heb dit zo gemist!

 

Advertenties

Tijdelijk ontminimaliseren voor weinig

Ik zou het ook ‘minimalistisch decoreren’ kunnen noemen maar dat is zo saai.

Soms ben ik een minimalistisch huis een beetje zat. Het is makkelijk  maar soms (eens per jaar en doorgaans in de zomer) vind ik het leuk om wat ‘versiering’ om me heen te hebben. Omdat ik er dan buiten weinig aan vind, denk ik.

Om half failliet te gaan voor een tijdelijke bevlieging vind ik echter nogal kansloos.

Dus wat dan….

Winkel in eigen huis

Van de slungel kan ik wat dingen ‘inpikken’. Ze vindt het ook leuk dat haar dingen opeens een plek beneden hebben. Een lichtsnoer of  kandelaar bijvoorbeeld. In de krat met kerstspullen zitten ook altijd nog wel wat kandelaars en lichtjes. Ik gooi mijn winterse schapenvachten over de bank.

Winkel in de natuur

Ik zoek dingen in de natuur. Ik vond een halve uitgeholde boomstam, legde er mos en denneappels in en brandde waxinelichtjes erin. Soms vinden we een schedel of botten van een dier of mooie grote schelpen en ik zet takken en bloemen in de vaas (annex waterkan). Je ogen open houden scheelt veel.

Planten zijn leuk!

Vaak gaan mijn kamerplanten in februari dood wegens te koud en te lang geen proper licht en begin april koop ik dan weer wat nieuw groen omdat het dan wel erg overweldigend grijs of wit is buiten.
Maar ik koop niet te veel: veel planten zijn makkelijk te stekken zoals een vaderplant, aloë vera en pannenkoekplantjes, die ik onlangs kreeg. Paar potjes van de kringloop of wat conservenblikken…. klaar is je plantencrèche en groeien doet het mits voorzien van genoeg water, vanzelf.

Maak dingen zelf

Dingen maken: ik maakte een hanger van gedroogd citrusfruit. Ja, heel erg Margriet. Als ik het maak, weet ik dat of de kinderen het opeten, of dat ik het zelf over een week of drie op de composthoop gooi. Maar ondertussen ben ik lekker bezig voor de prijs van een grapefruit, een citroen en een paar kwh.
Ik zoek stokken en planken en brand er runen en figuren op met mijn pyrografie-dinges. Van takken die van treurberken vallen, kan je een krans maken.

Kringloop

Bij de kringloop neem ik soms iets mee dat ik dan leuk vind. Ik vond een pentagramvormige waxinelichthouder, een kandelaar en een Indiaas kussenhoesje. Bij elkaar kost het nog geen tientje dus als ik het zat ben, zet ik het terug in de kringloopdoos. Als we daar toch zijn, gooien we de doos af. Hoewel ik overweeg om een kratje te gebruiken voor dit doel: het zijn dingen die ik soms leuk vind maar niet altijd (elf maanden van het jaar) hoef te zien.

Goodbye to all that.

Inmiddels heb ik er wel weer genoeg van. Mijn gepyrografeerde dingen liggen in de mand met haardhout, de kinderen hebben hun spullen weer terug, de boekenkast met boeken is vertier voor de herfst en winter en ik vul hem voorlopig niet aan.
Een overschot aan plantjes zet ik beneden in het appartement van mijn ouders, de halve boomstam haalde in de kachel net even de frisheid uit de kamer en m’n kleurige stompkaarsen zijn zo goed als opgebrand. De gordijnen zijn gewassen en kunnen weer in de kast, want ik heb ze eigenlijk alleen om de felle zomerzon buiten te houden.

Ik zou prima kunnen leven zonder al die tijdelijke meuk, uiteraard. Zodra ik het neerzet, weet ik dat het me na een paar weken irriteert. Maar och. Soms moet ik mezelf gewoon even bezig houden, ofzo. Inmiddels geniet ik weer van mijn steeds leger wordende huis. En blijf dat de komende elf maanden doen ;)

Duurzaam terug naar school

Nog drie dagen en dan begint school weer. En natuurlijk moet daar van alles voor geregeld en aanschaft worden.

Oh nee.

Want we hebben alles al! Al lang…

Duurzame rugzakken

De kinderen hebben een rugzak die lang meegaat. De slungel een van Beckmann, een Noors merk dat ook in Nederland te krijgen is. Het zijn echt heel fijne tassen, ergonomisch, voorzien van reflectie en lampjes, handig ingedeeld.

De jongen heeft een Ergobag, een rugzak die hij vanaf zijn zevende tot volwassenheid kan gebruiken. De rugzak is gemaakt van gerecyclede pet-flessen. Hij is te verstellen, zowel de jongen van acht als de man met zijn bijna 1,90 kan de rugzak met goed fatsoen dragen.

RVS drinkflessen

Om te drinken hebben we Hydroflask flessen, van RVS. De geïsoleerde versie want in de winter vinden ze het lekker om thee naar school te nemen die warm blijft en in de zomer water dat koud blijft.
Ik was erg blij met Klean Kanteen maar mijn voorkeur gaat absoluut uit naar de Hydroflask. Veel steviger, houdt zijn verf en staat stabieler. Als je twijfelt, google dan eens op klean kanteen vs hydroflask.

RVS broodbakjes

Elk jaar een nieuwe broodtrommel? Bob de Bouwer / Prinsessen / Vaiana te kinderachtig en dus weer een nieuw exemplaar? RVS trommels van Lunchbots zijn precies dat: van RVS. Saai, en dat blijven ze ;)
Ze zijn niet lekdicht, maar de exemplaren die we hebben, doen het al 6 jaar perfect: ze sluiten netjes af, ze nemen geen geuren aan van het eten, ze bevatten geen toxische stoffen en zijn nog als nieuw.

food forest blueberries raspberries
Foto door Public Domain Pictures op Pexels.com

Voor de jongen heb ik wel een aparte broodtrommel omdat hij zo veel eet. De slungel eet minder. Voor haar heb ik een vijfvaks bento-geval. In de grote vakjes gaat brood, wrap of pannekoek en in de drie kleine vakjes fruit, groenten, olijven, stukjes worst of kaas (noten zijn op school niet toegestaan). Door die vakjes heb ik veel meer de neiging om gezonde dingen mee te geven :)

Vervoer

De laatste maand ging de jongen geregeld met de fiets naar school. Dat zal best nog wel eens kunnen maar het wordt rap herfstiger en druileriger weer en dan vind ik het te gevaarlijk, ondanks dat hij een knalgroen reflectiehesje draagt. De weg naar ons huis is een weg zonder markeringen maar met onoverzichtelijke bochten.

Als kinderen meer dan drie kilometer van school wonen, mogen ze met de schoolbus. Die stopt naast ons huis. Ideaal, hoewel ik de verplichte fietstocht in de ochtend wel mis. Daarom breng ik ze altijd naar de bus. Lekker, even naar buiten!

Kleding

Goede overkleding is heel belangrijk. De kinderen zijn veel buiten, gemiddeld een uur per dag, niet zelden langer. In de herfst zijn regenjassen die wind- en waterdicht zijn en regenwanten bijna onmisbaar, even als goede regenlaarzen. In de winter zijn het winterjassen, wanten, winterlaarzen en mutsen die echt niet gemist kunnen worden. Ik kocht in de allerlaatste uitverkoop in juli goede laarzen voor een prikje.

Wat ze eronder dragen: niet zo belangrijk. Natuurlijk zijn sommige merken hier ook populair, maar kleding die comfortabel is en vies mag worden is belangrijker dan kleding die er mooi uitziet, op deze leeftijd. De slungel woont in een legging en een lang shirt. Naarmate het kouder wordt, komen daar meer leggings en shirts bij.

Overige dingen

Verder krijgen ze alles van school. Ik hoef geen pennen of schriften te kopen. Wel hebben ze allebei een ‘nieuwe’ etui gekocht bij de kringloop. Die mogen ze woensdag nog even voorzien van geslepen kleurpotloodjes.

Gymschoenen hebben ze nodig, die koop ik het hele jaar door in de uitverkoopst. Zo heb ik doorgaans populaire merken (Viking, Nike) voor een tientje per jaar. Als ze te klein worden, breng ik ze naar de kringloop.

close up of apple on top of books
Foto door Pixabay op Pexels.com

Routines

Deze vakantie… al met al heb ik er best van genoten. We hebben in drie maanden ongeveer drie dagen binnen gegeten. Ongekend. De avonden waren zalig en laaang, onder de partytent met hysterische kitchkerstlampjes en kaarsjes. Kinderbedtijd ergens tussen 10 en half 12. Koken zo eenvoudig: iets op de barbecue en een salade en klaar.

Maar routine… ritme…. ja, dat van opstaan – koffie – ontbijt maken voor de kinderen – de zee in – iets ondernemen – de zee in – bier + wijn – eten – naar bed maar dat is alles. Routine in de vakantie: ha-ha-ha.

Ik kijk wel weer uit naar de eenvoud van de dagen dat de kinderen op school zijn. En ik ben blij dat ik er niets voor hoef te regelen :)

 

uithuizig

Het lijkt wel alsof we de ‘schade’ van drie maanden te heet voor leuke dingen driedubbel proberen in te halen nu. Dat de visite er hetzelfde over lijkt te denken, is alleen maar goed. Het is zo heerlijk om weer buiten te zijn en het land weer groen te zien worden, bloemen te zien bloeien en op bergen te klimmen ♥

 

 

Hoe ik een ton afsloeg.

Mijn vader begon 20 jaar geleden met het sparen van whisky. Eerst de mooie dozen, toen een rekje vol met Lagavullin en nog wat merken. Toen meer uitgaves, meer bottelingen, meer speciale edities.

170361-large@2xHighland Park heeft prachtige uitgaven (onder andere de ‘Valhalla’ met coole viking-geinspireerde verpakkingen) maar dat is dan ook eigendom van een grote colaproducent. Dag, magie en hallo slimme marketingafdeling! Okee, briljante marketingafdeling.

De verzameling is inmiddels behoorlijk wat waard. Er zijn meerdere databases waarin je de waarde kan opzoeken. Zelfs met een flinke slag om de arm is de waarde van de opgebouwde collectie enorm. Sommige flessen zijn van 30 naar 300 euro gegaan. Of van 300 naar 900.

Wat moet je ermee? Opdrinken doet mijn vader zelden. Ik zou alle flessen opendraaien en ruiken en proeven en de waarde tot een minimum reduceren maar hij heeft alles dicht gehouden. Slim qua waarde, maar wel saai. Hoewel hij vele fijne uren heeft beleefd mee het categoriseren, catalogiseren en organiseren der flessen. Ieder zijn hobby.

Hij vroeg of wij, mijn broertje en ik het wilden erven. Het verkopen zal best lucratief zijn, helemaal als de prijzen blijven stijgen zoals ze stegen. Zelfs als ze zakken als een World Online-aandeel. Maar we hebben het niet nodig en gelukkig denkt mijn broer er ook zo over. Deed hij dat niet, mocht ie het van mij verkopen en gelukkig zijn met het geld.

We gaan er sowieso niet vanuit ooit iets te erven. Ik heb liever ouders die het relaxed over de balk gooien dan een vader die zich tot het laatste moment druk maakt om dingen die er feitelijk niet toe doen, met alle gevolgen van dien.

Hij is nu bezig om de collectie na te laten aan de vogelbescherming. Iets dat hem zeer na is en mij ook; ik houd meer van vogels dan van geld op de bank. Of van flessen whisky die ik niet op wil drinken. Ik hoop dat het ook een signaal is dat we geen geld willen.

Man en ik sparen om een bootje te kopen om op te wonen als de kinderen het huis uit zijn. Dag hypotheek, dag huiseigenaar, dag hypotheekrentes, dag! ♥

Ik kijk liever vanuit mijn gare caravan (of boot) op een veld vol weidevogels dan vanuit mijn afbetaalde twee-onder-een-kapper op een leeg grasveld. Iets met rijkdom en armoede.

Gasten.

Deze vakantie hebben we veel bezoek. Leuk bezoek. Bezoek dat al vijf maanden geleden was afgesproken en bezoek uit Nederland dat spontaan op de stoep stond. Dat laatste is zo gruwelijk buiten mijn comfortzone maar het was erg gezellig. Als ik nu wist dat er morgen onverwacht bezoek zou komen (huh?), ging ik nu alvast achter de bank liggen. Ja, dat is iets voor lichtelijk mensenschuwe introverten.

Als ze echter voor mijn neus staan doe ik van: koffie? boottochtje? biertje? :D

Met ‘makkelijke’ mensen maakt het eigenlijk niet uit. Zo cool als mensen gewoon de moeite nemen om langs te komen.

20180804_152529

Het regent zo nu en dan. Alles wordt langzaamaan weer prachtig groen, hoewel een aantal bomen en struiken voor dit jaar wel klaar is. Het voelt wel weer als een Noorse zomer. Zalig. Sterkte voor iedereen die nog op apegapen ligt!

Vandaag maakten we een korte maar mooie wandeling. Kort, want we moesten visite uit Nederland opwachten.

Onze beide oudste dochters gingen verder met spelen waar ze vier jaar geleden gebleven waren. Fietje werd heel erg lief en hartelijk verwelkomd door hun jongste dochter maar Mien moet nog even wennen denk ik.
Ze is ook een enorme einzelgänger, die van ons. Ze heeft meestal een iemand met wie ze speelt, als ze al met iemand speelt. Haar kleine zus zit nu in de zelfde groep, dus spelen ze heel veel samen. Ze lijkt op de man en mij.

Zo leuk om kennissen dan een (hopelijk) fijne vakantie te bezorgen. Het maakt me echt blij om dat dan te doen. Ja, gewoon vreselijk egoïstisch eigenlijk ;)

20180806_151147

Roofvogels

Ik voer steeds de vogels bij en het wordt een steeds grotere en meer gevarieerde groep, ook omdat ik nu meer soorten voer strooi. Dat trekt ook weer andere figuren aan. De kat die normaal zelden iets vangt, had een roodborstje. Aw. Even later lag ie jolig te doen met wat een baby-adder bleek te zijn. Die kon ik wel redden.

Adders zitten hier wel, maar we zien ze niet veel. Afgelopen zondag werd ik wel gewekt door een giechelende / geschrokken man. Er liep een uiterst aandoenlijk spitsmuisje over zijn hoofd en later door ons bed. Door het raam geklommen, blijkbaar. We konden hem vangen en buiten zetten. Toen er daarna een stomme vlieg steeds op mijn hoofd ging zitten en ik te sloom was om hem dood te meppen, ben ik maar opgestaan. Soms moet je je verlies gewoon erkennen ;)

Toen we vanmiddag met zijn vieren stonden te praten buiten, suisde er letterlijk nog geen drie meter naast ons een sperwer in de heg, die vervolgens met een musje in zijn poten razendsnel in het bos verdween. Dat was wel bijzonder om te zien.

De natuur is wreed. Of, dat maken wij mensen ervan want nadat alle vogeltjes weer de boom uit waren en naar zaadjes liepen te scharrelen, liep er echt niet een te huilen of te miepen over ‘geen trek’ wegens traumatische ervaring. Stelletje stoïcijnen die mussen.

Ik lees nu het boek H for Hauk (H voor Havik) van Helen Macdonald. Een prachtig boek. Ik vind roofvogels prachtig. Zo meedogenloos, sterk en mooi. In het bos vinden we ook geregeld zulke stillevens.

20180803_150003

We hebben eens bijna een zeearend op de motorkap gehad. Die kwam opeens loodrecht naar beneden zetten. De man zag hem gelukkig en kon gruwelijk op de rem trappen.
De ganse familie een dwarslaesie en ik gilde toen ik hem zag aankomen harder dan toen ik het exceptioneel grote hoofd van mijn jongste dochter eruit moest bevallen, maar gelukkig raakten we hem niet.

Met een vleugelspanwijdte tot 2,5 meter en een gewicht tot 7,5 is het een ongelofelijk indrukwekkende vogel. De grootste van Noord Europa. Noorwegen heeft met zo’n 2000 broedparen het meeste van Europa. Ha!

Het lijkt me echt het allerergste om zo een prachtig dier aan te rijden. Een lelijk dier ook natuurlijk, maar een zeearend is bijna iets als een eenhoorn, ofzo.

20180806_152221

20180806_152506

Perseïden.

En weet je, ik ben echt niet zo’n zeur die al-tijd in de verkeerde rij bij de supermarkt staat maar echt: we hebben een abonnement op wolken als er iets spannends in de lucht plaatsvindt hier.

Noorderlicht zichtbaar tot aan Parijs: bewolkt.
Bloedmaan: bewolkt.
Zonsverduistering: bewolkt en ja, dat is ook een zonsverduistering maar toch net niet helemaal hetzelfde….
Maansverduistering: idem.
Perseïden: je raadt het al. Maar dit jaar ga ik weer kijken en hopen op wolkenloze luchten.

De Perseïden zijn stofdeeltjes achtergelaten door een komeet, waar de aarde jaarlijks doorheen komt. Hoe buitengewoon is dat!
Vanaf morgen, met als hoogtepunt 13 augustus kan je veel vallende sterren zien. Eergisteren zag ik er ook een. Ik ging even buiten zitten direct *hoppa*, zag ik de grootste vallende ster die ik ooit van mijn leven had gezien. En daarna nog twee kleintjes. Ik was blij :)

Meestal hoef je nu maar een paar minuten naar de lucht te kijken om ze te zien nu. Mits het helder is, anders kan je lang staren natuurlijk.

Anyway. Genoeg te doen nog, de komende weken. Later!

Wandelen.

Wat een gedoe nog, de eerste dag barnehage. Afgelopen zondag zocht ik alles uit want ze hebben nogal wat nodig: kleding voor mooi weer, kleding voor minder mooi weer, kleding voor netenweer: regenpak, regenhoed, regenwanten, regenlaarzen….  en gisterenmiddag kreeg ik twee doodmoeie, vieze meisjes terug. Ze hadden het dus leuk gehad ;)

We wandelden gisteren bij Flørenes. Daar kan je wandelen naar de kleine Flørestein en de grote Flørestein. Vanaf de laatste heb je een schitterend uitzicht naar de zee, naar Lillesand en richting de Justøybro, de brug bij ons huis. Die ligt in het midden van de foto bij de eerste ‘inham’ .

20180802_113851.jpg

30 juli waren we alweer 54 14 jaar samen. Ik houd van onze stomme humor. Hoewel we wel erg dicht naar elkaar zijn gegroeid: meestal volgt er een ‘ik wist ZO dat je dat ging zeggen’, ‘godsamme je bent nog flauwer dan ik’ of maken we gewoon allebei dezelfde flauw opmerking. En dat is ook grappig. Als je bijna 20 jaar samen bent.

20180802_113949

20180802_120050

20180802_120322

20180802_121032

20180802_121441

20180802_12194120180802_122101

Zo briljant hoe oude gebouwen zijn gemaakt. Ik weet niet hoe oud dit is, maar het ziet er meer solide uit dan ons huis. Vind het prachtig, hier vind je op veel plaatsen funderingen van huizen die er ooit waren. Vaak niet zo heel lang geleden.

20180802_205555

20180802_210100

20180802_210149

We vonden veel mestkevers, die op hun rug lagen. Als we ze terug op hun pootjes zetten, vielen ze zo weer om. Arme beestjes. Ik las dat de Noorse naam, Tordivel komt van de oud-Noorse god Tor. Klinkt logisch he? Behalve dat ik daar niets over kon vinden.

20180802_210405

20180802_210840

20180802_211512

20180802_211639

20180802_210819

Ik kocht voor mijn moeder, vriendinnen en mij armbandjes. Wat? Meuk? Dingen?

Voor elke verkochte armband wordt een pond afval uit zee gehaald. Dat lijkt niet veel, ik kan in een paar uur twintig kilo verzamelen, helaas. Maar niet op zee, ik kan niet duiken en niet op gebieden die alleen per boot bereikbaar zijn. Dat kost geld en dat is wat 4Ocean doet.

Op 4ocean.com lees je meer. Oh, en hier ook!

The story begins when Alex and Andrew take a surf trip…

to Bali Indonesia that would inevitably change their lives and the fate of the ocean. Devastated by the amount of plastic in the ocean, they set out to find out why no one was doing anything about it. One afternoon they came across an old fishing village where fishermen were literally pushing their boat through piles of plastic that had washed up on shore. The two surfers realized that the proliferation of plastic threatened both the ocean environment and the fishermen’s livelihood. Could the fishermen use their nets, they wondered, to pull the plastic from the ocean? This idea stuck with the 2 surfers and they knew it was time to hit the drawing board. After realizing that the demand for seafood was driving the fishermen to focus on fish instead of plastic, they knew they had to create something that could fund the desired cleanup efforts. This is how the 4Ocean Bracelet was born.
Made from recycled materials, every bracelet purchased funds the removal of 1 pound of trash from the ocean and coastlines. In less than 2 years, 4Ocean has removed 1.114.129 pounds of trash from the ocean and coastlines.

4Ocean currently operates out of multiple countries and employs over 150 people worldwide.

En nu eens bedenken wat we dan vandaag gaan doen. We hebben maar een kind thuis en die verveelt zich. Iets met wandelen en de bieb denk ik.